กระบี่เป็นเมืองท่องเที่ยว สิ่งที่กระบี่ต้องเตรียมคือเรื่องน้ำ

      พ่อครูบาสุทธินันท์ คือคนที่ผู้เขียนวาดฝัน ว่าสักวันมีวาสนาคงได้มาพบเจอท่าน  ด้วยเหตุว่าศรัทธาในงานเขียนที่เกี่ยวกับการสร้างหลักคิด สร้างจิตวิญญาณ ให้กับคนที่ทำงานชุมชน   เป็นต้นแบบแห่งการปฎิบัติ บุญมาวาสนาส่งให้ได้มีวันนี้ วันที่ ได้มาศึกษาแลกเปลี่ยนและเรียนรู้จากท่านพ่อครูบา ผู้ที่ทำงานหนักทางความคิด เพราะได้พักร่วมกับท่าน 

   เข้าที่พักท่านก็ทำงานทันที ไมรีรอ ผู้เขียนอาบน้ำเสร็จ หลับไปหนึ่งตื่น พ่อครูก็ยังนั่งทำงาน  จนคุณหมอ เจ๊โทรมาเรียกให้ไปท่องกระบี่ต่อ  สิ้นสุดการชมกระบี่ที่คลองท่าปอม หมอเลี้ยงอาหารค่ำที่โรงพยาบาลกินอิ่มก็ทำงานต่อ  ก็เป็นรายการศาสตร์ของทีมเฮ หมอจ๊เรียกเข้าห้องประชุม   หมอกล่าวต้อนรับชาวบล๊อกทุกท่าน แล้วเปิดประเด็นร้อนของฝากจากชาวพี่น้อง เฮ ว่าการมาเฮกันแต่ละครั้งนอกจากได้เที่ยวพักผ่อนแล้วน่าจะมีรูปแบบของชาวเฮ ที่เป็นศาสตร์

  ประเด็นที่ สอง หมอต้องการให้ผู้มาเยือนมองกระบี่ในสายตาของผู้มาเยือนในทุกด้าน ของความเป็นกระบี่  และบอกว่าเฮครั้งนี้เป็นการวัดใจเพื่อนพ้องน้องพี่  ผลสรุปการพูดคุย

 ประเด็นแรกคือปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ เพราะที่มารวมตัวกันมาด้วยใจ ที่ไร้รูปแบบหลุดพ้นจาก กฎกติกามารยาทของการรวมตัวกันทางสังคม แต่ผูกพันด้วยกฎเกณฑ์ของหัวใจทางจิตวิญญาณ"สูงสุดคืนสู่สามัญ"

   ส่วนประเด็นที่สองมุมมองของผู้มาเยือน ทุกคนได้มองตามมุมที่ตัวเองเห็นแล้วบอกเล่าให้กระบี่ได้รับรู้  ประเด็นของการมองกระบี่ในมุมของท่าน ตฤนผู้เขียนสนใจมาก  ท่านบอกว่ากระบี่เป็นเมืองท่องเที่ยว สิ่งที่กระบี่ต้องเตรียมการคือเรื่องน้ำ  เพราะทุกจังหวัดที่เป็นแหล่ง ท่องเที่ยวแก้ปัญหาเรื่องน้ำไม่ได้  

  แต่ในมุมมองปัญหาของกระบี่ที่ผู้เฒ่ารับรู้มา  จากคนกระบี่เองและคนทั่วโลก  เขาบอกว่าคนกระบี่มีปัญหามากในเรื่องเดียว คือขาดกระเทียม ไม่มีกระเทียมจะกิน  เขาบอกว่า"กระบี่ไร้เทียมทาน" คุณหมอต้องจัดการแก้ปัญหากระเทียมก่อนครับ