อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

พ่อ!!! ในความรู้สึก ความคิด ความทรงจำของหนู ตั้งแต่เด็ก..ที่หนูเริ่มจำความได้...หนูนอนกอดพ่อทุกคืน บางทีพ่อก็กอดหนู....จนหนูโต...พ่อของหนู เป็นคนคุยเก่ง ช่างพูด ช่างเจรจา มีมนุษยสัมพันธ์ดี พ่อคุยได้กับทุกคน มีน้ำใจกับเพื่อนบ้านและญาติพี่น้อง พ่อเป็นคนเก่งมากๆในสายตาหนู พ่อเรียนจบป. 4 เพราะพ่อเสียสละทำหน้าที่พี่ชายคนโตส่งน้องๆให้เรียนจนจบปริญญาและมีหน้าที่การงาน มีฐานะที่ดีในปัจจุบัน

ถึงแม้พ่อจะเรียนจบแค่ ป 4 แต่พ่อสามารถพูดได้หลายภาษาไม่ว่าจะเป็น ภาษาจีน ภาษาอังกฤษ พ่อสื่อสารกับชาวต่างชาติได้เป็นอย่างดี จนบางครั้งหนู ที่เรียนจบปริญญาตรีมา ยังทึ่งในความสามารถของพ่อ.. พ่อไม่ได้เรียนช่างยนต์ ช่างไฟฟ้า..แต่พ่อซ่อมเครื่องยนต์ได้ทุกชนิด ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเครื่อง ยาง หม้อน้ำ จิปาถะ พ่อสอนให้หนูขับรถตั้งแต่เด็กๆ สอนวิธีคิดวิธีสังเกตเวลาขับรถเพื่อไม่ให้รถคันอื่นมาชนเราได้ และเวลาขับรถต้องไม่ประมาท พ่อสอนมวยไทย..เพราะพ่อมีลูกสาว พ่อสอนไว้เพื่อป้องกันตัว หนูไม่แปลกใจเลย ว่าทำไมพี่สาว ถึงเตะหนักมาก แต่หนูไม่ค่อยมีแรงค่ะพ่อ หนูไม่ชอบใช้กำลังเท่าไหร่ หนูขอทำอย่างอื่นดีกว่าค่ะ ........ ตอนเด็กๆ หนูจำได้ว่าจะรอพ่อกลับบ้าน หนูมองไปที่แสงไฟหน้ารถที่จะส่องเข้ามากระทบมุ้งขาวๆ ถ้ามีแสงไฟสว่าง..แน่นอน !!พ่อกลับบ้านแล้ว ได้เวลาที่เราจะทานข้าวร่วมกัน พ่อ แม่ ลูก ช่วงเวลานั้นหนูไม่รู้หรอกค่ะ ว่ามีความสุข เมื่อหนูโตขึ้น.. หนูไม่เข้าใจบางอย่าง แต่หนูเข้าใจว่าพ่อทุกคนย่อมรักและทำเพื่อลูก ..โตขึ้นหนูชอบร้องเพลง เล่นกีตาร์ค่ะ ..แต่!!มีอยู่เพลงหนึ่งค่ะพ่อ หนูไม่สามารถเล่นกีตาร์และร้องเพลงนั้นได้จบเพลงเลยค่ะ เพลง “พ่อ”... หนูไม่ทราบว่าทำไม?? ชีวิตของหนูคงเหมือนในเพลงนี้กระมังคะ พ่อของหนูก็คงคล้ายๆกับพ่อในเพลง หนูร้องเพลงนี้ครั้งแรก..พ่อไม่อยู่กับหนูค่ะ พ่อทิ้งหนูกับแม่ไป ตอนนั้นหนูไม่รู้สาเหตุ ไม่เข้าใจความคิด ของพ่อ กับ แม่ .. แต่หนูเข้าใจว่าพ่อกับแม่ทุกคนรักลูก...พ่อคงมีเหตุผล..หนูคิดอย่างนั้น..

แล้วพ่อก็กลับมา..แต่หนูรู้สึกว่า มันไม่เหมือนเดิมค่ะพ่อ พี่ น้องเฉยชากับพ่อ รวมทั้งแม่..และหนูด้วยในช่วงแรกๆ หนูไม่รู้ว่าทำไม แต่ตอนนี้.....เรื่องราวต่างๆก็ผ่านพ้นมานานพอสมควร  หนูไม่รู้หรอกค่ะว่าความรู้สึก และความคิดของคนอื่น แต่หนูรักพ่อค่ะ..หนูรู้ว่าแม่ก็รักพ่อ เป็นห่วงพ่อเสมอ..แต่แม่ก็ปากแข็ง บอกว่าไม่สนใจ ไม่ห่วง แต่หนูมารู้ทีหลัง ว่าแม่ไปตามพ่อกลับมา ...จนวันนี้...หนูคงยังร้องเพลง “พ่อ” ไม่ได้ แต่!! วันนี้...ต่างกับวันก่อน วันนั้นมีพ่อกลับมาอยู่กับครอบครัว ตอนนี้...มีแค่คำพูด ที่หนูได้พูดว่า “พ่อ” ....วันนี้..เวลานี้..ไม่มี...... คนนี้...... ไม่มีผู้ชายคนนี้....... คนที่ให้หนูได้เรียก ว่า “พ่อ” อีกต่อไป...............หนูรัก"พ่อ"...คิดถึง “พ่อ” ค่ะ หลับให้สบายนะคะ พ่อ...ไปในที่สวยงาม สุขคติ ไม่ต้องห่วงลูกๆ ทางนี้..หนูจะดูแม่..และน้อง พ่อคอยมองหนูอยู่ไกลๆนะคะ บนฟ้า.. เวลาหนูเหนื่อย.. เวลาหนูทำได้..หนูจะมองขึ้นบนฟ้า..เพราะว่า "พ่อ"อยู่ตรงนั้น ค่ะ

 

พ่อ........... ปั่น

ก่อนนอนครั้งยังวัยอ่อน..... เคียงหมอนพ่อนอน กล่อมขวัญ
ได้ฟัง นิทาน หัวใจเริงสำราญ อยู่ทุกยามเรื่อยมา
ปลูกฝัง.. น้อมนำพาให้ จวบวัยก้าวไปไฝ่หา
หมดแรงพ่อทน หวังเพียงชื่นชม สุขทุกตรมไม่อาธรณ์
***เพียงสิ่งเดียวใจพ่อนั้นเป็นสุข ลูกสมใจปราถนา
ด้วยดวงใจที่ไร้มายา สูงเกินค่าเอ่ยคำ
แต่วันนี้ยังหมองเศร้า เงียบเหงาแม้เงาเคียงหมอน
สิ้นแรง...สิ้นลม ซึ่งเคยชื่นชม ลูกทุกข์ตรมหมองเศร้า
( ซ้ำ ***)
สิ้นแรงสิ้นลมซึ่งเคยชื่นชม ลูกทุกข์ตรมหมองเศร้า

เนื้อเพลงโดย.....คุณ อ๋องทักษิณ


พ่อ - ปั่น ไพบูลย์