การศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้

   

               ได้พบและเจอเหตุการณ์จริง ในการแสดงออกของเด็กและเยาวชน ที่สมควรได้รับการบอกกล่าวในเรื่อง"จิตอาสาและจิตสาธารณะ" สมควรได้รับการยกย่องถึงความเสียสละ ความตั้งใจและพฤติกรรมที่ไร้การซ่อนเร้นแต่บ่งบอกถึงการอบรมสั่งสอนที่ดี และเด็กปฏิบัติจนเป็นนิสัยในหลายเรื่องและหลายเหตุการณ์

  • เราคงได้เจอภาพเด็กนักเรียนเจอเงินตกหล่นแล้วมามอบกับคุณครูเพื่อประกาศหาเจ้าของ

  • เราคงเจอเด็กโหนรถเมลหรือการลุกขึ้นให้คนท้องคนชราได้นั่งบนเบาะนั่งในรถประจำทาง

  • เราคงเจอเด็กเอาตังค์ที่แม่ค้าทอนผิดมาคืน

  • เราคงเจอเด็กจูงคนชราข้ามตรงทางม้าลาย

  • เราคงเจอเด็กเก็บขยะหรือขวดพลาสติกที่ตกลงใบในสระตื้นๆใสสะอาด

  • เราคงเจอเด็กๆมาช่วยกันเข็นรถเมื่อมันเสียข้างทาง

  • เราคงเจอเด็กๆช่วยกันเก็บกวาดลานวัดหรือที่สาธารณะอื่นๆอย่างขยันขันแข็ง

  • เราคงเจอนักเรียนวิ่งเข้ามาช่วยครูถือของเวลาที่คุณครูถือสัมภาระพะรุงพะรัง

  • ฯลฯ

              ได้พบและเจอเหตุการณ์ในการแสดงออกของเด็กและเยาวชน ที่สมควรจะอบรมสั่งสอนให้มีจิตสาธารณะหรือจิตอาสามากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นผลมากพฤติกรรมที่ขาดการอบรม และหากทิ้งไว้แล้วจะเป็นบุคลิกที่เป็นนิสัยถาวร เช่น

  • เราคงเจอเด็กโยนขยะออกนอกรถ

  • เราคงเจอเด็กหยิบของในร้านสะดวกซื้อไปเฉยๆโดยไม่ยอมจ่ายตังค์

  • เราคงเจอเด็กไม่เข้าแถว ลัดคิว เพื่อให้ตัวเองได้รับการบริการก่อนคนอื่น

  • เราคงเจอเด็กก้าวร้าว ด่าทอด้วยคำหยาบหลังจากพบการบริการที่เขาไม่ประทับใจ

  • เราคงเจอเด็กหัวเสีย เมื่อถูกให้ทำกิจกรรมที่เขาไม่ชอบใจ

  • เราคงเจอเด็กแสดงพฤติกรรมเชิงชู้สาวในที่สาธารณะจนเราเบือนหน้าหนี

  • เราคงเจอคลิ๊บหลุด ที่นึกว่า "เด็กเดี๋ยวนี้กล้าจัง"

  • เราคงเจอฯลฯ

          คงไม่ต้องบอกว่า เราจะทำอย่างไรเพื่อให้เด็กมี"จิตอาสาและจิตสาธารณะ" มากขึ้น เพื่อให้สังคมไทยเป็นเมืองที่น่าอยู่ ผู้คนน่ารัก สยามเมืองยิ้ม และทุกคนรักกัน  สถาบันที่ถูกตำหนิมากที่สุดในการที่ทำให้เด็กมีพฤติกรรมในเชิงลบ คือ

  1. สถาบันครอบครัว

  2. สถาบันการศึกษา

  3. สถาบันทางสังคมอื่นๆ

        ซึ่งความจริงแล้ว ทุกสถาบันก็หวังจะให้เด็กมีพฤติกรรมในเชิงบวก แต่ก็ด้วยปัจจัยแวดล้อมหลายๆอย่างทำให้ยากต่อการให้เด็กและเยาวชนเป็นไปดังที่สังคมต้องการ  ฝากความหวังไว้กับทุกคนในสังคมช่วยกันสร้าง"จิตอาสาและจิตสาธารณะ"ร่วมกัน