กิจกรรมค่ายเบาหวานครั้งที่ 2 ของโรงพยาบาลสมุทรสาคร นำทีมโดย น.พ.กรภัทร มยุระสาคร และคุณหมอจอย พ.ญ.นฤมล ...ครั้งนี้ทางโรงพยาบาลเลือก The Legacy River Kwai จ. กาญจณบุรี เป็นสถานที่จัดกิจกรรมชาวค่าย
สมองคนเรานี่แปลกนะเคยจดจำอะไรได้ง่าย พอความชรามาเยือน เหมือนจะเลือนๆ ความทรงจำคล้ายๆ เหมือนจะจำได้ แต่จำไม่ได้ ฉันเองก็กลัวจะจำสับสน ต้องรีบบันทึก แต่ก็ยังเป็นบันทึกย้อนหลังเหตุการณ์ ที่ประทับใจ ก่อนที่ความลืมจะเข้ามาครอบงำ แม้จะลืมบางอย่างไปบ้าง
ยังดีที่มีภาพไว้เตือนความจำ
วันแรกคุณหมอจัดกิจกรรมที่โรงพยาบาล ก่อนออกเดินทางไปยังรีสอรท์
คุณหมอให้ชาวค่ายทุกคนเขียนความคาดหวัง ลงในหัวใจสีฟ้า
ชาวค่ายบางคนเขียนหนังสือไม่เก่งก็รุ่นนี้แล้ว ..คุณหมอและทีมงานจะใช้วิธีสัมภาษณ์ และช่วยเขียนตามคำบอก ฉันเองก็ได้มีโอกาสช่วยเพื่อนชาวค่ายเช่นกันในเรื่องนี้

นี่ค่ะหัวใจสีฟ้า เป้าหมายที่เราทุกคนต้องตั้งเอาเองว่า คุณมาเข้าค่ายครั้งนี้ มีความมุ่งหวังอย่างไร
และคุณคิดว่าคุณจะบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้อย่างไร

นายแพทย์กรภัทร มยุรสาคร ผู้รับผิดชอบโครงการ

และแพทย์หญิงนฤมล ที่พวกเราเรียกเธอว่า คุณหมอจอย น่ารักมากค่ะ

ที่พักค่ะ เป็นเรือนปีกไม้ มี สองห้อง แยกจากกัน แต่ละห้องมีสองเตียง หลังหนึ่งเราพักกัน 4 คน
หลังนี้ฉันพักกับน้องjimmy เราเพิ่งรู้จักกันขณะรับพวงกุญแจห้องจากเจ้าหน้าที่ค่ะ
อาหารมื้อเย็นมื้อแรกที่รีสอรท์ค่ะ

ทานอาหารกันริมแม่น้ำแควน้อยค่ะ
เข็มม่วงสวยมาก ออกดอกรับชาวค่ายฯ

ภาพวิถีชาวกาญจนบุรีค่ะ ครบเครื่องเลยนะคะ ศึกษาเรียนรู้จากภาพ ได้อย่างเพลิดเพลิน

แล้วพรุ่งนี้ ยิ้มรับวันใหม่กับกิจกรรมดีๆ จากค่ายเบาหวานสุขแบบไม่หวาน ในบันทึกต่อไปนะคะ
สวัสดีครับอาจารย์ อยากเป็นชาวค่ายเมื่อได้เห็นบรรยากาศ แต่ไม่อยากป่วย(เบาหวาน) ครับ
ยิ้มรับวันใหม่ค่ะ
ลืมบอกไปว่ามีหลายคนที่ไม่ได้เป็นเบาหวานเข้าร่วมโครงการด้วยคะ เช่นลูกไปเป็นเพื่อนพ่อ แม่ คู่สมรสไปเป็นเพื่อนกัน เพื่อจะได้เข้าใจกัน และช่วยเหลือดูแลกัน และกัน
และอีกลุ่มที่ไปก็คือมีพฤติกรรมเสี่ยงค่ะ เช่นพฤติกรรมที่ชอบการรับประทานอาหารประเภทแป้ง ไขมัน และหรือการรับประทานของแสลง เช่นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ก็อยู่ในกลุ่มเสี่ยงเหมือนกันนะคะ รวมทั้งผู้ที่ชอบไว้พุง
ก็เป็นความรู้ที่ฟังฟังคุณหมอ และคุยแลกเปลี่ยนกับผู้ป่วยมาคะ
และผลของการเป็นเบาหวานก็ไม่น่าภิรมย์ชมชื่นเอาเสียเลย
ดังนั้นทางที่ดีพยายามปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการรับประทานอาหาร และการออกกำลังกายระวังเรื่องโรคแทรกซ้อนที่อาจตามมา เช่นโรคไต โรคหัวใจ โรคเป็นแผล
ที่สมุทรสาครพบผู้ป่วยที่ปล่อยปละละเลยการดูแลเอาใจใส่ตนเอง หวังพึ่งยาเพียงอย่างเดียว โดยไม่ปรับเปลี่ยนตนเอง ต้องผ่าตัดอวัยวะที่เน่าทิ้ง เพื่อรักษาส่วนดีเอาไว้ก็มากนะคะ
ดังนั้นเท้าจึงมีความสำคัญต่อผู้ป่วยเบาหวานมาก
หากสนใจข้อมูลทางวิขาการเรื่องเบาหวานในg2k ก็มีคุณหมอหลายท่านเขียนเอาไว้นะคะ ลองค้นดู
ขอบคุณค่ะ
ได้ยินนะดีแล้ว
จะได้ตระหนักนะน้องครูคิม
มันเป็นภัยเงียบ
มันมากับความสุขค่ะ
และความไม่รักตัวเอง
ปล่อยปละละเลยเรื่องสุขภาพเล็กๆน้อยๆ ก็มีส่วนค่ะ
ขอบคุณค่ะ
เรียน ท่าน krutoi มาสมุทรสาคร ไปเยี่ยมยามที่ศาลพันท้ายนรสิงห์ แวะทานอาหารที่นี่ครับ
แวะมาทักทายครับ.. ผมเงียบหายไปนาน เพราะมีภารกิจเยอะมาก ทั้งการเดินทางและงานประจำอันหนักหน่วง เกเช่นเสาร์อาทิตย์นี้ก็ตะลอนไปตามเวทีต่าง ๆ ทั้งในฐานะการกำกับดูแลและการเป็นวิทยากร
แต่ทั้งปวงนั้น ก็เป็นการเรียนรู้ ซึ่งผมเองก็รู้ตัวดีว่า เป็นความสุขของชีวิตด้วยเช่นกัน
...
สุขภาพแข็งแรงๆ นะครับ,
สวัสดีครับ
• แวะตามมาอ่านบันทึกที่ 2 สำหรับวันนี้ ครับ
• เห็นบรรยากาศสถานที่และกิจกรรมแล้วน่าสนใจ ครับ
• เพิ่มเรื่องความจำนิดหนึ่ง...เพื่อนผมอายุน้อยกว่าผมหลายปี...เขาเล่าว่า ตอนนี้ชักแย่...นึกถึงชื่อใครทีหนึ่ง คิดเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก...นอนไม่หลับปลุกภรรยามาถามยามดึก...ภรรยางัวเงีย(คงจะฉุน)..ตอบไปว่าจำไม่ได้...คุณจะรู้ไปทำไม เป็นเอามากเข้าถึงขนาดโทร.ไปถามเพื่อน ๆ มาเล่ากันทีไรเพื่อนฝูงฮากันครืนเลย ...จบครับ...แหะ ๆ
....................................................................................
สวัสดีค่ะคุณครูต้อย คิดถึงมาก ค่าย Sweetless ที่ไม่ได้หวานน้อยเหมือนชื่อนะคะ มีความสุขอบอุ่นอบอวลในความสัมพันธ์ค่ะ
เรียนท่านJJ
ดีใจที่ท่านมาเยือน
เสียใจที่ไม่ได้มีโอกาสเข้าพบ และต้อนรับท่าน
เห็นป่าชายเลนด้านหลังศาลใหม่ไม๊ค่ะ
ด้านซ้ายมือเป็นบ่อใหญ่พื้นที่ที่เตรียมขยายการปลูกป่า
ที่นี่ คือที่หนึ่งที่ครูต้อยพาเด็กน้อยไปปลูกป่า
ห่างจากตรงนี้ไปด้านซ้ายมือของวัดเป็นที่ๆครูต้อย
ออกไปไถนาทุกเช้า ไปทางเรือก็ได้ค่ะ เลียบคลองหลวง
วันก่อนผู้บริหารถามว่าใครมาปลูกป่าใกล้ๆโรงเรียนครับ
ครูต้อยดีใจที่มีคนเห็นป่าเพิ่มขึ้น
และไม่ปราถนาจะให้คำตอบว่าใครปลูก อิอิ ..
ท่านJJ ได้เดินทางไปยังศูนย์พัฒนาชายฝั่งหรือไม่ ที่นั่นมีฝูงปลาโลมาใหญ่ค่ะ แต่การประชาสัมพันธ์ด้อยไปนิด เลยไม่ดังซึ่งก็ดีจะได้ไม่มีคนไปรบกวนมาก
เมื่อเช้าข่าวฮือฮา เรื่องปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง
ครูต้อยว่ามันช้าไปที่ออกข่าวนี้ ทะเลมันกินมานาน เป็น 10 ปีแล้วค่ะ
หายลงทะเลไปไม่แพ้กรุงเทพฯ แต่ทั้งผู้อยู่อาศัย กับหน่วยราชการแก้ปัญหาช้า และเป็นการแก้ที่ปลายเหตุ
การลงบทความอย่างนี้
และแบบนี้ ก็ดีไปอย่าง ทำให้ผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองได้หันมามองชาวบ้านช่วยตนเองและอยู่กันอย่างไร
ที่จริงตรงนี้ก็มีข้าราชการบำนาญท่านหนึ่งชื่อ พี่นรินทร์ ครูต้อยเรียกท่านว่า ชายคนปลูกป่า
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีคะพี่ต้อย
สวัสดีค่ะ
- บรรยากาศน่าพักผ่อนจังค่ะ
- ครูคงได้อะไรเกินคาดหมายจริง ๆ นะค่ะ ดูจากรอยยิ้มแล้ว ชัวร์
สวัสดี krutoi มหา แวะมาเยี่ยม และก็ได้เรียนรู้วิถีชีวิตของคนเมืองกาญจนบุรี ผมเคยฝันว่าสักวันหนึ่งคงได้มีโอกาศเข้าเรียนโรงเรียนผู้นำ ของ พลตรี จำลอง ศรีเมือง แต่ได้เป็นแต่ความฝัน
อ่านเม้นท์แล้วพี่ครูต้อยอดยิ้มไม่ได้
นึกถึงสุภาษิต"เมื่อน้อยให้เรียนวิชา ให้หาสินเมื่อใหญ่"
"วัยหนุ่มสาว ไม่ทำงาน แล้วจะไปทำเมื่อไร"
2 สุภาษิตนี่ น่าคิดนะคะ
ยามแข็งแรงก็รีบทำความดี สร้างโลกให้สวยงาม เป็นสิ่งที่พี่ชื่นชมมากค่ะ ขอติงนิดเดียว อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเอง อย่าคิดว่าหนุ่มสาวแข็งแรงไม่เป็นอะไร และอย่าลืมว่าร่างกายไม่ใช่เครื่องจักร รู้ผ่อน รู้ใช้งานเขานะเป็นดี เขาจะได้ให้เราอาศัยอยู่สร้างความดีไปนานๆ ตามที่ใจมันปราถนาค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ใช่เลยค่ะ
คนเรานี้คิดให้ดีก็น่าขัน อยากจำ กลับลืม อยากลืม กลับจำ 5+
ขอบคุณค่ะ บรรยากาศบ้านเมืองเวลานี้ ท่านคงสุขใจแน่ๆเลยใช่ไหมคะ ยินดีด้วยนะคะ
แหม ผมอยากเอารูปใหญ่ ๆ ไปลงให้บ้าง แต่ก็ทำไม่เป็นครับ ครูต้อย
ช่วยโทรมาบอกหน่อยแล้วกันครับ
น้องดาวค่ะ คุณหมอข้างบน นพ.กรภัทร ท่านอยากลงรูปเป็น
รบกวนน้องดาวแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ
คุณหมอครูต้อยเอาโปรแกรมย่อรูปแต่งรูปมาฝาก คุณหมอไปตามข้างล่างนี้นะคะ แล้วโหลดโปรแกรมphoto scape ลงที่เครื่องของหมอ เลือกเอาโปรแกรมไหนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวก็ได้ภาพสวยดังใจ ภาพที่คุณหมอจะลงเน็ต ย่อขนาด 400 ก็พอค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี ครูต้อยมารอดูผลงานคุณหมอนะคะ ไปนอนก่อนแล้ว
เอเดี๋ยวครูต้อยยกไปให้ที่บล็อกคุณหมอดีกว่าค่ะ
http://millky-tk.spaces.live.com/blog/cns!D99EFEE4FAF05D59!698.entry?sa=58551175
น้องไก่บรรยากาศดีมากค่ะ มีจักรยานให้ขี่ด้วยนะคะ ตอนลงแพล่องแม่น้ำแควน้อยก็ดีมากๆ เราได้สร้างสายสัมพันธฺ ให้ผูป่วยกล้าที่จะทำชีวิตตัวเองให้สนุกสดชื่น ลุกขึ้นมาสนุกกันหลังรับประทานอาหารค่ะ ลองมาเที่ยวดูนะคะ อ.ดร.ขจิต ท่านก็คนเมืองกาญจรบุรึ ท่านคงมีอะไรดีๆแนะนำเพิ่มเติมแน่ค่ะ
สวัสดีค่ะ
การมีโอกาสได้พบปะผู้คนหลากหลายอาชีพ และต่างวันในเวลาเดียวกัน ทำกิจกรรมร่วมกัน เป็นประสบการณ์อันทรงคุณค่ายิ่ง ทำให้เกิดการเรียนรูที่หลากหลาย แบบผสมผสาน ที่สำคัญเราได้ใจของกัน และกัน ทุกคนเป็นแรงใจให้เกิดความตระหนักในความสำคัญของการดูแลตนเอง ก่อนที่โรคภัยจะถามหา จนยากจะเยียวยา
ครูต้อยคิดว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีนะคะ ปฐมภูมิ ป้องกันก่อนเกิด
ประหยัดงบในการรักษาที่รัฐต้องจ่ายเพื่อรักษาชีวิตให้ยืนยาว
มันต่างกับการดูแลตัวเองให้เข้มแข็ง และรู้จักป้องกันตัวเองให้ห่างไกลโรคมากนัก
ตามไปอ่านบันทึกเบาหวานต่อนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ความฝันเป็นสิ่งสวยงามนะคะ
ถ้าคิดที่จะฝัน
ที่สำคัญฝันได้ไม่เสียตัง.. อิอิ
ขอบคุณค่ะ
ขอให้โชคดีตลอดกาลค่ะ