"เรียนให้มากที่สุด หยุดเมื่อสิ้นลม"

ช่วงนี้เป็นช่วงใกล้สอบปลายเทอม นักเรียนหลายคนเริ่มเตรียมตัวสอบกัน บางคนเตรียมตัวจบชั้นเรียน นักเรียน ม.3 หลายคนเตรียมตัวหาที่เรียนต่อในชั้นสูงขึ้น และยังมีอีกหลายคน เตรียมตัวเข้าสู่ระบบงาน โดยมีพ่อแม่ หรือญาติพี่น้อง ทำงานอยู่กรุงเทพฯ และเขาเหล่านั้นก็จะไปทำงานที่กรุงเทพเช่นเดียวกัน

ในช่วงเวลาเช่นนี้ ค่อนข้างเป็นช่วงเวลาที่สับสนวุ่นวาย หลายคนตัดสินใจไม่ถูก จะเรียน หรือจะทำงานดี นำความมาปรึกษาครู ด้วยสัญชาติญาณแห่งความเป็นครู ต้องแนะนำให้เรียนต่ออยู่แล้ว ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่า บางคนคิดอยากเรียนต่อ แต่ด้วยฐานะทางครอบครัว และปัจจัยหลายๆอย่าง ทำให้ความฝันของเด็ก ที่จะได้เรียนต่อ เป็นไปได้ยาก ครูจึงได้แต่เพียงให้กำลังใจ และขอให้เขาอย่าทิ้งการเรียน แม้ว่าจะต้องทำงานไป เรียนไป ก็ยังดี

ลูกศิษย์ของผมคนหนึ่ง หลังจากจบ ม.3 ไปเมื่อปีที่แล้ว ด้วยฐานะที่ค่อนข้างขัดสน แต่ความพากเพียรที่มีอยู่เต็มเปี่ยม ทำให้เขา วันนี้ บวชเป็นเณรเรียนอยู่ที่โรงเรียนการศึกษาผู้ใหญ่ที่จังหวัดเชียงใหม่ ที่ทราบข่าวของนักเรียนคนนี้ เพราะเขาโทรศัพท์มาพูดคุยด้วย และเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟัง ผมเอง ก็ อดที่จะภาคภูมิใจกับเด็กคนนี้ไม่ได้ และได้ให้กำลังใจขอให้เขาตั้งใจเรียน และเรียนให้สูงที่สุด เท่าที่จะเป็นได้ ซึ่งการศึกษาเล่าเรียนในเพศของสมณะนั้น มีมากมายหลายคนที่ประสบความสำเร็จ และหลายคนได้ดิบได้ดี หรือบางคน บวชจนไม่สึกเลยก็มี ซึ่งก็เป็นสิ่งที่น่ายกย่องชื่นชมทีเดียว

 "เรียนให้มากที่สุด หยุดเมื่อสิ้นลม"  เป็นคติพจน์ที่ผมมักจะมอบให้กับนักเรียนของผมอยู่เสมอ