เมื่อเย็นนี้ที่ผ่านมา  ครูอ้อยตัดสินใจกลับบ้านเย็นกว่าปกติ  เนื่องจากงานที่ทำนั้น  ติดพัน  และไม่น่ากลัวอะไร  เพราะจะมีน้องๆๆสอนคอมพิวเตอร์ติดรถออกมาจากโรงเรียนด้วย.....

วันนี้  ฝนตก  การจราจรติดขัด  ขณะที่ขับรถมาเรื่อยๆ  จนมาส่งน้องๆที่ ซอยลาดพร้าว 38 

จากนั้นครูอ้อยก็นั่งมาคนเดียว......เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นก็คือ......  จู่ๆๆ  น้ำตาไหลพราก  แสบคอขึ้นมากระทันหัน 

ครูอ้อย รีบบิดช่องแอร์ไปทางอื่นเสีย  แอร์จะได้ไม่เป่าที่หน้าที่ตา 

ครูอ้อยรู้สึก  ปฏิกิริยาโต้ตอบของร่างกายของครูอ้อย ดีมาก  น้ำตาไหลพราก  น้ำมูกก็เริ่มไหล  แสบคอมากๆๆ  เหมือนกับกินพริกเผ็ดๆๆเข้าไป 

ที่สำคัญแสบจมูกด้วย.....นี่หรือ  ที่คนเขาถูกวางยา.....เป็นอย่างนี้มั้งครูอ้อย เปิดหน้าต่างของรถไม่ได้  เนื่องด้วยระบบไฟฟ้าของหน้าต่าง.....ชำรุดมาตั้งนานแล้ว  นี่ครูอ้อย  จะสิ้นชื่อคราวนี้มั้ง.....

ยังไง  ขอส่งผลงาน.....วันที่ 31 มีนาคม 2552 ก่อนเถิด

*****

พอมาถึงบ้าน  พ่อบ้านไปประชุม  ทุกวันเคยได้กินข้าวเย็น  วันนี้กลับบ้านผิดเวลาเล็กน้อย.....ลูกสาวไม่ทำอะไรให้กิน 

ตั้งแต่โกรธกันเรื่อง.....ยืมจมูกคนอื่นหายใจ  ครูอ้อยก็ไม่พูดอะไรกับเธอเลย  

ตกลงเย็นวันนี้  ครูอ้อยคงไม่ได้กินข้าวเย็นล่ะ 

เดินไปชงน้ำขิงอุ่นๆๆดื่ม  พอให้อาการดีขึ้น 

อาบน้ำอุ่นจัดๆๆ  อาการดีขึ้นมาก  แต่ยังเจ็บในท้องอยู่.....เกี่ยวอะไรกันนี่ 

โทรศัพท์ไปหาพ่อบ้าน.....เล่าให้ฟัง  แล้วมานั่งเขียนบันทึกนี่ล่ะค่ะ  มันเกิดอะไรขึ้น 

แต่พ่อบ้านพูดว่า.....จะจัดการให้.....ขอตัวพักก่อนนะคะ