อรุณรุ่ง....แสงสีทองเริ่มทอทับจับขอบฟ้า

องค์พระปฏิมา...เด่นสง่า...ท่ามกลางสายธารแห่งธรรม

พุทธมามะกะ...ต่างหลั่งไหลเข้ามา...ด้วยสายธารแห่งศรัทธา

ยาวออกไป..ยาวออกไป

แสงสีทองที่ทาทับจับขอบฟ้า....เริ่มสว่างไสวขึ้น

แสงนั้นเริ่มแรงขึ้น...แรงขึ้น...และร้อนขึ้น

แต่น่าอัศจรรย์นัก...ที่ความร้อนนั้น  หาได้ระคายผิวไม่

อาจเป็นด้วยสายธารแห่งธรรม...ได้ราดรดให้ชุ่มฉ่ำในหัวใจ

ไม่มีใครร้อนรน....ทุกอย่างสงบ  เยือกเย็น

ท่ามกลางเสียงดนตรีแห่งธรรมที่บรรเลงขับกล่อม..พลิ้วไหว

ทุกดวงใจ...จับจ้องไปที่ชายผ้าเหลืองของพระสงฆ์จำนวน 500 รูป 

ที่เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ สงบ.....

ไปตามสายทางแห่งธรรม...ช่างเป็นภาพที่สวยงามยิ่งนัก...

...รอยยิ้มอันเอิบอิ่ม... 

ปรากฎละมุนละไมไปทั่วใบหน้าของเหล่าพุทธมามะกะ

ดังจะประกาศก้องกับแสงสีทองที่ขอบฟ้าว่า

ความร้อนใดๆ..ก็ไม่อาจแผดเผา

ผู้ที่อยู่ด้วยความศรัทธา...ในสายธารแห่งธรรม

ขอกุศลผลบุญที่ข้าพเจ้าตั้งใจกระทำในวันนี้

จงบังเกิดเป็นความสงบสุข...ร่มเย็น

ให้กับบุคคลอันเป็นที่เคารพรัก...รวมถึง..กัลยาณมิตรของข้าพเจ้า

ทุกท่าน...ทุกคนด้วยเทอญ.....