ช่วยกันขยายโลกทัศน์แคบๆ ของผมให้กว้างขึ้นด้วยนะครับ
เคยคิดเล่นๆ นะครับว่าการเป็น Blogger นั้นมันตอบสนองความต่อความต้องการอย่างหนึ่งของมนุษย์
นั่นคือ “ความต้องการมีตัวตน” และ “การยอมรับจากสังคม”
โลกทุกวันนี้หมุนเร็วขึ้น คนเราใกล้ชิดกันมากขึ้นด้วยเทคโนโลยีการสื่อสาร
แต่ทำไมใครหลายๆคน จึงรู้สึกว่า ตัวเราเล็กลงๆ จนแทบไม่มีที่ยืนบนโลกใบนี้
บางครั้ง ตัวเองก็รู้สึกเหมือนนับวันคุณค่าในตัวเองจะหายไปเรื่อยๆ
ผมรู้สึกว่า การเข้ามาของเทคโนโลยี “บล็อก” มันไปตอบโจทย์
เข้ากับธรรมชาติลึกๆของความเป็นมนุษย์ยุคปัจจุบันเข้าอย่างลงตัว
ด้วยเหตุนี้กระแสแห่ง “Blog” จึงเติบโตอย่างน่าทึ่ง
แต่ความคิดเห็นข้างต้นอาจจะยังไม่สมบูรณ์นัก
ในฐานะของ Blogger มือใหม่หัดขับ
ผมจึงเกิดความสงสัยใคร่รู้ และอยากจะได้ยินเสียงจากหัวใจของบรรดา
Blogger รุ่นพี่ๆ ที่น่ารัก ใน G2K หน่อยนะครับว่า
ทำไมท่านจึงหลงไหลในวิถีแห่ง Blogger ???
ช่วยตอบกันให้หายข้องใจ และช่วยขยายโลกทัศน์แคบๆ ของผมให้กว้างขึ้นด้วยนะครับ
ขอขอบคุณล่วงหน้าที่กรุณาให้ความกระจ่าง
ณภัทร๙
สวัสดีค่ะ แวะมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ค่ะ
บล็อกเป็นเครื่องมือที่เปิดโลกกว้างค่ะ เพราะทำให้สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการแลกเปลี่ยนกับคนได้ทั้งโลกค่ะ
ที่สำคัญการเขียนบล็อกเป็นการได้ทบทวน ได้ฝึกทักษะความคิด และการเขียนให้ดียิ่งขึ้น และเสนอของบล็อกคือการได้รับความคิดเห็นจากผู้ที่แวะมาเยี่ยมบล็อกค่ะ
-เป็นการฝึกเขียน
-เป็นการฝึกอ่านฝึกคิด
-ที่สำคัญเหมือนยาระบายอย่างอ่อนๆๆค่ะ
มีความสุขตลอดปีใหม่นี้นะคะ
แวะมาแก้ไขคำผิดค่ะ
เสนอ แก้เป็น เสน่ห์ ค่ะ
"ที่สำคัญการเขียนบล็อกเป็นการได้ทบทวน ได้ฝึกทักษะความคิด และการเขียนให้ดียิ่งขึ้น และเสน่ห์ของบล็อกคือการได้รับความคิดเห็นจากผู้ที่แวะมาเยี่ยมบล็อกค่ะ"
ขอบคุณครับสำหรับทุกความคิดความเห็น
ได้ฟังหลายๆ ท่านทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
แต่ขอเรียบเรียงความคิดอีกที
แล้วพรุ่งนี้จะกลับมาใหม่ครับ
ดึกแล้วขอตัวไปนอนหลับฝันดีก่อนนะคร๊าบ
ดิฉันก็เป็นคนหนึ่ง ที่ไม่ค่อยมีทักษะด้านการเขียนซักเท่าไร แต่ blog ทำให้เราได้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ share ประสบการณ์ บอกเล่าเรื่องราว ทั้งที่เป็น ทางการและไม่เป็นทางการ ที่สำคัญคือ ทำให้เราได้มาเจอกัน ด้วยวิธีที่สร้างสรรค์ คล้ายการพูดคุยกันในวงนำชาค่ะ
สวัสดีครับ คุณ SOPA ผมเองเพิ่งเป็นน้องใหม่ในไม่นานมานี้ ยอมรับว่าตอนนี้กำลังถูกเวทย์มนตร์แห่ง G2K สะกดให้หลงไหลจนยากที่จะถอนตัวครับ ยอมรับว่าของเค้า "แรง" จริงๆ
สวัสดีค่ะคุณพี่ ณภัทร๙ มีปรับปรุงตามข้อเสนอแนะ อิอิ...ดีจังค่ะ เรื่อง copy รูปลองทำดูนะคะ เลือกเมนูเรียกใช้งานตัวจัดการข้อความก่อนค่ะ ไป copy รูปและชื่อมาค่ะ แล้ว paste ปกติเลยค่ะ ง่ายๆ ลองดูนะคะ จะมาตามการบ้านค่ะ
เพื่อเป็นการทดลองปฏิบัติเทคนิคที่คุณพอลล่า
ได้แนะนำไว้
ผมจึงขอขอบคุณทุกท่านมา ณ ที่นี้อีกครั้ง
นำโดยคุณมะปรางเปรี้ยว
เลี้ยวมาที่คุณป้าแดง
แซงไปหาคุณเพ็ญศรี
แวะพักที่คุณโสภา
แล้ววนมาปิดท้ายที่คุณพอลล่าผู้น่ารักและน่าตาดี
ที่ได้แนะนำกลเม็ดดีๆ ให้ทดลอง
แล้วผมจะหาเวลาโฉบเฉี่ยวไปเยี่ยมเยียนทุกท่านนะครับ
จากคำถาม..ข้างต้น.. คำตอบของต้อมคือ คนส่วนใหญ่ต้องการพื้นที่ ต้องการการยอมรับในสังคม ที่..บางทีเขาไม่อาจจะเขียน ไม่อาจจะพูด ได้ในโลกความจริง (ไม่ได้หมายความว่าบล็อกหรือในไซเบอร์เป็นโลกหลอกๆ)
ที่นี่ ใน G2K เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ที่มีชีวิต มีการปฏิสัมพันธ์กัน กับผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้ที่มีความสนใจในเรื่องเดียวกันมากมายค่ะ และอื่นๆ ค่ะ อิอิ
จริงครับคุณ เนปาลี
ได้อ่านสิ่งที่คุณเขียนแล้ว ทำให้ผมนึกย้อนไปถึง
2 เรื่อง ที่มีนัยยะ คล้ายๆกัน
เรื่องที่หนึ่ง ผมเคยดูรายการหลุมดำ
ที่เขาไปสัมภาษณ์เด็กผู้หญิง ที่ใช้ CamFrog
เพื่อโชว์สรีระร่างกายทางอินเตอร์เน็ต
อีกเรื่องนึง จำไม่ได้ว่ารายการอะไร
ไปสัมภาษณ์กลุ่มเด็กแว๊น
ผมกำลังมองว่าคำตอบของทุกเรื่อง
นั้นไม่ต่างกันคือ
ทุกคนล้วนต้องการ "การยอมรับ" จากใครสักคน
เพื่อให้ตัวเราสบายใจว่า
"เรายังมีตัวตนอยู่ในโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้"
ส่วนตัวนะคะ
บล็อกเป็นที่แลกเปลี่ยนค่ะ ทั้งความรู้ ความคิด ผลงาน ประสบการณ์ และถ้าคนในชุมชนช่วยกันต่อเติมในเรื่องเดียวกันลงไปเพิ่มมากเข้า จะกลายเป็นห้องสมุดย่อมๆ ห้องหนึ่งค่ะ
ที่สำคัญสุดๆ บล็อกสร้างเพื่อนและเปิดใจให้เราเปิดกว้างมากขึ้น
ขอบคุณครับ คุณสี่ซี่
เห็นด้วยมากๆ ครับกับประเด็น "ห้องสมุด"
แต่ดูจากทุกวันนี้แล้ว คงไม่ใช่แค่ห้องสมุดย่อมๆ แล้วล่ะครับ
ผมว่าน่าจะเทียบชั้นเป็น "ห้องสมุดแห่งชาติ" ได้เลยครับ
เพรามี กูรูมากมายหลายท่านที่ได้มาฝากผลงาน
ไว้ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา ต่อยอดกัน
และโดยส่วนตัวผมมองไปว่า ที่นี่คือ
"มหาวิทยาลัย" แห่งใหม่
ที่ผมกำลังศึกษา เรียนรู้ และแลกเปลี่ยน
ไปพร้อมๆ กันกับอีกหลายๆ คน
ได้มีชุมชนใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ อีกเยอะครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ไม่ได้มาช่วยให้คำตอบนะคะ เพราะคิดว่าคำตอบครบถ้วนสมบูรณ์แล้ว แต่มาร่วม
แสดงความยินดีที่เรามีจุดร่วมเดียวกันค่ะ และภาคภูมิใจในสังคมออนไลน์ของคนทำงานแห่งนี้ค่ะ
แวะมาเติมเต็ม
บล็อกเป็นสิ่งที่ทำให้ได้ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน
ได้แสดงความคิดแบบอิสระ
มีกัลยาณมิตรเกิดขึ้น
มีรอยยิ้มทุกมุมมอง
ขอบคุณครับสำหรับการเติมเต็ม
และขยายโลกทัศน์ของผมในเรื่อง Blog จากทั้ง
และ
คุณ add
สวัสดีค่ะ
* คำตอบที่นี่ค่ะ เมื่อครูพรรณา >>> แรด <<<
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ ณภัทร๙
มาอ่านหลายรอบแล้วค่ะ แต่ยังไม่ได้สรุปคำตอบของตัวเอง จึงอ่านคำตอบของคนอื่นไปพลาง ๆ ก่อน
มาพบที่คุณ ณภัทร๙ สรุปว่า...
"ทุกคนล้วนต้องการ "การยอมรับ" จากใครสักคน
เพื่อให้ตัวเราสบายใจว่า "เรายังมีตัวตนอยู่ในโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้"
ก็ทั้งเห็นด้วยและคิดต่างไปค่ะ....
สำหรับตัวเองแล้ว ก็มีบางครั้งที่อยากแสดงความคิดเห็น ได้รับความคิดเห็นของคนอื่น โดยไม่ต้องแสดงตัวตน...เพราะทำให้รู้สึกอิสระ เบาสบายมากกว่าจะต้องระบุ "ตัวตน" ค่ะ
มีความสุขและร่วมระลึกถึงคุณครูใน วันครู นะคะ
(^___^)