การบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์

วันนี้พอลล่ายังอยู่ที่อุดรธานีค่ะ อิอิ ได้ยินไหมคะคุณเดย์..ขา.. ที่นี่อากาศร้อนมากค่ะ ร้อนจนแสบผิว ร้อนจนทำให้ผิวพอลล่าคล้ำลงเล็กน้อย...อิอิ..ปกติ ขาวค่ะ...(ตรงไหน) ถึงแม้อากาศจะร้อนแต่อากาศในห้องประชุมที่โรงแรมเจริญศรีแกรนด์ นอกจากจะเย็นฉ่ำเพราะเครื่องปรับอากาศ แล้วยังฉ่ำเย็นในหัวใจประดุจสายน้ำที่ไหลผ่านหัวใจดวงน้อยๆ ของทุกๆคนในห้องประชุม ทุกคนช่วยกันรดน้ำพรวนดินให้เมล็ดพันธุ์ความดีที่งดงาม เจริญเติบโต งอกงามออกมาทีละน้อยๆ การพัฒนาโรงพยาบาลด้วยรัก  เริ่มขยายข่ายใยออกอย่างต่อเนื่อง

 

ณ ที่นี่ เรายังคงดำเนินกิจกรรมอย่างช้าๆ เรียนรู้กับตนเอง รู้เท่าทัน ความคิด ความรู้สึกของตนเอง ฝึกฝนการฟังจากเพื่อนๆ ประสบการณ์และเรื่องเล่าดีๆ ของเพื่อนๆ แพทย์ พยาบาล ที่ลดตัวตนลงมานั่งกับพื้นทุกคนเท่าเทียม เป็นเพื่อนกัน จับมือกันทำกิจกรรมอย่างไหลลื่น ปล่อยให้เวลาไหลไปเรื่อยๆ

เราให้ทุกคนทักทาย สวัสดีและเล่าเรื่องวัยเยาว์ ให้เพื่อนฟัง ...เราเรียนรู้เรื่องการฟัง การรับรู้ความรู้สึกของเพื่อน ประสบการ์ที่ดีงามของเพื่อนทำให้เราเข่าใจและรู้จักเพื่อนมากจึ้น เราไม่ตัดสินเพื่อน เพราะเป็นคนที่เราไม่คุ้นเคยมาก่อน  ในเวทีกิกรรมนี้เอง..ทำให้เราได้รู้จักพี่สายสมรผู้ซึ่งมีความอดทน พยายามเพื่อเป้าหมายของสิ่งที่ตนเองรัก เมื่อได้ทำตามเป้าหมายจึงเกิดความภาคภูมิใจ พี่สายสมรเป็นคนไม่สวยเท่าไหร่ แต่ชอบการแสดงเป็นชีวิตจิตใจ อยากรำมากแต่ไม่ได้คัดเลือกจากครูเพราะไม่สวย แต่มีพี่สาวสวย มีอยู่วันหนึ่งพี่สาวป่วยจึงถูกเลือกให้มารำแทนพี่สาว พี่สมรตั้งใจฝึกฝน รำอย่างสวยงามจนเป็นที่ชื่นชอบของครู จนได้เป็นนางรำประจำของโรงเรียนสมดังตั้งใจ เราได้รู้จักพี่สายสมรมากขึ้นค่ะ รับรู้ความรู้สึกภาคภูมิใจได้

เปิดหัวใจด้วยวิซีดี เรื่องเล่าของรพ.ลำพูนซึ่งใครๆ ดูแล้วก็อดที่จะชื่นชมและประทับใจในคำพูด และเกิดความสุข เกิดปิติในหัวใจ แพทย์ท่านหนึ่งได้แสดงความรู้สึกว่า ...เมื่อเราจบมาใหม่ ความรัก ความเอื้อาทรยังมีอยู่ในหัวใจเรา เมื่อจบมานานขึ้น เจอความทุกข์ยากเป็นประจำทำใหม้เกิดความเคยชิน ชินชา แม้แต่ตอนปั๊มหัวใจช่วยชีวิต เราไม่ให้ญาติเข้าไป แต่เมื่อเขาเสียชีวิตแล้ว เราก็เดินมาบอกว่า เชิญญาติ คนไข้เสียแล้ว.....พอมาดูวิซีดีแล้ว คงต้องเริ่มใหม่ ทบทวนปรับเปลี่ยนเริ่มจากตัวเองก่อน...ปลื้มๆๆๆค่ะ (หมอคนนี้เขาบอกว่า เขาหน้าตาดี อิอิ พอลล่าก็ว่าดูดี นะคะ)

พอมาเข้ากิจกรรม(world cafe)การบริการด้วยหัวใจในความคิดความรู้สึกของคนอุดร มีการแสดงความคิดเห็นออกมามากมาย บ้างก็เขียน บ้างก็วาดภาพ มีภาพมาอวดด้วยค่ะ น่ารักมากเลยค่ะ ... คนวาดเป็นแพทย์ นะคะ เชื่อไหม

ภาพนี้เขาได้อธิบายว่า การดูแลด้วยหัวใจ เปรียบรพ.เสมือนบ้าน บ้านที่เป็นศูนย์รวมทั้งความสุข ความอบอุ่น ให้การดูแลไปจนถึงชุมชน ครอบครัวด้วย คนทำงานก็มีความสุข ภายใต้มาตรฐาน HA ทุกคนร้อยรวมหัวใจไปด้วยกันทั้งแพทย์ พยาบาล เภสัช เจ้าหน้าที่ทุกฝ่าย น่ารักไหมคะ

การดูแลด้วยหัวใจเริ่มจากการให้ความรักก่อน ฝึกฝนทีละเล็ก ละน้อย อาจจะเริ่มจ่ากการดูแลสิ่งไม่มีชีวิตก่อน ฝึกรักดูแลสิ่งของ ของใช้ ไม่ทิ้งขวางดูแลและเก็บให้เป็นอย่างดี ต่อมาเราจะรักคนไข้ได้เองค่ะ .... ความรักที่มีต่อคนไข้ เปรียบเสมือนแสงแดดที่ส่องบนพื้นโลก ทุกคนภายใต้ดวงอาทิตย์ดวงนี้จะได้รับแสงสว่างกันทุกคนไม่ว่าจะเป็นคนยาจกหรือใครๆก็ตาม ..แหม ช่างเปรียบเทียบซะดีเหลือเกินนะคะ

นอกจากนี้ ยังมีเรื่องเล่าของทันตแพทย์ที่ดูแลคุณลุงคนหนึ่งด้วยหัวใจ นอกจากจะดูแลฟันผุ โดยเป็นคนแปรงฟันให้คนไข้ดูเป็นตัวอย่างเพื่อให้คนไข้แปรงฟันได้ถูกต้อง...แล้วยังช่วยค้นหาโรค ประเมินอาการโรคเบาหวานให้คนไข้  เพราะสังเกตสิ่งผิดปกติบางอย่าง ซึ่งสิ่งนั้นมาจากการใส่ใจคนไข้นั่นเองค่ะ ทำให้คนไข้ที่ไม่ทราบว่าเป็นเบาหวานมาก่อน ได้รับการรักษาอย่างทันเวลา น่าชื่นชมมากๆค่ะ  ยังมีกิจกรรมอีก 1 วันค่ะ ยังเล่าไม่หมดเลย อ่านบันทึกแม่ต้อยได้อีกนะคะ ช่วยกันเขียนค่ะ อิอิ ราตรีสวัสดิ์ทุกท่านค่ะ