ลูกสาวของแม่

การช่วยชีวิตมนุษย์ที่บริสุทธิ์คนหนึ่งกับการทำให้คนที่ขาดสติคนหนึ่งเปลี่ยนความคิดได้ ช่างเป็นคนที่น่าสรรเสริญยิ่งนัก.... คนที่มีโอกาสในการทำความดีอยู่ตลอดเวลาในการทำงานคือ แพทย์ พยาบาล และบุคลากรทางสาธารณสุขทุกคน ล้วนแต่มีโอกาสในการสร้างความดีอยู่ทุกวินาทีของการทำงาน น้อยคนนักที่จะได้รับโอกาสนี้ วันนี้มีเรื่องเล่าจากรพ.บางปลาม้า ที่เขาสามารถทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งกลายเป็น"แม่ที่สมบูรณ์แบบ" และภาคภูมิใจ ในความเป็น"แม่" ค่ะ ....

“ลูกของฉัน"

โดย  จิราภรณ์   รัตนะ รพ.บางปลาม้า

 

หากเราทุกคนเลือกได้ คงไม่มีใครอยากเกิดเหตุการณ์เช่นเดียวกับหญิงสาวผู้นี้  หญิงสาวผู้หลงเชื่อในคำพูดของชายที่เธอคิดว่าจะให้ความสุขกับเธอได้ทั้งชีวิต แต่เรื่องราวทั้งหมดกลับกลายเป็นฝันร้ายที่เธอมิอาจลืม เมื่อวันหนึ่งเธอตื่นมาแล้วพบว่า ชายที่เป็นผู้ให้กำเนิดชีวิตน้อยๆในครรภ์ของเธอมีครอบครัวอยู่แล้ว และกำลังบอกให้เธอทำแท้ง!!!

 

พยาบาล : ดีใจด้วยนะคะ คุณกำลังจะเป็นแม่คนแล้ว

………

ไม่มีเสียงตอบรับใดใดออกจากปากว่าที่คุณแม่คนใหม่

……….

หญิงสาว : หมอคะ ดิชั้นอยากทำแท้ง ลูกที่ไม่มีใครต้องการ ดิชั้นไม่อยากได้

พยาบาล : ใจเย็นๆนะคะ  ค่อยๆคิดหาทางนะ ยังไงเค้าก็เป็นลูกของเรา 

หญิงสาว : ร้องไห้...ฮือๆๆๆๆๆ

พยาบาล :  ถ้าเราทำแท้งจะเป็นการทำบาปทางจิตใจเราไปตลอดชีวิตเด็กที่จะเกิดมาก็ไม่มีความผิด เราลองคิดดูนะ!!!

หญิงสาว : ไม่มีเสียงตอบได้แต่ร้อง ฮือๆๆๆๆ

………………….

พยาบาล :  เอาแบบนี้ไหมคะ ถ้าเป็นลูกสาวเดี๋ยวหมอรับเอาไปเลี้ยง แต่ถ้าเป็นลูกชายก็ขอให้เธอเลี้ยงไว้เองละกันนะคะ จะได้ช่วยคลายเหงา

......................................

หญิงสาว : ฮือๆๆๆ หมอสัญญาแล้วนะ

พยาบาล : สัญญาด้วยเกียรติของพยาบาลเลยคะ

หญิงสาว : ขอให้เป็นลูกสาวด้วยเถิ้ดดด....... ไม่อยากเลี้ยงหรอกเด็กคนนี้

พยาบาล : ยิ้มมม ๆๆๆ แต่เธอต้องมาฝากครรภ์ให้ครบตามกำหนดนะ

7 เดือนผ่านไป

 

อุแว้ๆๆๆๆ !!

พยาบาลห้องคลอด : ลูกสาวเธอสมบูรณ์น่ารักมากนะคะ

หญิงสาว : ยิ้ม  (อย่างมีความสุข)

พยาบาลห้องคลอด : พยายามให้กินนมแม่บ่อย ๆ ลูกจะได้มีภูมิต้านทานและมีร่างกายที่แข็งแรง

หญิงสาว : ขอบคุณค่ะ  คุณหมอ

 

 

เช้าวันต่อมา  พยาบาลที่เคยให้คำปรึกษา และรับฝากครรภ์  ได้มาเยี่ยม

พยาบาล : ลูกเธอเป็นงัย  แข็งแรงดีไหม ผู้หญิง หรือผู้ชายล่ะ 

หญิงสาว : ลูกของหนูแข็งแรงดีค่ะ เป็นผู้หญิงแต่หนูไม่ให้คุณหมอแล้วหละ

พยาบาล :  ทำไมล่ะ ก็เราตกลงกันแล้วนี่? 

 

หญิงสาว : หนูเปลี่ยนใจแล้ว ลูกหนูเดี๋ยวหนูเลี้ยงเองหนูเลี้ยงเองได้ นะหมอนะ  ………

พยาบาล : ยิ้มมม  ยินดีด้วยที่มีลูกน่ารักจริง ๆ ๆ

อุแว้ๆๆๆ

…………

หญิงสาว : โอ๋ๆ ร้องทำไมลูก ใครทำหนู หิวไหม เดี๋ยวแม่ให้กินนมนะ

พยาบาล : ยิ้มมม  เธอโชคดีมากเลยที่ได้ลูกสาวน่ารักแบบนี้   หมอยินดีด้วย

       มีคนเคยบอกว่าเพียงแค่ห้านาทีของการปฎิสัมพันธ์ระหว่างคนไข้กับหมอ หากเป็นห้านาทีที่มีแต่ความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน แม้ไม่ได้ใช้ยาใดใดรักษา อาการคนไข้ย่อมจักดีขึ้นได้ แต่ทว่าหากห้านาทีเหล่านั้น มีเพียงการพูดคุยระหว่างหมอกับคนไข้ซึ่งไร้จิตวิญญาณของความเอื้ออาทรต่อกัน แม้ยาจะดีสักแค่ไหน ก็มิอาจเยียวยาโรคภัยต่างๆได้

        หากวันนั้นไม่มีสิ่งที่เรียกว่า “ความเห็นอกเห็นใจ”อยู่ในบทสนทนาระหว่างหมอกับคนไข้ ข้าพเจ้าก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่า เด็กหญิงที่แสนจะน่ารักคนนี้ จะมีโอกาสลืมตามองดูโลกนี้หรือไม่ ชะตากรรมของหญิงสาวผู้นี้คงตกอยู่ในสถานรับทำแท้งที่ใดสักแห่ง หากแต่วันนี้หญิงสาวคนนั้นกลับได้พบกับสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตที่พระเจ้ามอบให้เป็นรางวัลชีวิตแก่เธอ “ลูกสาวของแม่”

       เติบโตต่อไปนะลูก เติบโตเป็นคนที่มีคุณค่า ให้สมกับความตั้งใจที่แม่ให้หนูเกิดขึ้นมา!!!!