มากกว่าการที่จะเราให้ตัวเรามีความสุขคือการทำให้ตัวเราพ้นทุกข์

             สำหรับผมแล้วผมไม่แน่ใจนักว่าอะไรคือความต่างของคำว่า "ความรัก" กับ "ความเมตตา" แต่ผมก็มั่นใจอย่างยิ่งว่า ทั้งความรักและความเมตตาเป็นอีกหนึ่งคุณค่าของความเป็นมนุษย์ที่ทำให้โลกใบนี้งดงาม...

             ในบันทึกนี้ผมขอให้นิยามของทั้งสองคำนี้ในความคิดของผมว่า...

             ความรัก       หมายถึง ความปรารถนาที่จะให้ตัวเราหรือบุคคลอื่นมีความสุข...

        และความเมตตา หมายถึง ความปรารถนาที่จะให้ตัวเราหรือบุคคลอื่นพ้นทุกข์...

 

                                                     


             ผมจำคำที่แม่ชีศันสนีย์ เคยบอกกับ ลินดา ค้าธัญเจริญ ครั้งที่ไปเยี่ยมลินดา ตอนที่ป่วยเข้าโรงพยาบาลว่า "ให้เมตตาตัวเองเยอะ ๆ " ผมฟังแล้วรับรู้ถึงพลังจากประโยคธรรมดาประโยคนี้ และยิ่งไปกว่านั้นผมยังสัมผัสได้ถึงพลังของ "ความเมตตา"...                                           

             สิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งที่ตัวเราพึงกระทำกับตัวเรา คือการเมตตาตัวเราเยอะ ๆ สิ่งไหนที่ทำแล้ว ทำให้ตัวเราเ้กิดทุกข์ เราควรหลีกเลี่ยงที่จะกระทำ และผมมองว่ามากกว่าที่ตัวเราจะเราจะทำให้ตัวเรามีความสุข คือการทำให้ตัวเราพ้นทุกข์...

 

                                                          


            เมื่อเราเมตตาต่อตัวเราได้แล้ว เราย่อมพร้อมที่จะเผื่อแผ่ความเมตตานี้ไปยังคนรอบข้าง เพื่อนมนุษย์ รวมทั้งสรรพสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่บนโลกใบนี้ด้วย...

            "ความเมตตา" เป็นอีกหนึ่งเมล็ดพันธุ์แห่งความดี ที่เราควรอย่างยิ่งที่จะรดน้ำ พรวนดิน ให้มันเจริญงอกงามในใจของเราครับ...