ด้วยว่าพื้นที่บ้านป่าบากเป็นที่ปลูกสับปะรดที่ขึ้นชื่อเรื่องความอร่อย

    หากท่านมีโอกาสเดินทางผ่านเส้นทางถนนสาย เอเซีย ระหว่างพัทลุง-หาดใหญ่ผ่านอำเภอป่าบอน  ถึงถึงบ้านป่าบากตำบลทุ่งนารี สองฟากถนนจะมีแผงขายสับปะรด*อยู่มากมาย ด้วยว่าพื้นที่บ้านป่าบาก เป็นที่ปลูกสับปะรด  ที่ขึ้นชื่อเรื่องความอร่อยของที่นี้ ผู้คนสัญจรไปมามักแวะซื้อหาติดมือไปฝากคนรักคนห่วงกัน มีเรื่องบอกต่อกันมาว่า  มีการเข้าผิดในการสื่อสารระหว่างผู้ซื้อกับผู้ขายถึงขั้นทะเลาะวิวาทกัน  ว่ามีคุณนาย*ท่านหนึ่งต้องการซื้อสับปะรด จึงจอดรถ ลงจากรถไปซื้อสับปะรด ที่แผงขายสับปะรด

คุณนาย.....นี้แม่ค้าสับปะรดนี้ขายอย่างไร

แม่ค้า...มะลิ*ขายเป็นโล โล 5 บาท  หวานๆเป็นแก้วเพ*

 คุณนาย...ฉันไม่ได้ซื้อมะลิ ฉันจะซื้อสับปะรด 

แม่ค้า...นั้นแหละ  มะลิสับรด(ชี้ไปที่สับปะรด)ขาย โล 5 บาท 

คุณนาย ...เออแล้วที่ฉ่ำๆ*มั้ย

 แม่ค้า...(ชักหน้าไม่พอใจ)ฉานขายของดีๆอ้ายที่ช้ำๆ*ไม่ขายไว้ให้วัวกินในสวนลุย*

คุณนาย  ...อะไรกันฉันถามเท่านี้จะลุยกันเชียวหรือ

แม่ค้า...แหลงไม่โร้เรื่อง*ไม่เซ้อก้อย่าเซ้อ*

คุณนาย... แกนั้นแหละเซ่อ*ฉันถามดีๆมาหาว่าฉันเซ่อ

แม่ค้า...เฮไปให้พ้นต๊ะไม่ขายไม่แขดแล้ว

โย*ทั้งสวยมาเซ่อมะลิช้ำๆ คุณนายโมโหเดินไปขึ้นรถ คุณอดได้สับปะรด  แม่ค้าก็อดขายมะลิเพราะคุยกันไม่เข้าใจ

*สับปะรด....ยาหนัด  สังแซ่  มะลิ  

 *คุณนาย...หมายถึงผู้หญิง ตัวขาวปากแดงแหลงกลาง* 

*มะลิ.....สับปะรด  

*เป็นแก้ว ...สับปะรดที่มีเนื้อไสหวานฉ่ำ  

 *ฉ่ำ...คือหวานภาษากลางออกเสียงตรงกับคำว่าช้ำภาษาใต้  

*ช้ำโซร๊ะ(มีน้ำออกมาจากเนื้อผลไม้)ภาษาใต้ออกเสียงตรงกับคำว่า ฉ่ำ

*ลุย....ลุย เพ เอ อ้าน   คือมีมาก  

*แหลงไม่โร้เรื่อง...พูดไม่รู้เรื่อง

*เซ้อ...มาจากคำว่าซื้อ ออกเสียงตรงกับคำว่า เซ่อ ภาษากลาง  

*เซ่อ ...คือโง่ภาษากลางออกเสียงตรงกับคำว่าเซ้อภาษาใต้ 

*โย  ...คืออยู่