ด้วยใจที่หมายมั่น บากบั่นไม่เคยย่อท้อ

ด้วยใจที่หมายมั่น บากบั่นไม่เคยย่อท้อ

เจ็บไข้ไม่รั้งรอ  ขอเพียงได้ช่วยเหลือเกื้อกูล

ชุดขาวสกาวสดใส  ดั่งใจเมตตาการุณ

น้ำใจเราไม่สิ้นสูญ  ให้ความอบอุ่นและกำลังใจ

อุปสรรคมากมายแค่ไหน   เหนื่อยกายใจยังเริงร่า

ตั้งมั่นอยู่ด้วยความศรัทธา   เมตตากรุณาปราณี

ด้วยใจใสบริสุทธิ์       ดุจดั่งเช่นชุดสีขาว

ไม่คิดว่าเป็นเดือนเป็นดาว  มุ่งก้าวสร้างสรรค์ความดี

ไม่คิดว่าเป็นเดือนเป็นดาว เจิดจ้าสร้างสรรค์สิ่งดี

ปรบมือให้หน่อย..เย้ ร้องจบด้วย

เพลงที่ร้องจบไปเมื่อสักครู่นี้เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง กว่าจะสวมหมวกขาวไม่อยากบอกเลยว่าเมื่อประมาณหลายปีมาแล้วเดี่ยวจะรู้ว่า....นานมาแล้วจริงๆนะคะละครเรื่องนี้ถือเป็นเเรงบันดาลใจให้กับเด็กสาวที่มีความฝันที่อยากจะสวมชุดขาวหมวกขาวได้อย่างยิ่งยวด และฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นและถือเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินตามฝันของตัวเอง ฉันจำได้ว่าเวลาที่เดินเข้าไปในโรงพยาบาลและเห็นคุณพยาบาลในชุดขาวมักจะมองตามจนสุดสายตา แต่ในสมัยตอนที่เป็นเด็กก็ยังคิดว่ามันคงเป็นได้แค่เพียงฝัน เเต่เมื่อเราฝันอยากจะเป็นก็ถึงคราวที่เรา

ต้องเขียนฝัน ไว้ข้างฝา

แล้วนั่งมอง มองแม้ไกลสุดสายตา

เพื่อได้มาซึ่งฝันนั้นครอบครอง

ฝันยังอยู่ไม่ไกล หากหัวใจจะไขว่คว้า

ในสมัยที่เรียนอยู่ชั้น ม. 6 เพื่อนคนหนึ่งเขียนเพลงนี้ลงใน Friendship และบอกกับฉันว่าจะรอดูฉันในวันที่ได้สวมหมวกขาว และในที่สุดเพื่อนก็ได้เห็นแล้วจริงๆ กว่าจะสวมหมวกขาว