ปัจจุบันครอบครัวที่มีลูกรับราชการ..มักเจอปัญหา.คือ..ไม่มีเวลาดูแลพ่อ-แม่ที่บ้าน..ยามเจ็บป่วย..

วันนี้เป็นวันหยุด..อยากจะเขียนเรื่องเบาๆ..สบายๆ..ครั้นจะเขียนเรื่องนุ่นก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องค่ะ..ดีที่สุดคือเล่าเรื่องของงานที่ตัวเองทำค่ะ..ผู้เขียนจำได้ว่า..บันทึกแรกนั้นได้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วย..ผู้ป่วยไม่อยากกลับบ้าน..วันนี้มีอีก 2 รายค่ะ..เป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้าย..รักษาแบบประคับประคองทั้งคู่ค่ะ..หนึ่งรายนั้น คือคุณป้าที่บอกว่า"ที่นี่ดูแลดีดุจญาติมิตร"  วันนี้คุณป้าเลยเรียกพยาบาลว่า "น้อง..น้องดา.."เมื่อวานหมอบอกว่าจะให้กลับบ้านป้าบอกว่า  ปวดท้อง..วันนี้  บอกว่า จุกเสียด..แน่น..ไม่เป็นไรค่ะ..เมื่อไหร่ที่คุณหมอบอกว่าผู้ป่วยรายนี้กลับบ้านได้..ผู้เขียนจะส่ง"พี่สาว"คนนี้กลับบ้านเองค่ะ..พี่น้องกัน..คุยกันได้..เอิ๊กกๆๆ..

         ส่วนอีกราย..ต่างจากรายแรกค่ะ...มาจากเมืองเลย..บ้านอยู่ติดกับโรงพยาบาลเลย..ย้ายมาหลายโรงพยาบาลแล้ว..แม้แต่โรงพยาบาลใหญ่ๆในกรุงเทพฯ..กระทั่งมาถึงที่นี่..อยู่แล้ว..อาการดีขึ้น..จะไม่กลับบ้าน..จะอยู่ที่นี่...ฉันเบิกได้..จะนอนรักษาที่ใหนก็ได้..อืมม..ค่ะ

จะว่าไปแล้วที่ผ่านมาผู้เขียนเคยเจอปัญหาลักษณะนี้..หลายครั้ง..ในการแก้ปัญหาแต่ละครั้งก็ขึ้นกับบริบท..อารมณ์..ความต้องการ..ความคาดหวัง..ของผู้ป่วยและญาติ..อีกทั้งองค์ประกอบอื่นๆอีกมากมายค่ะ..เช่นการเดินทาง..บางคนไม่มีรถยนต์ส่วนตัวมา..ตอนมารถโรงพยาบาลมาส่ง..แต่ตอนกลับต้องนั่งรถโดยสารกลับค่ะ..ขอนแก่น-สกลนคร..ขอนแก่น-ศรีษะเกศ..เป็นต้น

แต่รายนี้พร้อมทุกอย่างค่ะ..ไม่พร้อมอย่างเดียวคือ..ไม่มีคนดูแลที่บ้าน..ผู้ป่วยรับราชการมีสามีและลูกรับราชการ 3 คนค่ะ..ซึ่งจากประสบการณ์ของผู้เขียนเอง..พบว่าปัจจุบันครอบครัวที่มีลูกรับราชการ..มักเจอปัญหาลักษณะนี้พอสมควรค่ะ..คือ..
ไม่มีเวลาดูแลพ่อ-แม่ที่บ้าน..ยามเจ็บป่วย..บางรายต้องจ้างคนดูแล..ต่างจากชาวบ้านที่มีลูกๆทำสวน..ทำนา..ทำไร่..ยามเจ็บป่วย..ลูกหลานห้อมล้อมเต็มไปหมดค่ะ..

บางครั้งผู้เขียนก็คิดไว้เหมือนกันว่าลูกชายคนโต..ถ้าสอบเรียนต่อไม่ได้..จะให้ไปทำนาค่ะ..
เอิ๊กกๆๆ...