............^___^............

 

 

 

 

 

        

            ไม่เจอะกันนานคิดถึงจังเลย...ยยยยยยย

สวัสดีค่ะ....

ช่วงนี้ครูตุ๊กแกหายไปนาน  แบบว่า  ใจไม่มา  เวลาไม่มี  เวทีเลยไม่เกิด  หัวใจก็เลยเตลิดเปิดเปิงไปซะงั้น.....อ้าว......เกี่ยวกันตรงไหนเนี่ยเรา อิ..อิ...

วันนี้เป็นวันสอบปลายภาคเรียนวันแรกของโรงเรียนวัดท่าไชย(ประชานุกูล)  และนโยบายของท่าน ผอ.ที่มานานนมก็คือ  ไม่ให้ครูประจำชั้นคุมสอบห้องตัวเอง  และไม่ให้ออกข้อสอบวิชาที่ตัวเองสอนด้วย

สงสัยล่ะสิคะ....ว่าแล้วจะทำอย่างไร  อิ..อิ..

แนวดำเนินการก็คือ  ให้ครูผู้สอนออกข้อสอบจำนวน 3 เท่าของจำนวนข้อสอบที่สอบจริง  เช่น ครูตุ๊กแกสอนภาษาไทย   ป.2  ต้องการทดสอบปลายภาคนักเรียนจำนวน 30 ข้อ  ก็ออกข้อทดสอบมาจำนวน  90  ข้อ  และต้องครอบคลุมทุกสาระของกลุ่มสาระการเรียนรู้นั้นๆ  เช่น  กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

        สาระที่ 1 การอ่าน  ครูตุ๊กแกต้องการทดสอบ 12 ข้อ  ก็ส่งข้อทดสอบ 3 เท่า คือ 36 ข้อ

            สาระที่ 2 การเขียน  ต้องการทดสอบ 7 ข้อ ก็ส่งข้อทดสอบ  21 ข้อ

            สาระที่ 3 การฟัง  การดู  และการพูด  ต้องการทดสอบ 5 ข้อ  ก็ส่งข้อทดสอบ 15 ข้อ

            สาระที่ 4 หลักการใช้ภาษา  ต้องการทดสอบ 4  ข้อ ก็ส่งข้อสอบ 12 ข้อ

            สาระที่ 5 วรรณคดีและวรรณกรรม ต้องการทดสอบ 2 ข้อ  ก็ส่งข้อทดสอบ 6 ข้อ

แล้วส่งให้รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ(พูดซะหรูเหมือนมีรองฯหลายคนเลยเรา   ตอนนี้มีรองคนเดียว  เป็นทุกฝ่าย อิ..อิ.) 

หลังจากนั้น  รองฯก็จะแต่งตั้งกรรมการคัดเลือกข้อทดสอบจากที่คณะครูส่งมา  และครูตุ๊กแกก็จะเป็นผู้โชคได้เป็นหนึ่งในคณะคัดเลือกข้อสอบเสมอ  และโชคดีชั้นที่ 2 คือ  จะได้คัดเลือกข้อสอบของมัธยมตลอด  และวิชาที่ได้รับก็มักจะเป็น  ภาษาอังกฤษ  และ คณิตศาสตร์เสมอ ฮือๆๆๆๆ  พระเจ้า......ความรู้ของหนูตอนนี้ยืนยันว่าเหลือไม่เกิน ป.3  เพราะสอน ป.2 มานาน  ความรู้ก็เลยคงที่  ที่เหลือกลัวอาจารย์ไม่มีสอนรุ่นน้องๆ ก็เลยคืนอาจารย์ไปหมดแล้ว^__^

เวลาคัดเลือกข้อสอบก็จะลองทำไปด้วย  ภาษาอังกฤษยังพอถูกบ้างเล็กน้อยแต่พองาม  แต่คณิตศาสตร์นี่สิคะ  ขอสารภาพอย่างไม่อายเลยว่าไม่เคยถูกสักข้อ  ฮือๆๆๆๆ  แงๆๆๆๆๆๆ

และเวลาคุมสอบ  อย่างที่บอกนโยบายคือ ไม่ให้ครูคุมชั้นที่ตัวเองสอน  และครูตุ๊กแกผู้บอบบางก็จะโดนคุมมัธยมตลอด (สงสัยเห็นครูตุ๊กแก  ดุ  ดำ  เถื่อน  แน่ๆเลย อิ..อิ...)

และนโยบายนี้มีเพื่อประโยชน์อะไร  มีเหตุผลรองรับแน่นอนค่ะ เพราะเป็นหนึ่งในโครงการเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน  คือ  นำคะแนนสอบที่ได้มาจัดอันดับเหรียญรางวัล ถ้าจำไม่ผิดจะเคยเขียนบันทึกเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปแล้ว  แต่บอกอีกรอบก็ได้ค่ะ

วิชาที่มีเหรียญรางวัลคือ  ภาษาไทย  คณิตศาสตร์  วิทยาศาสตร์  ภาษาอังกฤษ  ป.1 – ป.6 ส่วนมัธยม เพิ่ม สังคมฯ  อีกหนึ่งวิชาค่ะ

คะแนนเต็ม100

75-79 เหรียญทองแดง

80-84 เหรียญเงิน

85 ขึ้นไป เหรียญทองค่ะ

ถ้าเป็นภาษาอังกฤษ  จะเป็น

            70-74 เหรียญทองแดง

            75-79 เหรียญเงิน

            80 ขึ้นไป เหรียญทอง 

            และจะมีพิธีมอบเหรียญรางวัล(อย่างใหญ่โต) ในภาคเรียนถัดไป  ยังค่ะ  ยังไม่หมด  เมื่อจบช่วงชั้น  ถ้านักเรียนคนใดได้รับเหรียญทองร้อยละ 80 ขึ้นไปของเหรียญทั้งหมดตลอดช่วงชั้นก็จะได้รับโล่นักเรียนเรียนดีด้วยค่ะ 

            กิจกรรมนี้ผู้ปกครองให้ความสนใจมาก  เพราะดำเนินการมาครบ 3 ปี เมื่อปีการศึกษาที่ผ่าน  ซึ่งนักเรียนจะครบ 1 ช่วงชั้นพอดี ปรากฏว่าเป็นความบกพร่องของทางโรงเรียนที่สำรวจเหรียญของนักเรียนไม่ครบจึงไม่มีผู้ได้รับโล่รางวัล (ขอโทษนะคะ) แต่ปรากฏว่ามีผู้ปกครองของนักเรียนท่านหนึ่งนำเหรียญรางวัลที่ลูกได้รับทั้งหมดรวมถึงใบเกียรติบัตรกำกับว่าเป็นเหรียญของเด็กคนนี้จริงๆมายืนยันว่าลูกได้ 80%  ตามเกณฑ์จริงๆ  ทางโรงเรียนจึงทำพิธีมอบโล่นักเรียนเรียนดีให้ในวันแม่แห่งชาติที่ผ่านมา  สร้างควาตื่นเต้นให้นักเรียนคนอื่นๆมาก  เพราะหลังจากนั้น  นักเรียนจะมาบอกว่า  ผมได้เท่านี้เหรียญ  หนูได้เท่านี้เหรียญ  เหลืออีกเท่านี้เหรียญก็จะครบ  และต้องทำให้ได้ด้วย  ทำให้เด็กๆมีกำลังใจในการเรียนมากขึ้น

            อิ..อิ...เล่ามาตั้งนาน  เกี่ยวกับชื่อบันทึกนี้ตรงไหนเนี่ย  อิ..อิ..(อีกที)  เข้าเรื่องแล้วค่ะ  จากที่ไปคุมสอบมัธยม  ระหว่างที่นักเรียนทำข้อสอบจะมีนักเรียนที่ทำเสร็จแล้วแต่ยังออกนอกห้องเรียนไม่ได้เพราะยังไม่ถึงเวลา  ก็เห็นนักเรียนผู้หญิงนำสมุดขึ้นมานั่งอ่านแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่  ลองหยิบดูก็เห็นเป็น  บทกลอนวับรุ่น  ข้อความSMS จดบันทึกไว้ในสมุดมากมาย ลองยืมมาอ่านดูก็รู้สึกเหมือนกับตัวเองได้ย้อนเวลากลับไปเป็นวัยวุ่น อุ๊ย วัยรุ่นอีกครั้ง (เรื่องกลอนเปล่านี่ของชอบ อิ..อิ..)  ความรู้สึกเครียดๆ ล้าๆ  ก็เบาบางลง  เลยเก็บมาฝาก ลองอ่านดูนะคะ

            SMS (จะนำไปส่งต่อให้ใครก็ไม่ว่ากันนะคะ อิ.อิ..)

            SMSมาบอกว่า...มีอะไรจะสารภาพ คือ ฉันเป็นอีแอบ ก็แอบรักเธอไง

            ลบเบอร์ฉันออกจากมือถือซะ  แล้วเมมไว้ที่หัวใจแทน

            ดีใจล่ะสิ  ที่ฉัน SMS มาหา ไม่ได้คิดถึงหรอกนะ แต่โปรโมชั่นมันเหลือ

            ไม่เคยเปิดใจให้ใคร  แต่กับเธอ  สแตนด์บายได้ตลอดเวลา

            ความรักก็เหมือนตด  แม้มองไม่เห็นด้วยตา  แต่ก็รู้ว่า  มีอยู่จริง อิ..อิ..

            คนอื่นไปหลบร้อนที่ภูเขา  แต่เรา  หลบร้อนไปเหงาอยู่กับเธอ

            คบคนล้านเจ็ด  ส่ง SMS ไม่ไหว เลือกส่งเฉพาะคนที่ถูกใจ รู้ใช่ไหมว่าคือเธอ

            คิดถึงเลย SMS มาหา แต่ถ้ายังไม่โทรกลับมาระวังถูกฆ่าก็แล้วกัน

            อย่านอนตื่นสาย  ตลาดจะวาย  ผู้ชายจะหมด  อนาคตจะขึ้นคาน  (ตั้งแต่พรุ่งนี้ครูตุ๊กแกจะตื่นแต่เช้า อิ.อิ..)

            คนดี  คืนนี้อย่านอนดึกนะ  เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีแรงขวิด

            จงซื่อสัตย์กับแฟนตัวเอง  แล้วครื้นเครงกับแฟนคนอื่น

            วันนี้อากาศร้อนเป็นบ้า  ถ้าได้ดูเธอ.....ผ้า  คงหายซ่าไปเยอะเลย

            ขอให้เธอจำไว้นะว่า “ฉันจะรักเธอตลอดไป” เพราะหลังจากบอกแล้วฉันอาจจะลืม

            ขอโทษทีนะเมื่อคืนไม่ได้ฝันถึง  เพราะเผลอห้อยพระไว้

        SMSนี้  คนน่ารักห้ามอ่านเกินวันละ 2 ครั้ง เพราะจะคิดว่าเป็นตัวเอง ...

 

            ดินสอคือการพบ                     

            ยางลบคือการพราก                   

            ไม้บรรทัดคือมุมฉาก                 

            ที่ลากเธอมาพบฉัน     

                       

                        การบ้านคือยาพิษ

เสาร์อาทิตย์คือสวรรค์

จันทร์ถึงศุกร์ช่างหัวมัน

ที่มาทุกวันคือมีเธอ

 

                                    รักคือ คณิต

                                    วิทย์คือกำลังใจ

                                    สังคมคือความห่วงใย

                                    อังกฤษนี่ไง ไอเลิฟยู

                                               

                                                อยากเป็นตุ๊กตาให้เธอกอด

                                                อยากเป็นทามาก๊อตให้เธอเลี้ยง

                                                อยากเป็นทูตสวรรค์ข้างๆเตียง

                                                อยากเป็นนกเอี้ยงคอยเลี้ยงเธอ

 

            แค่นี้พอก่อนนะคะเริ่มจะยาวเกินความจำเป็น  ฝากไว้ให้อ่านเพลินๆค่ะ จริงๆแล้วยังมีอีกเยอะมากกกกกกก  ประมาณว่าน้ำตาลจะหยด  มดจะตอมเลยล่ะค่ะ 

เห็นไหมคะครูขา...ก็หนูเป็นสาวแล้วนี่คะ ^___^

 

จะคิดถึงพันครั้งก็ยังน้อย

จะคิดถึงบ่อยๆก็เกรงใจ

จะคิดถึงมากก็ยังไง

เอาเป็นว่า......คิดถึงตลอดไปก็แล้วกัน  

 

ฝากความคิดถึงของครูตุ๊กแกไว้กับทุกๆท่าน  อ่านแล้วอย่าลืมคิดถึงกันนะคะ

^__^