ถ้าพื้นที่มันสมบูรณ์ เราไม่จำเป็นต้องปลูกป่า ป่ามันขึ้นเองได้ แต่ตอนนี้ความสมบูรณ์นั้นมันหมดไปแล้ว
ต้นไม้แต่ละต้นมีชุดความรู้ของตัวเอง
- ต้องการการดูแลต่างกัน คุณลักษณะต่างกัน ใช้ทำประโยชน์ต่างกัน

- การปลูกต้นไม้ต้องใช้ทั้งความรู้+จินตนาการ
- เกษตรกรจะอยู่ได้ต้องเป็นมืออาชีพไม่ใช่มือสมัครเล่นอีกต่อไป
- เมืองไทยเป็นพื้นที่ 1 ในไม่ถึง 7% ของโลกที่มีความหลากหลายทางชีวภาพ
- แสงแดดคือทรัพย์สมบัติที่ประเมินค่ามิได้ ที่หลาย ๆ ประเทศไม่มี

- การคมนาคมขนส่งที่สะดวก บางครั้งเป็นดาบ 2 คม (ภัยคุกคามจากสินค้าเกษตรนำเข้าจากจีน)
- เกษตรกรแย่แน่ ถ้ายังไม่ยอมเปลี่ยนแปลง

- ทำพออยู่ พอกิน เหลือพอขาย เป็นไปไม่ได้แล้ว
- คนที่อยู่ตรงไหน ต้องมีชุดความรู้ตรงนั้น ไม่ใช่เอามาจาก CP
- เศรษฐกิจพอเพียงต้องใช้วิธียกระดับแล้วใส่ความรู้เข้าไป
- ความเคยชินเป็นวิธีการเรียนรู้อย่างหนึ่ง เมื่อใช้เวลาอยู่ด้วยกันบ่อย ๆ ก็จะรับได้ ก็จะเข้าใจ
- ชาวบ้านมักคิดว่าอยู่ไม่ได้ เพราะเขาไม่รู้วิธีการบริหารจัดการความรู้มากกว่า
- คำว่า พืชโตเร็ว ยังต้องตามไปตีความอีกทีว่าเร็วช่วงไหน

- เคยรู้ไหมว่าต้นยูคาลิปตัสอายุ 30 ปี แปรรูปเป็นเฟอร์นิเจอร์ขายได้ไม่เกิน 40,000 บาท
- อีสานน้ำไม่น้อย แต่เพราะดินเป็นดินทรายเก็บน้ำไม่ได้ จึงเป็นความจำเป็นต้องปลูกต้นไม้เพื่อช่วยอุ้มน้ำไว้
- ถ้าพื้นที่มันสมบูรณ์ เราไม่จำเป็นต้องปลูกป่า ป่ามันขึ้นเองได้ แต่ตอนนี้ความสมบูรณ์มันหมดไปแล้ว
โจทย์มันเคลื่อนไปแล้ว
Key Word : จนคำตอบ จนใจ
เมืองไทย ปลูกอะไร ก็ได้กิน ในน้ำยังมีปลา ในนา ยังมีข้าวค่ะ
ด้วยรักจากใจ
@ ขอตามไปเที่ยวบ้านท่านครูบา กับคุณครูปู ด้วยคน
@ ชาวบ้านมักคิดว่าอยู่ไม่ได้ เพราะเขาไม่รู้วิธีการบริหารจัดการความรู้มากกว่า
@ ประเด็นนี้ ผมมองว่า สถาบันการศึกษาในท้องถิ่นคงต้องคอยเป็น "พี่เลี้ยง" "คุณอำนวย" "คุณเอื้อ" ให้กับชาวบ้านด้วยโดยการเรียนรู้ร่วมกันเพื่อทำให้ชุมชนเข้มแข็ง และเพื่อความเป็นอยู่อย่างยั่งยืน
สวัสดีค่ะ พี่แก้ว
สวัสดีค่ะ พี่ครูปู
มาเรียนรู้ด้วยคนค่ะ คิดถึงๆๆๆนะค่ะ
สววัสดีค่ะ
หนูเป็นสมาชิกใหม่ ได้รับคำแนะนำจากพี่ครูคิมค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักพี่ครูปูค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูปู
ปลูกต้นไม้คนล่ะตนในวันความรัก เพื่อความยืนยงเหมือนต้นไม้ครับ
สวัสดค่ะ
* ดูรูปและกิจกรรมจากบันทึกต่างๆ
* ชื่นชมกิจกรรมชาว G2K ร่วมด้วยช่วยกัน
* หาคำตอบได้ใจไม่จนแน่นอน..เป็นกำลังใจและกำลังกายให้ค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
ต้นไม้เป็นเพื่อนร่วมโลกของเราที่ได้รับการกดขี่สุดๆเรียกร้องหาความเป็นธรรมให้ต้นไม้เองไม่ได้ถ้าคนเราต้องการแผ่นดินเมื่อใดเมื่อนั้นต้นไม้ไม่มีที่อยู่ค่ะคืนแผ่นดินที่ครอบครองให้กับต้นไม้งดการตั้งค่าแลกเปลี่ยนตัวเลขที่ยั่วยุความไม่พอคืนเวลาให้กับวันคืนอาจจะเป็นทางออกสุดท้ายของมนุษย์ก่อนที่จะไปสู่ความไม่คติสุขอย่างที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้แหละค่ะ..ชั่วชีวิตยายธีนี่ก็คงจะไม่ได้เห็นๆแต่ที่ปลูกๆเอาไว้ยายธีได้มีโอกาศเรียนรู้และเห็นความเป็นมาของต้นไม้ที่ไม่ต้องมีกฎเกณฑ์ใดๆเมื่อมันจะเกิดก็ห้ามไม่ได้และถ้าจะตายก็เช่นกัน..มันเป็นซะอย่างนี้ล่ะค่ะคุณครู
สวัสดีค่ะ คุณศิลาคะ
เมื่อ พฤ. 12 ก.พ. 2552 @ 21:02
1126488 [ลบ]
@ ขอตามไปเที่ยวบ้านท่านครูบา กับคุณครูปู ด้วยคน
@ ชาวบ้านมักคิดว่าอยู่ไม่ได้ เพราะเขาไม่รู้วิธีการบริหารจัดการความรู้มากกว่า
@ ประเด็นนี้ ผมมองว่า สถาบันการศึกษาในท้องถิ่นคงต้องคอยเป็น "พี่เลี้ยง" "คุณอำนวย" "คุณเอื้อ" ให้กับชาวบ้านด้วยโดยการเรียนรู้ร่วมกันเพื่อทำให้ชุมชนเข้มแข็ง และเพื่อความเป็นอยู่อย่างยั่งยืน
ถ้าคุยเรื่องหน่วยงานที่เกี่ยวข้องท่าทางจะต้องคุยกันยาวเลยหล่ะค่ะ
เอาเป็นว่าถ้าชาวบ้านซึ่งเป็นเจ้าของชีวิต เจ้าของปากท้อง เจ้าของพื้นที่ตระหนักและขวนขวายเอง ก็รอดแน่ค่ะ เพียงแต่ต้องอดทนและพยายามนะคะ แต่ก็เป็นอะไรที่ชีวิตเลือกแล้วจึงต้องแลกกระมังคะ ^_^
สวัสดีค่ะคุณครู
ท่าน
ขา
5555 แหม นะ
ช่างรู้ใจ
รู้ได้ยังไง ว่าเราก็หวังอยู่เหมือนกัน
กร๊ากกกกกกกก...