รับลมชมวิวที่บ้นริมทะเลอ่าวไทย

ยามเย็นเมือวานยูมิพาครอบครัวล่องขึ้นไปตามถนนที่เลาะริมฝั่งทะเลด้านอ่าวไทยขณะทางด้านว้ายมือมองเห็นดวงตะวันกลมโตสีแดงที่กำลังเคลื่อนคล้อยลอยลงต่ำเริ่มบดบังไปด้วยยอดไม้ขุนเขาแลลับลงไปความมืดมิดยามค่ำคืนเข้ามาแทนที่  รถเก๋งคันนี้ก็ทำหน้าที่วิ่งไปสู่จุดหมายโดยนาน ๆ จะมีรถปิ๊กอัฟวิ่งแซงไปข้างหน้าบ้าง  ถนนสายนี้กว้างเป็นสี่เลนแล้วขับสบาย ๆ เราไปถึงบ้านริมทะเลในเขตอำเภอหัวไทร  เมืองคอนตอนหนึ่งทุ่มครึ่งใช้เวลาในการเดินทางประมาณชั่วโมงกับห้าสิบนาที 

 ค่ำคืนนี้เราพักพุงมานั่งนอกบ้านลานกว้างแหนมองบนฟากฟ้ายังคงมีแต่ดวงดาวที่ทอแสงสุกสกาววับวาวหลายดวงยังไร้ซึ่งดวงเดือนเช่นเคย  แล้วเราเข้านอนหลับสบาย ๆ

พอรุ่งเช้าแสงทองจากดวงอาทิตย์อุทัยสาดส่องละอองทะเลสะท้อนไปตามละลอกคลื่นที่ถาโถมเข้ากระทบฝั่งดังไปไกลภาษาทางใต้ที่บ้านเรียกว่าลมขึ้นแล้วละเรือน้อยออกทะเลหาปลาไม่ได้อีกแล้ว 

ผมเดินรับลมชมวิวทิวทัศน์เลาะลัดเลี้ยวลดไปตามเส้นแบ่งแห่งฟองน้ำทะเลกับเม็ดทรายที่เปียกปอนนั้นอบอุ่นเย็นสบาย ๆ อิ อิ อิ.