ชีวิตใหม่ของดิฉันได้เริ่มต้นขึ้นอีกแล้ว ในโรงเรียนที่มีครู 1 คน ภารโรง 1 คน และผู้บริหารอีก 1 คน ดูแลนักเรียนไม่ถึง 30 คน วันแรกของการใช้ชีวิตร่วมกัน คือวันที่ 10 มีนาคม 2552 ด้วยการไปทำบุญตักบาตร เนื่องในวันพระขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 ณ วัดกระโจมทอง มีทั้งประชาชน ผู้ปกครอง นักเรียน และครูมาร่วมกิจกรรมอย่างมีความสุข ตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะได้มาทำความรู้จักกัน แม้แต่ท่านเจ้าอาวาสก็ยังทักว่าเพิ่งแต่งงานมาหรือไง (เพราะเห็นด้ายที่ผูกมาเต็มข้อมือ เนื่องจากวันเลี้ยงอำลาในวันที่ 9 มีนาคม) แต่พอรายงานท่านว่ามาปฏิบัติหน้าที่ที่โรงเรียน ท่านก็ให้กำลังใจว่า เป็นบุญของวัด เราก็รับแบบงงๆ

ผู้ปกครองท่านหนึ่งถามดิฉันว่า เป็นเจ้าสาวบ้านไหน (ก็คงเหตุผลเดียวกับที่ท่านเจ้าอาวาสถามนั่นแหละ) ก็อดขำไม่ได้ แต่พอรายงานตัว ท่านก็บอกว่าเมื่อวานนี้มีงานแต่ง 2 งานเลยนึกว่าเราเป็นเจ้าสาวกับเขาด้วย

ถึงวันที่ 11 มีนาคม 2552 เพื่อนๆ ที่โรงเรียนเดิมก็พากันมาส่งที่โรงเรียนเรียนใหม่ ประทับใจในการดูแล+ต้อนรับมากๆ สิ่งที่ดีใจที่สุดคือวันนี้คุณพ่อมาส่งด้วย และได้ให้ท่านพูดกับผู้มาส่งและมารับ รวมทั้งให้เขียนบันทึกไว้คอยเตือนใจลูกด้วย (นับว่าโชคดี ที่คุณหมอเลื่อนการผ่าตัด ทำให้คุณพ่อมาส่งได้)

วันนี้ 12 มีนาคม 2552 เริ่มทำงานวันแรก พอรถเข้ามาในโรงเรียน นักเรียนหลายคนพากันวิ่งมาต้อนรับถึงรถ ด้วยใบหน้าเบิกบาน เราก็บานเบิก แถมอากาศยามเช้าก็เย็นสบาย เสียงนกร้องมากมายหลายชนิด เช่น นกกาเหว่า นกกะปูด นกเขา นกเอี้ยง นกกางเขน นกกระจิบ มีบางชนิดได้เห็นตัวแต่ไม่ได้ยินเสียงร้องก็คือ นกขาบ ส่วนงานวันนี้ต้อนรับด้วยงานเอกสาร แต่คอมพิวเตอร์มีปัญหาเล่นซะเหงื่อท่วมตัว สนุกดี