เพลง : "คนภูเขา"

คำร้อง : วิสา คัญทัพ
ขับร้อง : หงา คาราวาน

 

ร้อยดาวร้อยเดือนมา  ร้อยดวงมาเรียงเป็นวง
ร้อยใจสายใยยาว  กูเกี่ยวดาวมาไว้ดิน

ชาวนาผู้ขมขื่น  เขาหยัดยืนขึ้นถือธง
คือคนคงคู่คน  เปล่งเสียงสู้เหนือภูพาน

คือผู้ที่อยู่ป่า  เป็นแนวหน้ากลางป่าเขา
คือดาวที่วาวเงา  อันทอดดวงเพื่อปวงชน

ร้อยดาวร้อยเดือนมา  ร้อยเคียวมาเรียงเป็นวง
ร้อยชนที่ชูธรรม  ชนจะนำไปชูไท

 

ฟังเพลง : http://imusic.teenee.com/2/frame/5483.php

 

......................................................................................................................................

ความฝันของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายคนหนึ่งจากเมืองหลวง ผู้เรียนอยู่ลำดับท้าย ๆ ของห้อง มีบุญวาสนาสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ผลิตครูแห่งพิษณุโลกได้ ถึงแม้จะเป็นตัวเลือกอันดับสุดท้าย แต่ก็แอบภูมิใจลึก ๆ ว่า คนเรียนได้ที่โหล่ของห้อง สอบเป็นนิสิตนักศึกษาที่สังคมยกย่องให้เป็น "ปัญญาชน" คนหนึ่งในหมื่นคนทั่วประเทศ

ผมก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยด้วยการรับน้องรถไฟจากสถานีหัวลำโพง สู่ สถานีปลายทางพิษณุโลก ด้วยรถไฟหวานเย็น 9 ชั่วโมง มีรุ่นพี่ที่น่ารัก ตื้นเต้นที่จะมีรุ่นน้องเป็นของตัวเอง เราเป็นน้องก็ตื่นตาตื่นใจ แอบประหวั่นบ้าง ก็รู้สึกถึงมิตรภาพที่รุ่นพี่มีให้กับน้อง ๆ อย่างพวกเรา

พวกเราหลายคนต่างบ้านต่างเมืองมา ไม่รู้ใครเลยที่พิษณุโลก รุ่นพี่ทำให้เรารู้สึกอุ่นใจ


นิสิตคณะศึกษาศาสตร์มีแหล่งพบปะสังสรรค์ ณ สโมสรคณะศึกษาศาสตร์ มีอาคารน้อย ๆ ซุ้มเห็ดเหมือนที่ตากอากาศ หลบฝน 2 - 3 ซุ้ม รอบ ๆ ปลูกต้นไม้ไว้ให้ดูร่มรื่น ที่ไม่ใหญ่นัก แต่รู้สึกเป็นที่เดียวที่เราไปแล้วมีคนดูแล

กิจกรรมที่ผมจำได้คือ รุ่นพี่จะมานั่งพบปะสังสรรค์ รับประทานน้ำดีกรีบ้าง พร้อมเล่นกีตาร์โปร่ง บรรเลงเพลงเพื่อชีวิตที่เด็กเมืองหลวงอย่างผมไม่ค่อยจะได้ยินบ่อยนัก เหมือนเป็นดนตรีรอบกองไฟ แก้เหงา อบอุ่น และมีมิตรภาพ สำหรับคนไกลบ้านอย่างผม

เพลง "คนภูเขา" ดั่งแว่วเข้าหูพวกเราที่เดินทางหอพักชายทับเทวามาที่สโมสร ตอนแรกไม่ทราบว่าชื่อเพลงอะไร แต่ทำไม๊ ทำไม มันถึงเข้ามาอยู่ในใจของผมได้ในทันที


สมัยนั้นประมาณปี 2533 คอมมิวนิสต์เริ่มจางลง ปัญหาเริ่มหมดสิ้นลง นิสิตนักศึกษาเริ่มไม่สนใจสังคม สนใจตัวเองมากขึ้นกว่าช่วงเดือนตุลาคม 2516

สำหรับผม คือ เพลงนี้ "คนภูเขา" เป็นจุดเริ่มต้นแห่งการตั้งอุดมการณ์ของคนที่เป็น "ปัญญาชน" ในอนาคต เป็นฟันเฟืองตัวหนึ่งที่สามารถขับเคลื่อนสังคมให้อยู่ในทางที่ถูกต้องได้ ผมคิดแค่นี้จริง ๆ

หลังจากนั้น การสั่งสมความเป็น "ปัญญาชน" เพื่อพัฒนาสังคมจึงเกิดขึ้น รุ่นพี่ออกค่าย ผมก็ออกค่าย ... รุ่นพี่บำเพ็ญประโยชน์ ผมก็บำเพ็ญประโยชน์ ... เขามีค่ายเดินป่า ปลูกป่า ผมก็ไปหมด ...

ถึงแม้สังขารผมจะไม่ค่อยแข็งแรงมากเท่ากับเพื่อน ๆ ที่มาจากต่างจังหวัดรอบ ๆ พิษณุโลก ... ผมขอแค่ได้มีส่วนร่วมก็พอใจแล้ว


เมื่อออกมาทำงาน สิ่งเหล่านี้ก็ติดตัวผมออกมาด้วย ... เป็นอย่างที่หลาย ๆ ท่านได้มีโอกาสติดตามอ่านบันทึกของผมนั่นแหละครับ ตรงไปตรงมา แรงในบางจุด แต่ไม่ได้ทำเพื่อตนเอง แบบคนเห็นแก่ตัวแน่นอน ทำเพื่อคนอื่นส่วนใหญ่

ผมเดินทางมาหาความหมายที่พิษณุโลก ... ผมพอใจเป็นที่สุด

อุดมการณ์เหล่านี้ติดตัวมาอยู่ไม่กี่คนหรอกนะครับ ในภายหลังรุ่นน้องเข้ามาหลาย ๆ รุ่น แทบไม่มีใครเป็นคนมีอุดมการณ์อีกแล้ว ทุนนิยมทำลายความเป็น "ปัญญาชน" ไปหมดสิ้นก่อนเข้ามาแล้วครับ


เพลง "คนภูเขา" เพลงที่อยู่ในมโนสำนึกของผมจนถึงปัจจุบันนี้ ... แปลกครับ แต่ไม่เคยลืมเลือนเลย


ขอบคุณครับ :)

......................................................................................................................................