การเขียนไดอารี่ มะเร็งเด็ก
จากที่คลุกคลีอยู่ในวงการไม่บันเทิงนัก
พบว่าบางครั้งชีวิตเด็กมาเร็วไปเร็วอย่างน่าใจหาย
ไม่ได้ร่ำลา ไม่ได้บอกว่า...หนูรักแม่
เมื่อโรคร้ายมารุมล้อม มะเร็งร้ายขึ้นสมอง ...
โชคดีอาจจะกลับมา...
บางคนก็ทนกับเคมีบำบัดไม่ไหว...ยอมแพ้...
ติดเชื้อในกระแสเลือด...จน shock...
บางคนมารักษาครั้งแรกและครั้งสุดท้าย...
จึงมีความคิดว่า วันเวลาที่เหลืออยู่...เราน่าจะมีอะไรบันทึกไว้เป็นความทรงจำดีๆ
เก็บผลงานของลูก ให้ไดอารี่... แล้วเราจะกระตุ้นและเริ่มอย่างไรดี
รอคนใจดีแนะนำอยู่นะคะ
คุณศิลามาช่วยด่วนเลยค่ะ
เขียนเพราะอยากทำจริงๆ
ดิฉันหวังว่าจะมีคนมาช่วยคิด...สาธุ
ขอบคุณคุณแอ๊ดมากมาย
จะได้สานต่อโครงการ
ขอบคุณคำแนะนำดีๆ
ขอให้คุณแอ๊ดมีความสุข
ความดีคุมครองนะคะ
คุณแม่รอชื่นชมคุณอยู่บนสวรรค์
มาชม
ผมว่าให้เด็กทำเล่น ๆ แต่ได้ผลจริงนะครับ
ทำจริง ๆ เขียนจริง ๆ แต่เหมือนทำเล่นๆ นะครับ
ขอบคุณคุณแอ๊ด
ขอบคุณอ.ยูมิ
กัลยาณมิตร...
เห็นด้วยกับโครงการดีดีค่ะ
เป็นสิ่งที่เด็กเขียนจากความรู้สึก
จะเป็นข้อความที่ประทับใจ สามารถเป็นประโยชน์ ต่อผู้ปกครอง ทีมผู้ดูแล และผู้ป่วยรายอื่นๆ
สนับสนุนค่ะคุณแดง
ขอขอบคุณน้อยหน่า
ส่งแรงใจมาทักทาย
คนไกล...กัน
เป็นโครงการดีที่คิดว่าจะทำค่ะ
แวะมาราตรีสวัสดิ์จ้ามิตรภาพที่ดี
สวัสดีค่ะ
คุณ add
มีความสุขมากๆนะคะ
สวัสดีค่ะ พี่แดง...เป็นกิจกรรมที่ดีมากๆเลยค่ะ อาจจะใช้การวาดภาพก็ได้ค่ะ เพราะเด็กๆน่าจะชอบวาดภาพค่ะ
ส่วนการเขียนบันทึกนั้น อาจจะต้องสร้างบรรยากาศ และประเมินดูว่าเด็กบางคนอาจจะชอบเขียน บางคนชอบพูด บางคนชอบวาด แล้วมาจัดกิจกรรมให้เขาอีกครั้งค่ะ
ขอบคุณน้องพอลล่าค่ะ
เป็นคำแนะนำที่ดีมากๆค่ะ
น้องแดงคะ
แม่ต้อยอ่านเรื่องของน้องกุ้ง น่าสนใจคะ
น้องกุ้งบอกว่าเด้กทุกคนมีความฝันของเขา หรือแอบมีความหวังในใจ
ลองหาความฝันนั้นให้เจอ แล้วให้โอกาสเขาได้ทำน่าจะดีนะคะ
จะช่วยให้กำลังใจเต็มที่เลยคะ
เป็นกิจกรรมที่อยากสับสนุนให้เกิดในทุกๆรพ.คะ ที่ทำคุณภาพด้วยใจและรักคะ
พี่แดงคะ บันทึกภาพ บันทึกเสียงเด็กๆ แบบธรรมชาติ คุยกันเวลาที่เค้ามีความสุขที่สุด คลายความเจ็บปวดมากจากเคมีบำบัดบ้างแล้ว พี่พยาบาลนั่นแหละค่ะทำให้ 1-4 หน้า ออกแบบที่ใส่เทปหรือซีดีแผ่นเล็กๆ ที่บันทึกเสียง/ภาพ เว้นที่ว่างให้ถ้าน้องเค้าอยากเขียนเพิ่มดีมั้ยคะ
(แต่จะทำจริงๆ คงต้องคิดทบทวนมากๆ ด้วยนะคะ เพราะว่าเป็นเรื่องความเจ็บปวดหัวใจของหลายๆ คน รวมทั้งเราด้วย...)
ขอบคุณคุณดาวลูกไก่
มาให้คำแนะนำดีๆ
จะพูดคุยกับที่มนะคะ
ขอบคุณมิตรภาพดีๆ
ท่ามกลางความเศร้าๆ
รักชาว G2Kทุกท่านค่ะ
thank you
เห็นด้วยค่ะพี่เกศ
แวะมาเยี่ยมค่ะ...ทานข้าวเที่ยงกันเถอะนะคะ
อยากให้น้องแจ๊คเขียนเล่าเรื่องตัวเองจังเลย...
แจ๊คเป็นมะเร็ง...แม่ก็หนีไปแต่งงานใหม่
ขาดการติดต่อ ไม่เห็นหน้าแม่เป็นเวลาสิบๆปีแล้ว
ตอนนี้พ่อก็มาทิ้งแจ๊คไปอีกคน...พ่อไปสบายแล้วนะ...
ไปสวรรค์โน้น...บางครั้งไม่มีเงินค่ารถแจ๊คก็ไม่ได้มาตามนัด
โดดเดี่ยวจังเลย...น้องก็ไปรับจ้างทำงานที่อื่น...
แล้วแจ๊คอยู่กับความเหงาอย่างไร...
แจ๊คกลัวไหมที่เพื่อนที่รักษากันมา...
ทยอยจากไปที่ละคนสองคน...
กลัวไหม...แจ๊ค...
เรามีนัดกัน 20 เมย.จะมอบไดอารี่ไว้เขียนคลายเหงานะ...
อยากให้แจ๊คอยู่กับเรานานๆ...นะ
Hello พี่เเดงทำอะไรอยู่ ฮั่นแน่เหมือนกุ้งเลย
ไม่ยอมออกจากหน้าจอ เวรดึกบ่แม่ติเอื้อย
สวัสดีวันครอบครัว เดี๋ยวเจอกันเสรดึกนะคะ
สวัสดีค่ะพี่แดง
การให้เด็กได้ "บันทึก" จะด้วยการเขียนไดอารี่ การวาดภาพ อัดเสียง ล้วนเป็นความคิดที่สุดยอดเลยค่ะ
การได้ บันทึก จะทำให้เด็ก ๆ ได้ อยู่กับ ความรู้สึก ได้ทบทวน ถึงความสุข ความภาคภูมิใจ ความฝัน และสิ่งที่เขาบันทึกยังจะสามารถเก็บไว้เป็น "ประวัติศาสตร์" ของน้องได้อีกด้วย
อนุโมทนากับ ความรักและปรารถนาดีของพี่ที่มีต่อน้อง ๆ ค่ะ
ภาคภูมิใจในพี่ร่วมอดึตวิชาชีพค่ะ (ตอนนี้ไม่ได้เป็นพยาบาลแล้ว)
(^___^)