กลัวไหมคะ..กับการคิดล่วงหน้าว่า..วันพรุ่งนี้ หรือวันใดที่มาถึง..พร้อมกับ..ความสมหวัง
หรือผิดหวัง สำหรับแป๋มคิดว่าจะรับได้อย่างมีสติค่ะ เพราะได้จัดการกับชีวิตดีที่สุด และเต็มที่แล้ว...
แป๋มจึง "ไม่กลัว"ค่ะ
ลองย้อนกลับไปดูกิจกรรมของชีวิตเรา..เราต้องการอะไรในชีวิต..ในมาตรฐานของตัวเอง..ความ
สวยงาม ตำแหน่ง ลาภยศ สรรเสริญ จะไม่มีพิษสงใด ตราบที่เราถือครองอย่างรู้เท่าทัน และไม่ตกเป็นทาส
ของมัน.. ปัญหาจะเกิด..เมื่อความต้องการไม่สิ้นสุด "ไม่รู้คุณค่าในสิ่งที่ตนมี ไม่ภาคภูมิใจในสิ่งที่
ตนทำ" คนเราจะสุขมากขึ้น...ทุกข์น้อยลง หากทำความรู้จักกับตนเองอย่างถ่องแท้ สามารถแยกแยะ
ความต้องการจริงๆ กับความต้องการจอมปลอม... หากเรามั่นใจ..มั่นคงต่อความต้องการของตนเอง
ว่าเรา..ต้องการอะไร พร้อมรับความขมขื่นหอมหวาน แห่งการกระทำอย่างเต็มใจ เมื่อเปิดเปลือก
ตาสู่วันใหม่..จงมั่นใจ..ศรัทธาตัวเองก่อน..ก่อนจะให้ใครศรัทธาเรา
แน่นอนค่ะ..แป๋มไม่กล้ว เพราะได้จัดการกับชีวิตอย่างเต็มที่และดีที่สุดแล้ว... คุณล่ะคะ กลัวไหม?
กลัว (พอสมควร)
สวัสดีค่ะ
พี่คิม คนดีของหนู
พี่คิมเป็นคนดี ที่พี่มาโคราชก็ด้วยการทำเพื่อส่วนรวม
เสียดายที่แป๋มไม่ได้เทคแคร์พี่คิมเต็มที่ ด้วยโรงเรียนก็ยังไม่ปิด
เรื่องราวปัจจุบันของแป๋ม พี่คิมมีส่วนมากในการบอกแนวคิด
วิธีคิดที่มีค่ายิ่งต่อแป๋ม หนูจะไม่กลัวค่ะพี่คิม จะเข้มแข็งเหมือนพี่
พี่สาวหนู..พี่คิม..เก๊ง..เก่ง..จ้า แป๋มรักพี่คิมนะจ๊ะ
สิ่งใดๆ ไกลเกินไปที่จะรู้
การเป็นบุคคลที่มีความเชื่อมั่นแห่งตนนั้น มีมากเกินไปก็เป็นบุคคลที่มีอัตตาสูง
มีน้อยเกินไปก็เป็นคนที่ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง
-------------------------------------------------------------------
เขามีส่วน เลวบ้าง ช่างหัวเขา
จงเลือกเอา ส่วนที่ดี เขามีอยู่
-------------------------------------------------------------------
อย่าจับให้มั่นอย่าคั้นให้ตาย
ถ้าผิดหวังจะเสียใจจนตลอดชีวิต
คุณครูแป๋ม เดินสายกลาง ปลอดภัยครับ
ความเห็นที่ 4 น่าคิดนะครับ "การเป็นบุคคลที่มีความเชื่อมั่นแห่งตนนั้น มีมากเกินไปก็เป็นบุคคลที่มีอัตตาสูง มีน้อยเกินไปก็เป็นคนที่ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง"
ขอให้มีความสุขครับ
Don't work TOO hard. ใช้ได้ดีเสมอ ผ่อนหนักผ่อนเบา จะได้มีกำลังกายกำลังใจทำงานอย่างมีความสุขนานๆ
สวัสดีครับคุณครูแป๋ม
ขอบคุณอะไรก็ตามที่ประสบกับคุณแป๋มแล้วก่อเกิดข้อเขียนนี้ขึ้นมานะครับ
ไม่ได้ทักทายกันตอนดึกๆนะครับช่วงนี้ แต่จะตามมาให้ความมั่นใจกับคุณแป๋มในหลายๆเรื่องนะครับ เช่นเดียวกับเรื่องนี้:)
พักผ่อนเยอะๆนะครับปิดเทอมแล้ว ได้ไปเที่ยวไหนรึเปล่า พรุ่งนี้เดย์จะไปเที่ยวเสม็ดและอัมพวา อาจจะหายไปอาทิตย์นึงนะครับ เอาโน๊ตบุ๊คไปด้วยอยู่ จะพยายามแวะมาทักทายคุณแป๋มและทุกท่านนะครับ
เดี๋ยวกลับมาเมื่อไหร่จะเขียนบันทึกเล่าให้ฟังเด้อครับ :)
มีความสุขมากๆนะครับ (ลอกพี่พันคำ อิอิ)
สวสดีค่ะ คุณแวะเวียนฯ..
แป๋มพูดในลักษณะ "รำพึง" กับตัวเองค่ะ
หากเราเชื่อมั่นว่าสิ่งที่เราทำนั้นดีแล้ว...
เราได้เลือก..ที่จะทำ...ไม่ว่าอะไรจะเกิด..
ก็พร้อมค่ะ..กับการตัดสินใจของตัวเอง..
ขอบคุณที่ให้มุมมองอีกมุมหนึ่ง..มุมที่มองจากภายนอกค่ะ
อ้อ! ขอบคุณ คุณ visitor ด้วยค่ะ
อย่ากลัวความ "ดีงาม" ที่อยู่ภายในตัวเองเลยค่ะ
ค่ะ คุณพันคำ
แป๋มจะ Hard กับตัวเอง Flexible กับผู้อื่นค่ะ
นั้นคือ "ทางสายกลาง" ของแป๋มค่ะ
"ความกลัว" คือจินตนาการที่เราคิดขึ้นมาเอง...
สโลแกนโฆษณามือถือยี่ห้อหนึ่งเมื่อหลายปีทีึ่่แล้วครับ...
ขอบคุณครับผม...
คุณเดย์ แวะมาทีไรทำให้หัวใจที่อ่อนล้าของแป๋ม ชุ่มชื่นขึ้นมาทุกทีค่ะ คุณเข้าใจแป๋มเสมอ
วันนี้เดินดูรอบๆโรงเรียนยามเย็น เห็น"สระมรกต"ที่หนู้หน่อยเคยมาเล่านิทานให้ฟัง อาคารเกษตรใกล้บ้านพักครู แหล่งชุมนุมนักเรียนม.5 ติวภาษาอังกฤษกันทุกวัน ม้าหินอ่อนหน้าอาคารวิทย์ เราเคยประลองยุทธ "โจทย์เจ้าปัญหา"ที่ใครต่อใครทั้งโรงเรียนแก้ไม่ได้ แต่เด็กม.4 และม.2 เรามา C0 กันจนแก้โจทย์ได้สำเร็จ เดินไปหน้าอาคาร 3 ที่ที่เราสำรวจระบบนิเวศกันหลายแหล่ง ใต้นอาคาร 4 ที่ที่เราแข่ง Science show กัน หน้าเสาธงที่มีการมอบรางวัล ตลอดจนสนามโรงเรียนที่แก็งซ์จักรยานมาปั่นรอบๆ ขณะที่สาวๆกำลังเล่นบาส....
ตอนนี้ปรับสภาพร่างกายให้นอนเร็วขึ้นค่ะ แต่ก็จะเป็นประมาณไม่เกิน ตี 1 หลังสงกรานต์อาจเร็วขึ้นเป็นเที่ยงคืนค่ะ
ขอให้สนุกในการไปเสม็ดและอัมพวานะคะ อย่าลืมแวะมาทักทายกันบ้างค่ะ
ค่ะ คุณดิเรก
ก็เพราะ "ความกลัว"คือการจินตนาการ
ที่เราคิดขึ้นมาเองนี่แหละค่ะ...
ทำให้รู้จักยับยั้งชั่งใจที่จะไม่ทำความผิด
หรือการกระทำใดๆที่จะเป็นผลเสียต่อบุคคลอื่น
"ความกลัว..กลัวที่จะทำสิ่งที่ไม่ดี....จะนำไปสู่..สำนึกที่ดีงาม.."
คุณดิเรกคิดเหมือนแป๋มไหมคะ..
จากหัวข้อ"ความกลัวกับความต้องการ"
มีความหมายถึงความกลัวระดับใดกับความต้องการระดับใด
หากถามว่ากลัวไหมกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้ากับการที่เราได้เลือกและตัดสินใจแล้วคงจะตอบให้ชัดเจนว่าไม่กลัว
ชีวิตที่เกิดมาจนเติบใหญ่จะประสบปัญหาที่จะเกิดขึ้นในแต่ละช่วงเวลาที่แตกต่างกัน
ประสบการณ์จะสอนเราเรียนรู้ถึงวิธีการแก้ไขปัญหาและวิธีการเผชิญกับปัญหา
ถ้าเป็นความต้องการในระดับที่สำคัญมีผลต่อการดำรงชีวิต ความสุขของชีวิต หน้าที่การงานและการดำรงชีพ คำถามเกิดขึ้นว่ากลัวไหมหากเราไม่ประสบผลในสิ่งที่เราคาดหวังดังกล่าว
ชีวิตที่เราเตรียมมาดี พิจารณาตัดสินใจแล้วว่าดีแล้วถูกต้องแล้วว่าดีก็จะไม่มีความกลัวอันใดที่จะมารบกวนคาใจเราให้กังวลแม้แต่น้อย ยอมรับผลแห่งการตัดสินใจของตนเองด้วยความกล้าหาญและกล้าเผชิญกับความจริง
ต่อคำถามที่ว่ากลัวไหมกับความยากลำบากต่อการรักษาความต้องการสูงสุดให้คงทนตลอดไป ตอบได้ว่าไม่มีความกลัวอันใดแม้น้อยนิดที่จะมาบั่นทอนกำลังใจใดๆ ในขณะเดียวกันเมื่อถามว่ากลัวไหมจะประสบความผิดหวังในสิ่งที่คาดหวังไว้ ไม่เคยคิดกลัวอะไรเลยในเมื่อได้แสดงความมั่นคงและเพียรพยายามทำในสิ่งที่ดีที่สุดแล้วพลาดหวัง และพร้อมยอมรับกับความขมขื่นที่ติดตัวไปตลอดชีวิต
แต่ละคนมีความคิดที่แตกต่างกันออกไปตามประสบการในอดีต
ผมอ่านคำอธิบายในหัวข้อเดียวกันแล้วในใจลึกๆบอกว่ายังไม่มีใครเขียนอธิบายความในใจดีเท่าคุณครูผู้ตั้งกระทู้เลย
สวัสดียามดึกค่ะ คุณศรีกมล
แป๋มเห็นด้วยกับท่านค่ะ...
ยามจะได้ ได้ให้เป็น ไม่เป็นทุกข์
ยามจะเป็น เป็นให้ถูก ตามวิถี
ยามจะตาย ตายให้เป็น เห็นสุดดี
ถ้าอย่างนี้ ไม่มีทุกข์ ทุกวันเอย
ขอบคุณที่ใส่ใจในฐานะชาวโคราชต่อผู้มาเยือน
ท่านเป็นคนดี รักครอบครัว พี่คิมบอกค่ะ ท่านเยี่ยมมากๆค่ะ
ความสมหวัง กับ ความผิดหวัง
พยายามจะไม่กลัวนะครับ
แต่บางครั้งก็อดหวั่นไหวไม่ได้เหมือนกันครับ
เรียนคุณ small man~natadeeที่เคารพ
เราลองจับความสมหวังและความผิดหวัง..
มา"ผูกเสี่ยว"กันดีไหมคะ จะได้หนักแน่น..
พอที่จะไม่ทำให้มือที่สาม "ความหวั่นไหว"
มาพรากดวงใจของทั้งสองให้ออกจากกันได้...
สวัสดีค่ะ
สวัสดีแป๋มเพื่อนรัก
เพื่อนรัก เพื่อนที่แสนดีของเรา ไม่ควรหวั่นไหวต่อสิ่งใด กาลเวลาและสายตา สามัญสำนึกของคนดี ๆ จะเป็นคำตอบ เรารู้เสมอว่าแป๋มเป็นคนเข้มแข็ง ไม่สนใจกับเรื่องเหลวไหลและไร้สาระ
เราเป็นกำลังใจและอยู่เคียงข้างแป๋มเสมอ เคยได้ยินไหมละแป๋ม "ไม่มีอะไรคงทนเท่ากับความดี" เราจึงอยากอ่านบันทึกใหม่ ๆของแป๋มเกี่ยวกับการเรียนการสอน หรือเกี่ยวกับ..การเรียนปริญญาเอกของแป๋มก็ได้นะ
กาลเวลา..เป็นเครื่องมือพิสูจน์ทุกอย่างได้อย่างชัดเจน วันนี้หลังจากที่เราคุยโทรศัพท์กับแป๋มแล้ว..เราภูมิใจมากที่เพื่อนเข้มแข็ง ไม่หวั่นไหวกับเรื่องไร้สาระ แป๋ม..เธอทำถูกแล้ว ที่รู้จักให้อภัยและแผ่เมตตา ไม่โกรธ ไม่แค้นเคือง
ต่อไปนี้เราสัญญาว่าจะโทรหาเพื่อนรักทุกวันจ๊ะ
รอสักครู่นะ ขอตัวอาบน้ำทานข้าวจ๊ะ ยังไม่ได้เข้าเว็ปโรงเรียนจ๊ะ