สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมใช้เวลาส่วนใหญ่ตั้งแต่เช้าจนดึกดื่น เพื่อเขียนรายงานเรื่องหนึ่งส่งอาจารย์ครับ แต่แล้วสุดท้ายก็เขียนไม่ได้สักบรรทัดหนึ่งครับ ผมพยายามใช้ส่วนใหญ่อยู่หน้าคอมฯ ครับ แต่ก็ไม่ได้ผลอะไรขึ้นมาเลย สุดท้ายเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา อิลฮามก็บ่นว่า อยากไปบ้านโต๊ะ (ย่า) ผมก็ตอบไปว่า ค่อยก่อน รอปิดเทอมก่อนแล้วกัน ปรากฏวันเสาร์ อิลฮามเปลี่ยนกลยุทธใหม่ครับ บอกผมต่อเช้าเลยว่า จะไปทะเล ผมก็เลยต่อว่า วันอาทิตย์แล้วกัน อาบีย์จะพาไปเที่ยวทะเล แต่ลูกสาวผมก็ตอบว่า จะไปเที่ยวทะเลบ้านโต๊ะนะค่ะ ฮือ สุดท้ายเที่ยงวันอาทิตย์ ผมก็ตัดสินใจพาครอบครัวกลับมาสตูลครับ เนื่องจากเช็คเวลาแล้ว ก็มีเพียงสัปดาห์นี้สัปดาห์เดียวที่ว่างอยู่ครับ สัปดาห์หลังจากนี้ก็เต็มไปด้วยนัดหมายแล้วครับ
ผมเริ่มได้แง่คิดแล้วครับว่า การที่เราหมกหมุ่นกับงานมากไป มันทำให้คิดอะไรไม่ออกเลยก็ได้ครับ ได้มาพักผ่อนแบบโล่งๆ สองวันนี้ รู้สึกปลอดโปร่งขึ้นเยอะเลยครับ แรงกาย แรงใจในการทำงานกลับมาแล้วครับ (อัลฮัมดุลิลลาห์) ยอมรับว่า สองสัปดาห์ที่ผ่านมา คิดแต่เรื่องงานจริงๆ ครับ แต่งานที่คิดไม่ก้าวหน้าเลย
ผมวางแผนว่าจะกลับพรุ่งนี้ครับ เพราะยังมีวันว่างอีกสองวัน คือ พุธ พฤหัส สำหรับเคลียร์งาน แต่ปรากฏเย็นวันนี้มีคนโทรมานัดหมายงานไปเรียบร้อยแล้ว ฮือ งานเรียนคงต้องเก็บไปอีกนิดหนึ่งครับ เป็นความบังเอิญจริงๆ ครับ โทรมานัดต่อเนื่องกันเลย แล้วก็ไม่ซ้ำซ้อนกันเลย
ช่วงที่ผ่านมา มีคนมาปรึกษาผมเรื่องของการจัดการศึกษาในรูปแบบการบูรณาการอิสลามแบบสมบูรณ์แบบ (Islamization of Education) ซึ่งปัจจุบันมีหลายโรงเรียน โดยเฉพาะโรงเรียนเปิดใหม่นำไปใช้กัน โรงเรียนรูปแบบนี้ต่างจากโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามที่มีอยู่ครับ และเป็นที่รับรู้กันในวงการศึกษาครับว่า เป็นรูปแบบที่ทำได้ยาก และจำเป็นต้องมีการขับเคลื่อนอย่างเป็นระบบ ไม่ใช่คิดจะทำก็ทำได้เลย แต่ก็ไม่ใช่ว่า ทำไม่ได้เลยนะครับ (ก็มีคนทำไปแล้วงัย)
เรื่องนี้ทำให้ผมนึกไปถึงผู้บริหารโรงเรียนๆ หนึ่งครับที่มาคุยกับผมเมื่อหลายปีก่อนว่า มหาวิทยาลัยจะต้องเปิดศึกษาศาสตร์อิสลาม มันจึงจะทำให้มีครูที่สามารถสอนในแนวนี้ได้ ไม่งั้นก็ลำบากที่จะทำให้โรงเรียนสอนแบบบูรณาการอิสลามได้ ผมเห็นด้วยครับ แต่จนถึงตอนนี้มหาวิทยาลัยก็ยังไม่สามารถเปิดสาขาวิชาทางด้านศึกษาศาสตร์ในระดับปริญญาตรีได้เลย ปัญหาของโรงเรียนแนวนี้เลยเริ่มปรากฏชัดมากขึ้นครับ อันเนื่องจากการขาดแคลนครูที่มีศักยภาพในการสอนแบบบูรณาการอิสลามได้ ผมเลยคิดว่า ปัญหานี้คงจะรอให้เปิดศึกษาศาสตร์ก่อนคงลำบาก จำเป็นต้องมีการขับเคลื่อนในรูปแบบอื่นๆ ก่อนได้บ้าง ก็เลยขายความคิดไปกับหลายๆ ท่าน ซึ่งก็ทำให้เห็นแนวทางการขับเคลื่อนบ้างแล้ว แต่ที่ยิ่งเห็นชัดมากขึ้นคือ ปัญหา
ผมมองว่า การจัดการศึกษาแบบบูรณาการอิสลามในระดับอนุบาลตอนนี้ ทำได้ดีครับ ทำได้ดีในเกือบทุกโรงเรียนเลย และเป็นที่พึงพอใจของผู้ปกครอง แต่พอมาสู่ระดับประถมศึกษา เริ่มเห็นความแตกต่างครับ มัธยมศึกษายิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ครับ ซึ่งปัญหาที่สำคัญคือ ความมั่นใจของผู้ปกครองครับ เพราะอันนี้แก้ไขยาก
ขอคุยไว้เพียงเท่านี้ก่อนครับ แล้วจะหาโอกาสมานำเสนอต่อ
ผมเห็นด้วยครับว่า...บางครั้งเราทำงานมากเกิน จนหลงลืมบางสิ่งบางอย่าง ผมก็คิดเหมือนอาจารย์ครับต้องใช้เวลาไม่กี่วันนี้ทำอะไรให้มากที่สุดครับ เพราะคิวต่อจากนี้ผมเองก็ยาวเหมือนกันครับตามบล็อกที่เพิ่งนำเสนอไปครับ อิอิ ขออัลลอฮฺคุ้มครองและเป็นกำลังใจให้ครับสำหรับงานยุ่งๆ (เพราะนั่นหมายถึงว่าเรายังมีคุณค่าอยู่จริงไหม๊ครับท่านอาจารย์)
ทำใจสบายๆ แล้วความคิดดีดี จะมาค่ะ
เปลี่ยนสถานที่ เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง สมองอาจจะทำงานได้ดีกว่าการหมกมุ่นกับงานมาก ๆ ก็ได้ครับ...
ขอบคุณครับอาจารย์ เสียงเล็กๆ
เห็นคิวงานอาจารย์แล้ว รู้ได้เลยว่าเป็นคนดังไปแล้ว ฮิฮิ
ขอบคุณครับpa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]
พอกลับมาเป็นนักศึกษาก็วุ่นอย่างนี้แหละครับ แต่พอเราตัดทุกสิ่งทุอย่างออก ให้เวลากับครอบครัวแล้ว มันกลายเป็นเวลาพักที่มีคุณค่าจริงๆ ครับ
ขอบคุณครับอาจารย์ ดร.ขจิต ฝอยทอง
ผมว่าอาจารย์ก็งานยุ่งมากเหมือนกันนะครับ น่าจะพักบ้างนะครับ
ขอบคุณครับ sarah
ใจต้องมีสมาธิครับ งานจึงจะเดิน
ขอบคุณครับMr.Direct
กลับจากพักผ่อนมา สดชื่น พร้อมทำงานแล้วครับ
ขอบคุณครับ คุณครู วรางค์ภรณ์ เนื่องจากอวน
แบบเดียวกันเลยครับ ประเภท "ทานอาหารกลางวันเสร็จ ยังนั่งหลับ เอาสักงีบก็ยังดี" มันดีต่อสมองครับ ฮิฮิ