"ถ้าจะต้องเปลี่ยนแปลงสิ่งใด ๆ ก็ตาม ต้องเริ่มที่ตัวเองก่อน และถ้าหากจะสร้างโลกให้สวยงาม เราก็ควรจะสร้างใจตัวเองให้สวยงามเสียก่อน
เป็นเรื่องแปลกแต่จริง ที่บางครั้งเราต้องเจ็บปวดเพราะชีวิตมีบาดแผล แต่อีกด้านหนึ่งก็เพราะเรามีบาดแผลใช่มั้ย ชีวิตถึงต้องได้รับการเยียวยา ถ้าหากเราเลือก ยา ได้ถูกต้อง นอกจากแผลนั้นจะหายแล้ว เราอาจค้นพบวิธีที่จะทำให้ชีวิตไม่ต้องกลับมามีบาดแผลอีก
มีคำพูดที่กินใจ ที่ครูตาลจำไว้เตือนใจเสมอคือ "ถ้าจะต้องเปลี่ยนแปลงสิ่งใด ๆ ก็ตาม ต้องเริ่มที่ตัวเองก่อน และถ้าหากจะสร้างโลกให้สวยงาม เราก็ควรจะสร้างใจตัวเองให้สวยงามเสียก่อน"
ชีวิตก็เหมือนกับการเดินทาง
หลายคนอาจไม่รู้เลยว่า เสบียงแห่งการเดินทางที่เราแบกไว้บนหลังนั้น มันทั้งหนัก ทั้งเหนื่อย ซึ่งมันส่งผลให้การเดินทางของเรานั้นยากลำบาก
จากประสบการณ์ส่วนตัว ครูตาลสามารถยืนยันได้ว่า การเข้ามาใกล้ชิดกับธรรมะ ช่วยให้ครูตาลได้ประคับประคองชีวิตในช่วงที่ทำใจลำบากให้ผ่านมาได้ และไม่ใช่แค่การรับมือกับความทุกข์เท่านั้น ในอีกด้านหนึ่ง ครูตาลยังได้เรียนรู้วิธีที่จะอยู่กับความสุขได้อย่างปลอดภัยด้วยเช่นกัน
ธรรมะสำหรับครูตาลจึงเปรียบได้กับแสงแห่งรุ่งอรุณ ทำให้ครูตาลได้พบกับรุ่งอรุณแห่งหัวใจ ในทุกวันนี้ ทำให้เกิดแสงแห่งปัญญา ไว้ส่องนำทางแม้ในยามค่ำคืนที่ท้องฟ้ามืดสลัว ทำให้ครูตาลสามารถแยกแยะได้ว่า สิ่งใดบ้าง ที่เราควรนำติดตัว สิ่งใดบ้างที่เราควรเอามันออกไปเสีย และเมื่อต้องเดินทางต่อครูตาลจึงรู้สึกเบาสบาย เบาตัว เบาใจ นี่แหละคือการเลือก ยา ทีถูกกับโรค โดยไม่ต้องให้แพทย์คนไหนจัดให้เลยแม้แต่น้อย
สิ่งที่สำคัญคือทุกคนต้องกล้าที่จะค้นหา ยา สำหรับตัวเอง ที่สำคัญคุณต้องค้นหา ต้องออกเดินทางตามลำพัง ไม่มีใครสามารถทำแทนคุณได้เลย นอกจากตัวคุณเอง
การเข้าใกล้ธรรมะในปัจจุบันไม่ต้องไปไหนไกลเลยค่ะ
อยู่ที่บ้านคุณก็สามารถเข้าใกล้ธรรมะได้ค่ะ ที่นี่ไงคะ
การเดินทาง คือ ชีวิต ที่ต้องเรียนรู้กันต่อไปค่ะ พี่ครูตาล
แวะมารายงานตัวค่ะ
อีกซักประเดี๋ยว งานอาจเข้าเยอะ อาจได้หายตัวไปจากที่นี่
(ดูท่าทาง)
มีกำลังใจดีๆเสมอๆนะคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดียามเย็นครับอาจารย์ ชีวิตเหมือนการเดินทาง เห็นภาพเลยครับ ทำอย่างไรจะถึงที่หมาย.. เห็นด้วยกับอาจารย์ ครับ ธรรมะ
สวัสดีค่ะ
* อยู่ที่ใจกล้าและยอมรับความทุกข์นะคะ
* ไม่มีใครช่วยเราได้นอกจากตัวเอง...จดจำไว้ค่ะ
* ครูตาลเก่งและเข้มแข็งจังเลย
* สุขกายสุขใจนะคะ
ขอบคุณค่ะ
พี่ครูตาลจ๋า....
อ่านบันทึกนี้แล้ว หัวใจสงบอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ
ขอบคุณนะคะ ^____^
อยู่ที่ว่า จะรักษาโรคนั้น ยอมรับว่าเป็นโรคนั้นหรือเปล่า..เท่านั้นเองค่ะ
มียาที่ถูกขนานกับโรค โรคนั้นก็จะหายไปได้ อยู่ที่ว่า จะรักษาโรคนั้น ยอมรับว่าเป็นโรคนั้นหรือเปล่า..เท่านั้นเองค่ะ
เส้นทางธรรมงามใสไร้ขยะ
องค์พุทธะชี้ธรรมนำเหตุผล
อริยสัจรู้แจ้งแสดงตน
เห็นหลุดพ้นพบทางสว่างใจ
ไม่หมองมัวตัวเราเฝ้ามองทุกข์
ค้นหาสุขสมุทัยคือไฉน
นิโรธเห็นช่องทางสว่างไกล
มรรคแปดได้รู้วิธีมีปัญญา
เจริญพร โยมครูตาล
เวลาในชีวิตเป็นสิ่งมีค่า อย่าปล่อยเวลาให้
ล่วงเลยไปโดยเปล่าประโยชน์
เจริญพร
สวัสดีค่ะพี่ครูตาล
คำตอบเดียวที่ถูกต้องที่สุดคือธรรมะ..
ตอนนี้น้องแอ้ดยังไม่ค่อยจะเข้าถึงธรรมะเท่าไหร่นัก
รู้ว่าตัวเองยังห่างอีกหลายย่างก้าว
แต่.ก็ตั้งใจเป็นคนดีของสังคม
เวลามีทุกข์..ก็อาศัยการจินตนาการเพ้อฝันและลุยกับงานเพื่อให้ลืม
สุดท้ายปลายทางจะเป็นเช่นไร..น้องแอ้ดยังไม่คิด..ถือเสียว่ายังอีกยาวไกลนะคะ
ขอเป็นกำลังใจให้พี่ครูตาล..มีความสุขในทุกเวลานะคะพี่สาว
ชีวิต คือ การเดินทาง หาใช่จุดหมายปลายทางไม่
....
ขอบคุณ สำหรับ เวบไซต์ ธรรมะ ดี ๆ ที่น่าสนใจค่ะ
มีความสุข สงบ ดั่งใจปรารถนานะคะ
"จิตที่สงบ อยู่ที่ไหนก็มีความสุข" นะคะ
"โลกจะสวยงามขึ้น ถ้าเราเดินให้ช้าลงนะคะ"
เพราะมีเวลาในการชื่นชมบรรยากาศ และเก็บเกี่ยวสิ่งที่ดีงามสองข้างทางค่ะ
ชีวิตก็เหมือนกับการเดินทาง ถูกต้องครับ