รพ.ประทาย หัวใจ..♥.เปี่ยมรัก♥.

นพ.นิวัฒน์ชัย นามวิชัยศิริกุล หรือหมอนัท ท่านผอ.หนุ่มแห่ง รพ.ประทาย ผู้ที่รับรางวัลอารี สมสวาท ในปี 2552 ในการประชุม HA National Forum ครั้งที่ 10 ค่ะ ท่านบอกว่า ความเชื่อของผม..เชื่อว่าความรักเปลี่ยนโลกได้.... ลองฟังท่านเล่านะคะ ....

ผมและทีมงานจึงอยากแบ่งปันความสุข โดยผ่านการเล่าเรื่องดีๆ เป็นกรณีศึกษา“ชีวิตของป้าเฮียง”

       เช้าวันหนึ่งเวลา  08:30 น.  มีป้าท่านหนึ่งเดินมุ่งตรงเข้ามาเพื่อที่จะเข้ามาพบ หมอนัท ด้วยอาการดีใจใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุขพร้อมกับพูดว่า...  “คุณหมอจ๋า ป้าหายแล้ว! คุณหมอจำป้าได้ไหม? ป้าที่ป่วยหลายๆโรคมาหลายๆ ครั้งที่ไปหลายๆ โรงพยาบาล แล้วมาหาหมอวันนั้นแล้วหมออธิบายให้ป้าเข้าใจ ที่เกี่ยวกับตัวโรคของป้า ตอนนี้ป้าหายแล้ว” คุณป้าพูดพร้อมกับยกมือกระผมแนบกับใบหน้าของคุณป้าและนำมาจูบหลายครั้งตอนนั้นผมมีอาการแปลกใจและดีใจมาก ทำให้ผมนึกถึงคุณป้าท่านหนึ่งที่มาตรวจด้วยอาการปวดท้องน้อยเรื้อรัง เหนื่อย หายใจไม่อิ่ม จุก แน่นหน้าอก ขณะตรวจในวันนั้นคุณป้ามีสีหน้าที่กังวลมากและพอผมพูดคุยไปสักพักคุณป้าก็ร้องไห้ออกมาพบว่าคุณป้ามีความทุกข์หลายเรื่อง ผมจึงส่งไปพบกับน้องพยาบาลสุขภาพจิต (คุณธิดารัตน์) เพื่อประเมินภาวะความเครียด ซึมเศร้าและคำให้ปรึกษาเบื้องต้นจนทำให้ป้าเฮียงมีอาการดีขึ้นอย่างรวดเร็วและหายจากอาการไม่สบายภายใน 1 สัปดาห์ เป็นผลให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการรักษาของป้าเฮียงเกิดความภาคภูมิใจมากและมีกำลังใจมาก…นี่คือจุดเริ่มต้นแห่งความสุข

ผมค้นพบบทเรียนหลายอย่างที่มีค่า “หัวใจของการให้บริการด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์คือการบริหารงานด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์” นั่นเอง   

จากหมอนัทที่คิดอย่างจะเปลี่ยนแปลงโลกให้เป็นอย่างที่มุ่งหวังที่ตนเองเห็นว่าดีมาเป็นหมอนัทที่เปลี่ยนความคิดตนเอง…เพราะเพียงแค่เปลี่ยนท่าทีการบริหาร…จาก “ผู้เสนอความคิดมาเป็นผู้ฟัง” ให้มากขึ้น…สังคมก็จะเปลี่ยน

       ปัจจุบันนี้เหรอครับ…โรงพยาบาลประทายเปลี่ยนไปจนผมเองไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง ผมต้องยอมรับจริงๆ ว่าบุคลากรที่นี่เก่งมาก นิสัยดี จิตใจดี ขยันอดทนมากๆ มีหัวใจความเป็นมนุษย์

1. ผมเปลี่ยนตัวเองไม่กดดันน้องเรื่องการออกตรวจ แต่ผมจะเป็นตัวอย่างที่ดีขึ้นต่อมาอีก 3-4 เดือนต่อมาองค์กรแพทย์เขาเสนอการออกตรวจเวลา 7.00 น.เองและทีมเขาตั้งชื่อว่าคลินิกรับอรุณ …ไม่ต้องกดดันเวลาตรวจ…ทานข้าวเที่ยงตรงเวลา…บรรยากาศโรงพยาบาลก็ดีขึ้นอย่างชัดเจน…เราเห็นท่าทีแพทย์ที่พยายามเข้าใจความต้องการของผู้อื่นมากกว่าให้ผู้อื่นเข้าใจตนเอง

2.  กิจกรรมจากงานบริการต่างๆ เกิดการบูรณาการการพัฒนาจิตกับทุกๆ งานเช่นเกิดคลินิกเฉพาะโรคที่ตอบสนองความต้องการของทั้งผู้ให้และผู้รับบริการ เช่นคลินิกเบาหวานความดันครบวงจรเกิดชมรมเบาหวานความดันครบวงจรและผู้ป่วยในที่มีผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายจำนวนมากก็เกิดกิจกรรม CQI ดีๆ เช่น End stage of Life care, กิจกรรมบิณฑบาตโรคภัยทุกวันพฤหัสบดี (เป็นกิจกรรมที่พระคุณเจ้ามา Round Ward ด้วยพร้อมรับการรับบิณฑบาต) การดูแลแบบองค์รวม ต่อเนื่อง ทั้งเจ้าหน้าที่และผู้ป่วย/ญาติรู้สึกดีมากๆ กิจกรรมเยี่ยมบ้านในกรณีผู้พิการทางการเคลื่อนไหวและมะเร็งระยะสุดท้าย เพื่อฟื้นฟูสภาพร่างกาย จิตใจและสังคมของทีมสหสาขาวิชาชีพ

3. ระบบที่สำคัญเช่นการบริหารและทรัพยากรมนุษย์ ตั้งแต่ระบบคัดเลือกที่เน้นการให้คุณค่าของกันและกัน การปฐมนิเทศและการสอนงานเจ้าหน้าที่ใหม่ (การรับน้อง ระบบเถาว์ พิธีจุดเทียนอุดมการณ์) กิจกรรมพัฒนาคุณภาพจิตเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลได้แก่การไปวิปัสสนากรรมฐาน เพื่อเน้นการพัฒนาภายในได้แก่การฝึกสติ สมาธิ และปัญญาและ…กิจกรรม ใช้ KM เพื่อพัฒนาจิต ในหัวข้อ “ทำงานมาหลายปี…มีอะไรดีดีที่ประทาย” เป็นกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้การพัฒนาทางคุณภาพทางจิตปัญญา ให้เห็นคุณค่าของกันและกัน รวมทั้งได้ความรู้จากประสบการณ์การทำงาน

4. กิจกรรมจิตอาสาของบุคลากรโรงพยาบาลเช่นชมรมคนรักดี (จากคนขี้เมา แต่มีแนวคิดทำประโยชน์ให้ผู้อื่น) เน้นการสร้างความเป็นทีมที่มีจิตสาธารณะ เช่นช่วยจุดย้ายของ รับผิดชอบงานกีฬาเป็นการสร้างแนวคิดพื้นฐานความสุขจากการให้

5. การพัฒนาระบบคุณภาพที่ไม่เน้นเพียงแค่ KPI แต่เน้นความเข้าใจในการแก้ปัญหาเช่นมหกรรม CQI ด้วยความรัก เน้นการแลกเปลี่ยนและการให้คุณค่าของกันและกัน…รวมทั้งสิ่งแวดล้อมทั้งที่จับต้องได้เช่นอาคารสถานที่ที่ดูผ่อนคลายมีห้องพักผ่อนที่เหมาะสมและจับต้องไม่ได้เช่นบรรยากาศการทำงาน ดนตรีบำบัด กิจกรรม Happy Birthday

จริงๆ แล้วความสุขจากการทำงานเกิดขึ้นในทุกๆ วัน ตั้งแต่เช้าที่เราตื่นนอนมา อาบน้ำล้างหน้า รับประทานอาหารกันคนที่เรารักและเขารักเรา…ไปทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่ที่มีคุณค่าที่ต้องดูแลผู้ป่วยที่น่าสงสารรอคอยความหวังจากพวกเรา…เขามาด้วยความเชื่อมั่นและศรัทธา…คนเราอยู่ได้เพราะความเชื่อมั่นและมีความหวัง…ใช่เราต้องเชื่อว่าปฎิหาริย์ มีอยู่ในทุกคน…ทุกที่ทุกเวลา…

       ยังมีเรื่องราวดีๆ อีกมากที่ผมไม่สามารถนำมาเล่าได้ทั้งหมด…ยังมีผลงานของทีมงานของผมอีกมากมายที่ไม่กล่าวถึง…วันนี้บรรยากาศของโรงพยาบาลเปลี่ยนไปมากในทางที่ดีขึ้น…

สิ่งที่พวกเราได้ไม่ใช่แค่เพียงแค่ได้ทำงานและได้สิ่งของที่ผู้ป่วยมอบให้…หรือทรัพย์สินเงินทอง

แต่มันคือ “การเรียนรู้บนรอยยิ้มที่มีความสุขของทุกคน” นี่คือความสุขของผมแล้วครับ

       ขอขอบคุณทาง พรพ. สสจ.นครราชสีมา เจ้าหน้าที่ใน รพ.ประทาย ผู้ป่วยประชาชนและเครือข่ายทั้งรัฐและเอกชนที่ทำให้รพ.ประทายมีวันนี้ โดยเฉพาะอาจารย์ นิวัติ รุจิรา ยงยุทธและทุกๆ ท่านที่ทำให้ผมและทีมได้เรียนรู้ “หัวใจของการให้บริการด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์คือการบริหารงานด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์”  …ขอบคุณครับ…ด้วยรัก…ศรัทธา…เชื่อมั่นนพ.นิวัฒน์ชัย  นามวิชัยศิริกุลและคณะเจ้าหน้าที่ชาวโรงพยาบาลประทาย

 

เพราะเหตุนี้เอง ที่ทำให้รพ.ประทาย เป็นรพ.หนึ่งในสิบสองรพ.ที่ได้รับรางวัลรพ.ที่มีการพัฒนาระบบบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ (Humanized Healthcare) และท่านผอ. ได้รับรางวัลอารี สมสวาท บุคคลากรสาธารณสุขที่มีจิตใจ งดงาม เอื้อาทรต่อคนไข้ ผู้รับบริการและเจ้าหน้าที่ที่รักของเขาทุกคนค่ะ