อ่านเรื่อง บ้าก็...บ้า(วะ) (2-7)   ของคนไม่มีราก  ว่าจะเขียนถึงน้าจุกอยู่นานแล้วแต่ก็ไม่ได้โอกาสสักครั้ง...เที่ยงวันนี้ออกไปซื้อกาแฟเย็นร้านน้องเปรี้ยว...

              น้าจุกมาทำไมไกลเกือบถึงโรงเรียนบางลี่เชียวหรือนี่...ขั้นแรกล้วงกล้องถ่ายรูปแล้วตรงรี่เข้าไปหาน้าจุกแจ้งความจำนงขอถ่ายรูปและเขียนเรื่องน้าจุกด้วยนะในฐานะผู้เก็บขยะดีเด่น...รางวัลนี้ครูพรรณามอบให้เองค่ะ

                                    

         ดูมาดซะก่อน...พอตั้งกล้องปุ๊บยืนตรงปั๊บ...ท่ามาตรฐานชายไทย

 

                              

ไม่ได้เจอกันเป็นเรื่องเป็นราว(ขณะเก็บขยะ) นานมากแล้ว...บัดนี้น้าจุกประกอบธุรกิจเจริญรุ่งเรืองมากสามารถซื้อรถเก็บขยะเป็นของตนเองได้แล้ว

 

                                

               น้าจุกง่วนอยู่กับงาน

 

             หลายท่านคงนึกนะคะว่าก็แค่คนเก็บขยะธรรมดาๆ  แต่น้าจุกไม่ธรรมดาอ๊ะๆไม่ธรรมดา ๆ ......

          เพราะน้าจุกเก็บขยะไม่เหมือนคนอื่นตรงที่น้าจุกเก็บอย่างเรียบร้อยไม่มีขยะหกเลอะเทอะ...ที่สำคัญเมื่อพบขยะหกหล่นข้างถังโดยที่ตนเองไม่ได้ทำ  น้าจุกก็จะเก็บใส่ถังไว้ให้เรียบร้อย...เด็กๆ หลายคนเรียกน้าจุกว่า   " จุกบ้า "  แรกที่ครูพรรณาเห็นก็ว่าจุกบ้าเหมือนกันเดินเก็บขยะใส่ถุงแบกกลับวัด...แถมทำความสะอาดบริเวณถังขยะซะด้วยซิ  >>>> ครูพรรณาเรียกขานเขาว่าน้าจุกเพราะความไม่ธรรมดาของจุกบ้านี่เอง <<<<

              สุดท้ายก็นำน้าจุกมาเป็นกรณีศึกษาของบทเรียนในกิจกรรมชุมนุมศิลปการดำรงชีพ