วัวลังกา ม้าอินเดีย เมียฮินดู หมูเมืองไทย ไก่เมืองจีน แพะอินโด

      วันนี้เรียนเรื่องการสื่อสารในงานสุขศึกษา ของอาจารย์ ชาญชัย  เรืองขจร แห่ง มรภ.สงขลา    ได้ประเด็นมา ตั้งใจว่าจะมาคุยให้พี่น้องได้ร่วม  ลปรร.กัน มาถึงบ้านแวะเข้าบล๊อกว่าจะมาดูความเคลื่อนไหว  เข้าไปเม้นต์บ้านใยมด  ใยมดก็       แวะบ้านบังหีม   พร้อมกับมาสอนการแต่งหน้าบล๊อก  

      ต้องยอมรับว่าสาเหตุของการเปลี่ยนรูปในบล๊อกต้นเหตุมาจากใยมด ที่คอมเม้นต์ว่า "บังหีมไม่เบื่อหน้าตัวเองบ้างหรือ"ก็เลยเปลี่ยนรูปเอาใจใยมด  มาวันนี้ใยมดมาเยี่ยน ยอน*ให้แต่งหน้าบล๊อกอีก  ก็ลองดู ลองไปลองมาหลายชั่วโมงก็แต่งไม่ได้  

     รู้สึกถึงว่าเวทนาตัวเองที่ไม่เก่งเรื่องไฮเทค   ก็ใหพาลพาโล*นึกไปถึงว่าในเอเซียเรานี้มีสัตว์ที่น่าเวทนาหลายประเทศ  เช่นว่า  วัวลังกา  ม้าอินเดีย เมียอินดู หมูเมืองไทย ไก่เมืองจีน แพะอินโด*    อะไรทำนองนี้  ก็มุมานะพยายามไม่ให้เวทนาอยู่หมู่สัตว์เวทนาเอเซียจนกระทั่งได้หน้าบล๊กใหม่อย่างที่เห็นและเป็นอยู่  ก็ต้องบันทึกคาระวะครูใยมดไว้   ณทีนี้ครับครูใยมด    

*เยี่ยน = พี่ของยอน ถ้ายอนแล้วเขาไม่ทำก็ต้องมีความพยายามเยี่ยนให้ทำเหมือนใยมด เยี่ยนจนบังหีมทำได้ถ้าทำไม่ได้ต้องอาย

*ยอน   =ยุใช้ได้ทั้งยอนให้ดีและยอนให้ชั่ว เรียกว่ากินยอน  คือ  ยุขึ้น

 *พาโล  =ดื้อ  ดึ้อตาใสไม่ฟังใคร

*วัวลังกา = ใช้วัวทำงานทุกชนิด  วัวอยู่อินเดียเขาบูชาเป็นเทพ

* ม้าอินเดีย = ก็เหมือนวัวลังกา ต้องทำงานหนัก

* เมียอินดู = เวทนาเพราะต้องหาเบี้ยไปขอสามี

*หมูเมืองไทย  =เมืองคนไทยชอบบนบานกับหัวหมู

*ไก่เมืองจีน     =  เหมือนหมูเมืองไทยไหว้เจ้าตรุษจีนไก่เดือดร้อนทุกที

*แพะอินโด   = อินโดนับถืออิสลาม ทำบุญทุกทีต้องมีแพะ