วันที่ ๑๒ เมษายน ๒๕๕๒ ก่อนวันสงกรานต์ ๑ วัน พวกเราครูโรงเรียนวิทยสัมพันธ์ต้องไปโรงเรียนทุกคน กลางวันเราทำงาน ตอนเย็นเรามีประชุมร่วมกับกรรมการสถานศึกษาและกรรมการหมู่บ้าน ผู้ใหญ่บ้านและผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมาครบทั้ง ๒ หมู่บ้าน

ผู้ใหญ่บ้านประกาศว่า ขอให้พวกคณะกรรมการศึกษาและกรรมการหมู่บ้านช่วยกันคิดเรื่องการจะทำอะไรบ้าง เพื่อลดภาระของครู พวกครูเหนื่อยต่อการเรียนการสอนของเด็ก ๆ มาตลอดปีแล้ว เรื่องเล็กน้อยเหล่านี้พวกเขาขอคิดเองก่อนแล้วจะนำมาเสนอครู

สำหรับอาหารในการต้อนรับแขก หรือการจัดกิจกรรมต่าง ๆของโรงเรียน ขอให้เป็นหน้าที่ของแม่บ้าน ให้ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ ทางโรงเรียนหรือครูต้องการอย่างไรให้บอกได้ตามต้องการ

คุณครูบางท่านไม่ได้ถ่ายรูป เพราะแบตเตอรี่หมด ไม่ได้ขาดความสุข พวกเราแบ่งปันกันได้ คนหนึ่งทุกข์เราช่วยกันแก้ปัญหาและรับฟังเรื่องราว คนหนึ่งสุขพวกเราแบ่งปันกันได้
วันที่ ๑๓ เมษายน ๒๕๕๒ หลังจากกิจกรรมการทำบุญทอดผ้าป่าจบลง พวกเรามาประชุม ปรึกษาหารือและทำงานต่อจนถึงเย็น บางท่านมีหน้าที่ไปติดต่อราชการ ห้องประชุมจึงดูบางตา
โรงเรียนนี้...ไม่แปลกและเป็นเรื่องธรรมดามาก ที่คณะครูไปทำงานในวันสงกรานต์หรือวันหยุดราชการ หรือนอนค้างคืนที่โรงเรียน ทำเพื่อ...เด็ก อยากเล่นสงกรานต์ก็เล่นกันได้ อยากขอพรก็ทำได้ ครูรุ่นน้องจะนำมาลัยมะลิมาขอพรจากครูรุ่นพี่ ๆ ... มีความสุขค่ะ





โรงเรียนที่นี่น่ารัก ครูก็น่ารัก นักเรียนก็น่ารัก
คณะกรรมการสถานศึกษายังน่ารักอีก
การดูแลโรงเรียนเป็นหน้าที่ของชุมชน การที่ผู้นำชุมชนให้ความใส่ใจและให้ความร่วมมือร่วมใจกับการศึกษาย่อมแสดงให้เห็นว่าผู้คนที่นี่น่ารัก และผู้บริหารโรงเรียนมีความสามารถด้วยเช่นกัน
ดีใจกับโรงเรียนนี้ ที่ใครต่อใครก็ให้ความสนใจ
แต่ก็ต้องยอมรับว่าชื่อเสียงของโรงเรียนขจรขจายส่วนหนึ่งเป็นเพราะฝีมือครูคิมที่เข้ามาเขียนบันทึกด้วยครับ
สวัสดีครับเกลอ นี้แหละคือรั้วโรงเรียนอย่างแท้จริงและคงทนกว่ารั้วคอนกรีตครับเกอ รั้วคนในชุมชน
บรรยากาศเป็นไปด้วยความสุข...ยินดีด้วยนะครับ
เราทุกข์ใจเมื่อเห็นสถานการณ์บ้านเมืองที่ เมืองหลวงของไทย แต่เมื่อมาอ่านบันทึกครูคิม ทำให้เรามีความสุข และมีพลังใจขึ้นมาอีกเยอะ
ขอบคุณครับ ขอบคุณ คณะครูโรงเรียนวิทยสัมพันธ์ ที่ทำในสิ่งที่ดี ที่งามให้สังคม
------------------------------------------------------------------
"...ทุกโรงเรียนที่ผมเดินทางไปเก็บข้อมูลนั้น ล้วนแต่เป็นโรงเรียนที่ถูกแนะนำเป็นการเบื้องต้นแล้ว สิ่งที่ผมรับรู้และเห็นเหมือนกันคือ “ความสัมพันธ์ระหว่างบ้านและโรงเรียน” ที่แนบแน่น เอื้อเฟื้อ ภาพแบบนี้เป็นเหมือนปัจจัยเอื้อ การันตีความสำเร็จของกิจกรรมทั้งหลายของโรงเรียน
ที่หนองตาบ่ง ในเมื่อโรงเรียนเปิดพื้นที่ให้ชุมชนเข้ามาทำกิจกรรมได้อย่างที่ ผอ.เกริ่นไว้ ก็แสดงว่า ความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนกับโรงเรียนนั้น เป็นความสัมพันธ์อันดี ผมเคยเปรยในวงสนทนาบ่อยครั้งวส่า โณงเรียนกับชุมชนนั้น เสมือน ปลา กับ น้ำ ชุมชนเป็นน้ำ โรงเรียนเป็นปลา โรงเรียนต้องอยู่กับชุมชน เหมือนน้ำต้องอยู่กับปลา ปลาถึงจะมีชีวิตอยู่ได้ เมื่อแยกกันก็ตาย อยู่ไม่ได้.."
http://gotoknow.org/blog/mhsresearch/255165
ยังอยู่ดี แต่เศร้าจัง
มีคุณภาพทั้งครูและชาวบ้าน
พลังที่เป็น "หนึ่ง" ของคณะครูที่วิทยสัมพันธ์ เป็นพลังที่ทำให้องค์กรขับเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง
ให้กำลังใจ ท่าน ผอ.มนต์สัญธ์ ด้วยนะครับ ท่านเป็น ผอ.ต้นแบบที่ควรแก่การชื่นชม
สวัสดีค่ะ..พี่คิม
น่าภาคภูมิใจจังค่ะ
เช่นเดียวกับน้องเอก..กำลังรู้สึกเศร้าๆ หดหู่ใจกับบ้านเมือง
กลับได้รับรอยยิ้มที่บ้านพี่คิม..น่ารักทุกคนค่ะ
โดยเฉพาะพี่คิมคนเก่งของ ศน.อ้วน
สวัสดีคะพี่คิม
ฝากชื่นชมคุณครุทุกท่านนะคะ
โดยเฉพาะท่านผอ.ท่านดีมาก ๆ ทำงานขยันได้ใจลูกน้องทุกคน
สวัสดีค่ะเกลอวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
สวัสดีค่ะน้องเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
สวัสดีค่ะน้องชาย เบดูอิน
สวัสดีค่ะน้องเอกจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
สวัสดีค่ะน้อง ศน.อ้วน
สวัสดีค่ะคุณไก่..ประกาย~natachoei ที่~natadee
พี่คิมที่รัก