ทางเดินในป่า
สรวลเสเฮฮาสู่จุดหมาย
เธอยิ้มฉันยิ้มพริ้มพราย
หัวใจทักทาย ผูกพัน
ต่างคนต่างมาทั่วสารทิศ
เทใจให้มิตรร่วมคิดฝัน
จิตอาสานำพามาร่วมกัน
ห้ามหุบเขาหลายร้อยพันแห่งเส้นทาง
คนละมือคนละไม้ไม่เฉื่อยเฉย
ประหนึ่งรักและคุ้นเคยไม่เหินห่าง
ย้ำเตือนว่าโลกไม่โศกร้าง
และความเหมือนมีความต่างอย่างงดงาม
ทางเดินในป่า
หลอมศรัทธาฝ่าข้าม
เธอฉันก้าวชิดติดตาม
สัมผัสห้วงยามแห่งความดี
สุขทุกข์สัมผัสใจในผืนป่า
รู้ซึ้งคุณค่าแห่งวิถี
งดงามหลายหลากมากมี
ประดับดวงฤดี, ความทรงจำ
...
๖ ธันวา ๕๑
ห้วยน้ำส่อม, ปาย
น่าสนุกจังนะคะ
แวะมาเที่ยวป่าและดูรูปสวยๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ
มีความสุขในการทำงาน นะคะ
ขอบคุณคะที่นำภาพมาให้ชม
สวัสดีครับ...@..สายธาร..@
บันทึกนี้ ไม่มีอะไรมากหรอกนะครับ เพียงแต่ต้องการบอกเล่าให้รู้ว่า มิตรภาพที่เกิดขึ้นในป่านั้นงดงามและน่าจดจำมาก เราเดินเรียงรายต่อแถวลงไปสู่หุบห้วย แต่กว่าจะถึงก็ได้เรียนรู้กันและกันอย่างน่ารัก..
นี่คือ มิตรภาพที่แสนงามและง่ายงามอย่างน่ายกย่องเลยทีเดียว
ขอบคุณครับ,
หนุ่มน้อยโดนหนามตำ...
ภาพนั้นงามยิ่ง แต่ภาพในใจงามยิ่งกว่า
ขอบคุณผู้มีใจจิตอาสาทุกท่านที่นำสิ่งดีดีสู่เมืองปายค่ะ
ขอบคุณภาพสวยๆ ที่ทำให้มาเติมแต่งทุกอย่างได้อย่างลงตัว
สวัสดีครับ อ.แผ่นดิน
แบบนี้ชอบจัง
ธรรมชาติ แมกไม่ สายธาร ขุนเขา
ข้อความและภาพ ดีมากมาก แล้วจะติดตามผลงาน
สวัสดีครับ ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee
สวัสดีครับ พี่ ประกาย~natachoei
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้เสมอมานะครับ
งานนี้ เรามีความตั้งใจกันมาก พยายามปรับเปลี่ยนรูปแบบให้น่าสนใจและก่อเกิดประโยชน์กับชุมชนให้มากที่สุด
แต่เมืองมหาสารคาม เป็นเมืองไม่ใหญ่นัก การสนับสนุนจากภายนอกจึงเป็นโจทย์ที่เราต้องปรับแต่งให้ดีที่สุด อาศัยพลังนิสิตและประชาคม มมส ก็อยู่ในระดับหนึ่ง แต่ก็อย่างว่าครับ เราไม่ได้ปักธงไว้ด้วยจำนวนเสียทั้งหมด ทำกันให้เต็มที่ จะได้มากหรือน้อยก็ค่อยว่ากัน ...
ขอบคุณครับ
เส้นทางชีวิตในป่า หาได้เหมือนในเมือง นะครับ :)
ขรุขระ ลาดชัน เหนื่อยหอบ แต่มีความสุข
สวัสดีครับ คุณดิเรก Mr.Direct
ก่อนอื่นต้องขอบคุณมาก ๆ เลยสำหรับการดูแลสองหนุ่มตัวน้อยนี้ บอกตามตรงว่าเกรงใจมาก ๆ เพราะเกรงว่าจะรับมือเขาสองคนไม่ไหว เฉพาะเจ้าจุกนั้น พลังเหลือร้ายครับ
ดีใจครับที่ได้พบเจอกัน พร้อม ๆ กับดีใจที่เด็กสองคนนี้พูดถึง "ลุงดิเรก ..อาจู" เสมอ (เรียกเป็นอย่างนี้แล้วนะครับ)
แล้วคงได้เจอกันอีก กระมังครับ
สวัสดีครับ พี่เกด เกศนี บุณยวัฒนางกุล
ผมเรียนภาษาไทยก็จริง แต่มีปัญหาเรื่องภาษามาก ทั้งใช้ภาษาฟุ่มเฟือย และกำกวม อ้อมไปอ้อมมา ..
ตอนนี้ไม่ได้เขียนกลอนนานและนานมาก ใจจริงอยากเขียนทุกวันเพื่อฝึกปรึอทักษะ แต่สุดท้ายก็ยอมจำนนว่าตนเองมาได้ไกลแค่นี้ เลยหันไปทำอย่างอื่นเสียมากกว่า
แต่ยังไงก็จะพยายามเขียนมาให้อ่านเป็นระยะ ๆ นะครับ
สวัสดีครับ พี่ใบบุญ
ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับกับคำกล่าวของพี่ ...ภาพนั้นงามยิ่ง แต่ภาพในใจงามยิ่งกว่า
เพราะตอนนี้ ไม่ว่าตื่น หรือลืมตา ภาพต่าง ๆ จากกิจกรรม "จิตอาสาโกทูโน" ก็ตราตรึงอยู่ในหัวใจของผม และทุกครั้งที่นึกถึง ภาพเหล่านั้นก็ฉายชัดอย่างแทบไม่น่าเชื่อ
นั่นคือความดีงามที่หัวใจของผมสัมผัสได้ และเชื่อว่ากัลยาณมิตรท่านอื่น ๆ ก็รู้สึกไม่ต่างไปจากนี้เป็นแน่ ครับ
มีคนเคยบอกว่าเราสามารถพิสูจน์น้ำใจของเพื่อนแท้ได้ยามเดินป่า คราวนี้คงได้เพื่อนสนิทเพิ่มมามากเลยนะค่ะ
น้ำใจ....สร้างคน
น้ำใจ ......สร้างความผูกพันธ์
น้ำใจ...........ช่วยสานฝัน
....น้ำเท่านั้นสร้างความสามัคคี....
ขอบคุณที่ได้ดูสิ่งดีงาม สาธุ อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ