ชีวิตหลังเกษียณ ทำอะำไร ดีนี่

   เมื่อวานเย็นเพื่อนๆ ชาวสามย่าน MD_CU 26 แพทย์จุฬาฯ ห้าท่านมารวมตัวกันที่ร้านอาหาร ของ รศ.นพ.ณรงค์ ขันตีแก้ว ศิษย์ Love JJ

    ประเด็นที่ ท่านผู้การ หมอหอย หรือ พอ.นพ.อรสิทธิ์ ปุณณะนิธิ ถามในวง คือ พวกเราเตรียมตัวอะไรหลังเกษียณ เพราะอีกสองสามปีก็คงต้องหมดเวลาราชการกันทุกท่านแล้ว

    ท่านพี่ใหญ่ รศ.นพ.สมเดช หรือ พี่หมี ซึ่งจะครบอายุราชการปีนี้ แสดงความคิดเห็นเป็นท่านแรก “ผม นะเหรอ คงจะเป็นที่ปรึกษาที่ภาควิชาออกไปสอนภาคสนาม และ ไปช่วยงานวิจัยไอ้งอกมัน(นพ.วิพุธ พูลเจริญ อดีต room mate JJ และ อดีต ผอ.สวรส ปัจจุบัน ท่านมีงานที่ปรึกษาด้านวิจัยระดับ Inter มากมาย)

พอมาถึง JJ ยังตอบไม่ได้ เพราะที่คิดไว้ อาจจะไม่ได้อย่างที่คิด

เลยโดนท่านอาจารย์หมออรสิทธิ์ ท่านให้ความคิดเห็น ท่านว่า “คนเราต้องสร้างคุณค่าให้ตนเอง ต้องหาอะไรทำ”

น่าคิดครับ

“การสร้างคุณค่า หรือ Value ให้กับเจ้าของ”

ประเด็นที่ คิดในใจก็ คือ “คุณค่าที่เราสร้าง หากเรายังอยู่ช่วงเวลาที่ต้องแสดงออกในชีวิตการทำงาน ก็น่าจะดีอยู่หรอก”

แต่

“เอ เรามันหมดช่วงเวลาทำงานแล้วนี่”

“น่าที่จะนำคุณค่าของตัวเราไป เสริม คุณค่าให้คนรุ่นใหม่ดีกว่าใหม”

แต่ เอ แล้วจะมีใคร หรือ คนรุ่นใหม่ เขาเห็น “คุณค่า” เราใหมนี่

ถ้ามี ก็ต้อง ถือเป็น โชคและวาสนา ที่ได้มีการถ่ายทอดประสบการณ์ “ตรง จริง” ให้คนรุ่นใหม่

“หากไม่มีใครเห็น ละ”

มีหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อว่า “แสนสุข หลังเกษียณ” ซึ่งแปลมาจาก “Enjoy retirement” เขียนโดย Janet Butwell เรียบเรียงโดย ดร.ธีรทร วัฒนกูล บทแรกของหนังสือ ให้ “เล่าถึงวันดีดีในอดีต”

งานนี้พอมานึกถึง GotoKnow ของพวกเรา

ข้อเรียนเสนอ คือ “การบันทึกเรื่องราวดีดีที่เรารัก มีประสบการณ์ดีดี ถ่ายทอดเพื่อให้คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้ ประเด็นคือ ต้องตั้งอกตั้งใจ ถอดบทเรียน ลิขิต เผยแพร่ นะครับ”

GotoKnow กับ ประสบการณ์การเรียนรู้ของผู้เกษียณอายุ โห น่าจะเป็น “ชุมชนนักปฏิบัติ เป็นคลังของประสบการณ์ ระดับชาติ” เลยหละครับ

หรือ พี่พี่ พวกเรา ว่าอย่างไรครับ เราอยากเรียนรู้จากพี่่พี่ที่มีประสบการณ์ “ถอดบทเรียน เรียบเรียง นำมา ลิขิต เพื่อการเรียนรู้” สำหรับคนรุ่นใหม่ด้วยครับ

“สวัสดีปีใหม่ไทย หัวใจสร้างสรรค์” ครับ

 

JJ2009ฅนธรรมดา