เข้าใจคนช่วยให้เข้าใจตน เรื่องนี้สามารถอธิบายและทำความเข้าใจด้วย "ภูเขานำแข็ง" ว่ากันว่า ส่วนที่อยู่พ้นน้ำ (ซึ่งมีน้อยนิด) เป็นเรื่องของพฤติกรรมของคนเราที่แสดงให้คนอื่นเห็น ใต้ลงไปเป็นเรื่องของความรู้สึกถ้าไม่บอกก็ไม่มีใครรู้ แม้แต่ตัวเองถ้าไม่ลองสำรวจดู ทั้งนี้ความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นเกิดจากการตีความต่อสิ่งที่เห็น และส่วนที่ใหญ่ที่สุดซึ่งเก็บไว้ในจิตใต้สำนึกได้แก่ ความคาดหวัง การให้คุณค่า ความปรารถนาสูงสุดของคนเรา ซึ่งเป็นความต้องการที่เป็นสากล ได้แก่ การยอมรับ ความรัก ลองมาทำความเข้าใจกันดูค่ะ "ภูเขานำแข็งของชายหนุ่มที่ต้องสูญเสียขา" พฤติกรรม "คนปวดจะตายอยู่แล้ว จะทำอะไรก็รีบทำ" ความรู้สึก "เสียใจ โกรธที่ต้องเสียขา" การตีความ "การไม่มีขาทำให้ชีวิตล้มเหลว ทำอะไรไม่ได้" ตัวตน "ฉันเป็นคนพิการ ไม่มีคุณค่า ไม่มีใครต้องการ" ได้จากแนวคิด ทฤษฏี "Satir's model" Virginia Satir ลองสำรวจภูเขาน้ำแข็งของตัวเอง และคนข้างดูนะค่ะ น่าจะช่วยให้เข้าใจตนเองและคนข้างๆได้ดีขึ้น
แวะมาอ่านข้อคิดดีๆ
มีความสุขมากมายนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณสายธารที่แวะมาให้กำลังใจ ขอให้มีความสุขมากๆเช่นกันค่ะ
สิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุดที่ธรรมชาติให้กับมนุษย์ นั่นก็คือ ความคิด...
ในห้วงยามที่ทุกข์เศร้า...วิกฤตย่อมเดินทางมากับโอกาส และโอกาสก็เป็นเสมือนกระแสลมที่พัดผ่านอยู่รอบๆ ตัวเรา
...
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ คุณแผ่นดินที่ให้ข้อเสนอแนะดีๆ เห็นด้วยนะค่ะว่าส่วนหนึ่งขึ้นกับมุมมองที่มีต่อเหตุการณ์ ส่วนหนึ่งยังขึ้นกับประสบการณ์ในการแก้ปัญหาที่ผ่านมาด้วยค่ะ