ฮอยอัน...เมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม
วันนี้มีเวลาว่างขอนำเที่ยว เมืองฮอยอัน ของประเทศเวียดนามซึ่งถือว่าเป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม เมืองนี้เป็นเมืองขนาดเล็กริมฝั่งทะเลจีนใต้ อยู่ทางตอนกลางของประเทศเวียดนาม อยู่ในเขตจังหวัด กว่างนาม ในอดีตถือว่าเป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ในสมัยของอาณาจักรจามปา บริเวณนี้เคยเป็นเมืองท่าบนปากแม่น้ำทูโบน ซึ่งมีชื่อว่า ไฮไฟ ถือเป็นศูนย์กลางทางการค้าในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 มีชาวต่างชาติมาตั้งถิ่นฐานและค้าขายเป็นจำนวนมาก ทั้งชาวจีน ญี่ปุ่น ดัตช์ และอินเดีย แต่เดิมเมืองนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งโดยมีคลองสายหนึ่งคั่นกลางเมือง มีสะพานญี่ปุ่นทอดข้ามคลองเพื่อกั้นแบ่งเขตชุมชนของชาวญี่ปุ่นที่อีกฝั่งหนึ่งของคลอง ตัวสะพานสร้างโดยชาวญี่ปุ่น มีสถาปัตยกรรมเป็นเอกลักษณ์ให้เห็นได้ชัดเจน
สะพานญี่ปุ่นค่ะ
ในปีพ.ศ.2542 องค์การยูเนสโก ได้ขึ้นทะเบียนเขตเมืองเก่าของฮอยอันให้เป็นมรดกโลก เพราะมีการผสมผสานศิลปะและสถาปัตยกรรมทั้งของท้องถิ่นและของต่างชาติไว้ด้วยกัน ตลอดจนอาคารต่างๆได้มีการอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพเดิม
เสน่ห์ที่ได้พบเป็นบรรดาตึกเก่าสีเหลืองสวยงามสไตล์โคโลเนียล วิถีชีวิตของชาวเมืองฮอยอันยังคงเรียบง่าย แต่ก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับบรรดานักท่องเที่ยวเช่นกัน ทางประเทศไทยเริ่มรู้จักเมืองฮอยอันจากละครช่อง3 เรื่อง ฮอยอัน..ฉันรักเธอ ทำให้มีบรรดานักท่องเที่ยวจากประเทศไทยเข้ามาเที่ยวชมเป็นจำนวนมาก
แต่เนื่องจากเมืองฮอยอันอยู่ติดแม่น้ำและพื้นที่ค่อนข้างต่ำ ทำให้ต้องประสบภาวะน้ำท่วมอยู่เป็นประจำ ในช่วงที่เดินทางไปเที่ยวก็เช่นกัน เจอฝนตกตลอดเวลา สำหรับท่านที่จะไปเที่ยวควรเตรียมรองเท้าสำหรับลุยน้ำไปหนึ่งคู่ และร่มหนึ่งคัน(เสื้อกันฝนทางทัวร์ได้เตรียมไว้ให้)เพราะทริปที่ผ่านมารองเท้ากับถุงเท้าเปียกไปหมด
บ้านโบราณที่เปิดให้เยี่ยมชม ขอแนะนำสุดยอดจริงๆต้องขอเข้าห้องน้ำบ้านนี้ แปลกอย่างไรหรือคะ ก็....ห้องน้ำบ้านนี้ต้องพาเพื่อนไปเฝ้าหนึ่งคนสำหรับดูต้นทางค่ะ เพราะ....ห้องน้ำที่นี่มีประตูเป็นลูกกรงเหล็กดัด โปร่งใส อิอิ...มองทะลุได้อย่างดี
สังเกตดูขนาดจะก่อสร้างอะไรเพิ่มเติม เขายังใช้ไม้ไผ่มากั้นเป็นรั้ว ดูแล้วน่ารักดีค่ะ หาไม่ได้จากบ้านเราแล้วที่คงใช้สังกะสีเต็มไปหมด
ถ่ายบนสะพานญี่ปุ่นในสภาพผ่านการลุยน้ำกะฝนมาอย่างโชกโชน
สำหรับภาพฮอยอันค่อนข้างทะลักทุเลในการถ่ายภาพ เพราะฝนตกหนักมาก มือหนึ่งต้องกางร่มอีกมือต้องถ่ายรูป เพราะฉะนั้นไม่มีเวลาในการตั้งใจถ่ายเลย เรียกว่ายกกล้องแล้วกดชัตเตอร์ตลอด ถ้าภาพออกมาไม่สวยต้องขออภัยด้วยค่ะ
หลังจากนั้นออกเดินทางย้อนกลับแล้วแวะชมสุสานจักรพรรดิไคดิงห์(Tomb of Khai Dinh) เป็นสุสานที่มีการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมตะวันออกและตะวันตกเข้าด้วยกัน ด้วยทรงเป็นจักรพรรดิองค์เดียวที่เคยเดินทางไปเยือนฝรั่งเศส
สุสานแห่งนี้สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กอย่างดี ใช้เวลาสร้างนานถึง 11 ปี แต่ทรงครองราชย์ได้ 9 ปีแล้วพระโอรสบุญธรรมคือพระเจ้าเบ๋าได๋ได้สร้างต่อจนเสร็จ
เตรียมลุยค่า...มือซ้ายถือร่ม มือขวากล้องคู่ใจ
ทางเดินขึ้นสุสานสูงชันมากประกอบกับฝนตกหนักมีน้ำไหลลงมาตามขั้นบันไดตลอดเวลา ค่อนข้างลื่น ทำให้มีอาจารย์ไม่ยอมลงมากันหลายท่าน
บันไดตกแต่งเป็นมังกรอันโอ่อ่าพาขึ้นไปสู่สุสานชั้นที่ 1
ลานชั้นที่ 2 เรียงรายไปด้วยรูปปั้นหินของช้าง ม้า ข้าราชการและพลเรือน กลางลานมีแผ่นจารึกเขียนด้วยภาษาจีน นิพนธ์โดยพระเจ้าเบ๋าได๋โอรสบุญธรรม เพื่อรำลึกถึงพระราชบิดา
ด้านบนสุดคือพระราชวังเทียนดิงห์ ภายในตกแต่งด้วยการใช้กระเบื้องสีปูพื้นจิตรกรรมฝาผนังภาพมังกรในม่านเมฆขนาดใหญ่ที่วาดโดยใช้ศิลปินที่เขียนภาพด้วยเท้า ประดับอยู่กลางเพดานห้องโถง
ส่วนทางซ้ายและขวาเป็นภาพเฟรสโกอันเต็มไปด้วยสีสัน ตกแต่งด้วยการฝังกระจกสีและกระเบื้องนับพันชิ้น
แสดงถึงเรื่องราวเกี่ยวกับสัตว์ ต้นไม้ และดอกไม้
อิอิ...แอบถ่ายแบบกลัวๆยิ้มไม่ออก
ตลอดจนรูปปั้นสำริดขนาดเท่าองค์จริงของพระเจ้าไคดิงห์ ซึ่งสร้างที่ฝรั่งเศสในพ.ศ.2465
มีภาพข้าวของเครื่องใช้ส่วนพระองค์มาฝากด้วยค่ะ
ในนี้จะเห็นป้ายห้ามถ่ายรูป แต่...เห็นรปภ.ทำเฉยๆเลยแอบถ่ายกันใหญ่ แบบว่ามองให้ดีนะคะ ถ้าใครมัวเถรตรงก็อดถ่าย....
สังเกตฝนที่ตกลงมาได้ หนักจริงๆแต่ก็อยากเก็บภาพมาฝาก โดยเพื่อนอาจารย์บ่นๆว่าทำไมถ่ายแต่รูปวิวไม่ยอมถ่ายรูปตัวเองเลย ก็แหม.... เพราะด้านบนนี้อยู่สูงมาก วิวสวยงามมองไปฝั่งตรงข้ามจะเห็นเจ้าแม่กวนอิมองค์ใหญ่มากเลย แต่เนื่องจากฝนตกเลยมองไม่เห็นค่ะ
สนใจชมภาพฮอยอันและสุสานจักรพรรดิ์ไคดิงห์แบบจุใจเยี่ยมชมได้ที่นี่ค่ะ
http://picasaweb.google.co.th/kulkanit/4# <h3 style="text-align: justify;">ส่วนภาพภัตราคารฮ่องเต้ และล่องเรือมังกรชมแม่น้ำหอมอ่านได้ที่ส่วนแสดงความคิดเห็นค่ะ</h3>



























ขอสอบถามชาวจี...อยู่ที่ไหน.... ญี่ปุ่นดัตซ์จำได้ในโลกนี้
วัฒนธรรมฮอยอันสะอาดดี..... ส่วนไทยนี้วัฒนธรรมตามเรื่อยไป
เอ...หว้าไม่แน่ใจนะคะอาจารย์สำหรับชาวจีน แต่จากสถาปัตยกรรมดูแล้วก็น่าจะได้รับจากชาวจีนนะคะ ในบางตึกค่ะ คือที่ฮอยอันผสมผสานกันไปหมดค่ะ อิอิ เพิ่มชาวจีนด้วยก็ได้ค่ะ
เสื้อชมพูครูลูกหว้าช่างน่ารัก.... ยิ้มหวานนักเปลี่ยนรูปใหม่ได้ไหมหนอ
สงสารคนหลงรูปนี้ทำชีกอ.... หยอกเล่นล้อขออภัยไม่บังควร
สวัสดีฮะ อ.ลูกหว้า
seen ก็รู้สึกว่า บ้านเมืองเขาสะอาดดีฮะ ร้านขายของ โดยเฉพาะ ร้านขายโคม ขายผ้าที่อยู่ในหน้าแรกของ G2K นี้ ดูเป็นระเบียบเรียบร้อย ตัวหนังสือในบ้านเมืองของเขาเหมือนหนังสือจีนเลย
seen เพิ่งจะดูคร่าวๆ เดี๋ยวจะต้องใช้เวลาดูอย่างละเอียด เหมือนได้ติดตาม อ.ลูกหว้า ไปเที่ยวอย่างน่าประทับใจ ขอบคุณนะฮะ อิอิ
แล้ว seen ก็นึกถึงเพลง เรฟูจี http://www.ijigg.com/songs/V2DB044P0
ขอบคุณนะฮะ
สบายดีแมน บ่ เอื้อย...
เวียดนามเป็นเมืองที่อยากไปมาก แต่ยังไม่มีโอกาสได้ไปเยือน นึก ๆ ไปก็อยากลาออกไปเดินทางแล้วเขียนสารคดีจริง ๆ จัง ๆ แต่ก็คงไม่ไหว เพราะฝีมือไม่ถึงขั้น มีหวังตัวเองและครอบครัวไส้แห้งเป็นแน่
รักษาสุขภาพนะครับ
คุณ seen....ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม เวลาว่างๆระหว่างรอประชุมก็มาเขียนเพิ่มเติมนิดหน่อยค่ะ
เมืองฮอยอัน ฉันรักเธอ มรดกโลก เวียตนาม 60 ภาพ
http://www.212cafe.com/freewebboard/view.php?user=phd&id=152
สวัสดีค่ะ
อาจารย์
แวะมาชื่นชมความสวยงามด้วยคนค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ เที่ยวครั้งนี้สนุกค่ะ อยากได้โคมเวียดนามมั่งจัง สวยดีค่ะ
น้องลูกหว้า ภาพสวยๆๆทั้งนั้นเลย ทำให้อยากไปบ้าง แงๆๆๆๆๆๆ
อิจฉาพี่ลูกหว้า
ท่องเที่ยวให้สนุก ๆ นะครับพี่น้องงงงงงงงง
สวัสดีค่ะ ชอบประเทศเวียดนามค่ะ มีวัฒนธรรมให้ชมมากมายค่ะ ที่เขาได้อนุรักษ์ไว้ ขอบคุณค่ะที่ได้เรียนรู้เมืองฮอยอันค่ะ
เพิ่งจะได้เห็นบรรยากาศเมืองฮอยอันสมเป็นมรดกโลก บ้านเมืองเหมือนอยู่ในสภาพย้อนยุค คงเป็นที่สนใจของคนสร้างภาพยนต์ประวัติศาสตร์เก่า ๆ ภาพสวย ๆ ทั้งนั้นเลยนะครับ โดยเฉพาะภาพสุดท้าย อิอิ
แวะมาเที่ยวด้วยคนนะคะ
ประทับใจกับการติดตามไปเที่ยวเวียตนามทริปนี้มาก จนคิดว่า ถ้าไปเที่ยวเองไม่รู้จะได้เห็นความสวยงามเช่นที่ได้ติดตามเห็นจากบันทึกนี้หรือเปล่า... พอมีเวลา ก็กลับเข้ามาดูใหม่อีกครั้งฮะ ขอบคุณ อ.ลูกหว้า ที่เพิ่มเติมบันทึกด้วยฮะ อิอิ