ต้นไม้เป็นเพื่อนร่วมโลกของเราที่ได้รับการกดขี่สุดๆเรียกร้องหาความเป็นธรรมให้ต้นไม้เองไม่ได้ถ้าคนเราต้องการแผ่นดินเมื่อใดเมื่อนั้นต้นไม้ไม่มีที่อยู่ค่ะคืนแผ่นดินที่ครอบครองให้กับต้นไม้งดการตั้งค่าแลกเปลี่ยนตัวเลขที่ยั่วยุความไม่พอคืนเวลาให้กับวันคืนอาจจะเป็นทางออกสุดท้ายของมนุษย์ก่อนที่จะไปสู่ความไม่คติสุขอย่างที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้แหละค่ะ..ชั่วชีวิตยายธีนี่ก็คงจะไม่ได้เห็นๆแต่ที่ปลูกๆเอาไว้ยายธีได้มีโอกาศเรียนรู้และเห็นความเป็นมาของต้นไม้ที่ไม่ต้องมีกฎเกณฑ์ใดๆเมื่อมันจะเกิดก็ห้ามไม่ได้และถ้าจะตายก็เช่นกัน..มันเป็นซะอย่างนี้ล่ะค่ะคุณครู