จากวันโน้นที่ป้าโอ๋ได้ไปเยี่ยมน้องต้นไม้ครั้งสุดท้าย (ย้อนดูแล้วต๊กกะใจ ตั้ง 4 เดือนแล้วนะนี่) มาถึงวันนี้ที่น้องต้นไม้อายุ 1 ปีกับอีกเกือบจะ 3 เดือนเต็มแล้ว (เหลือไม่กี่วัน) ป้าโอ๋ได้ข่าวคราวและได้ยินเสียงน้องผ่านทางคุณแม่จันคนเก่งมาอย่างสม่ำเสมอ น้องเพิ่งจะเข้าโรงพยาบาลเพราะท้องเสียอย่างแรงไปเมื่อตอนปลายเดือนที่แล้ว แต่เท่าที่เห็นวันนี้ แม้น้องต้นไม้จะไม่ใช่เด็กจ้ำม่ำ หนักไปทางสูงยาวเข่าดี แต่รับประกันว่าน่าจะเป็นเด็กกระดูกใหญ่ค่ะ เพราะน้ำหนักใช้ได้ทีเดียว ป้าโอ๋ประทับใจความคล่องแคล่ว และวิธีการส่งเสียงของน้องมากๆค่ะ เก็บภาพมาฝากพี่น้องลุงป้าน้าอา(ตอนนี้บอกได้ว่าน้องต้นไม้มีญาติโยมใน GotoKnow ครบทุกช่วงวัยแล้วล่ะค่ะ) เอาไว้เป็น collection เดียวกันกับที่เคยทำมาเป็นประจำ ได้แวะกลับไปดูแต่ละช่วงแล้ว บอกได้ว่าธรรมชาตินี้มหัศจรรย์จริงๆนะคะ การได้เฝ้าดูชีวิตน้อยๆเติบโตมาตั้งแต่ยังอยู่ในท้องนี่เป็นความสุขที่หาที่เปรียบไม่ได้จริงๆค่ะ
ตอนที่พี่เหน่นพาป้าโอ๋ไปหาคุณแม่จันและน้องต้นไม้ น้องกำลังง่วงอยู่เชียวค่ะ แต่พอคุยเล่นกันสักพักก็ตาใสเลย น้องต้นไม้หยิบจับหนังสือ เหมือนเด็กอนุบาลเลยนะคะ...จะบอกให้ ตบมือตามเพลงและส่งเสียง ส่งภาษาบางคำได้ชัดมากๆ ยิ้มหวานเป็นด้วย ตีกลองเคาะๆได้ด้วยนะคะ แล้วก็ปีนขึ้นไปยืนบนรถ โพสท่าได้อีกต่างหาก ขาแขนแข็งแรงมั่นคงจริงๆ น้องต้นไม้เล่นจับตัวต่อใส่ภาพได้แล้ว ส่งเสียงประกอบได้อีกต่างหาก เห็นวิธีมองของน้องแล้วทึ่งค่ะ คิดเก่งเสียด้วย
หนูต้นไม้ โตขึ้นมากเลยครับ ท่าทางคงจะซนไม่ใช่เล่น..
:)
น่าเอ็นดูมากๆๆเลยค่ะ โตเร็วจังเลย
ขอบคุณ คุณโอ๋ ที่นำภาพ หลานต้นไม้มาให้ชม นะคะ
ไม่เจอไม่กิ่เดือน โตเร็วจริงๆ...
เจริญพร
ขอบคุณป้าโอ๋มากครับ เจ้าต้นไม้ซนขึ้นน่าดูทีเดียวครับ เริ่มเล่นแบบปีนป่ายให้ใจหายใจคว่ำบ่อยๆ ครับ
รูปร่าง สูงยาวเข่าดีจริงๆค่ะ มองไม่เห็นความจ้ำม่ำอีกต่อไปค่ะ