ถ้าเราประมวลกระบวนการเรียนรู้
คงมีหลากหลายวิธีให้เลือก
ในกลุ่มแซ่เฮ..เราจะเลือกวิธีถ่ายภาพ
แล้วอธิบายเบื้องหลังของความคิด ความรู้สึก
ในภาพเพื่อสะท้อนความมุ่งหมาย
ดังนั้น การถ่ายภาพจึงเป็นวิธีเก็บผลการเรียนที่สนุกมาก
กติกาประกวดภาพถ่ายในเฮฮา6 จึงกำหนดให้มีคำอธิบายภาพด้วย
ขออนุญาตยกตัวอย่างมาประกอบดังที่ปรากฎข้างล่าง
กล้องจะดีหรือไม่ดี ราคาถูกราคาแพง เทคนิคแจ่มขนาดใด
ถ้าฝีมือไม่ถึง ไม่ฝึกฝน ไม่เรียนรู้ ก็ยากที่จะมีช็อตเด็ด!
ใช่ไหมครับอาจารย์แป๋ว
ผมเองก็ใช่ว่าจะถ่ายภาพได้ถูกต้องตามหลักวิชา
ยังเรียนรู้และแสวงหาจากประสบการณ์ตรง
และแอบดูข้างเคียงไปด้วย
วิชานี้ครูถือว่า..ไม่ใช่การลอกข้อสอบ
แต่เป็นความพยายามในการดิ้นรนเรียนรู้
ได้ไหมคุณครูขา..
ภาพที่ 1 ชื่อช่องว่างที่เหมาะเจาะ
หนูคนนี้ใส่เสื้อสีเขียวกลมกลืนกับธรมชาติ
รอยยิ้มบอกให้รู้.. สุขภาพจิตใจที่สะอาดสดชื่น
ในธรรมชาติมีช่องว่างที่พอเหมาะพอดีเสมอถ้าหาเจอ
ภาพที่ 2 ชื่อเบื้องหลังการกอด
อาเหลียงมีคนรักและห่วงใยสม่ำเสมอ
ด้านซ้ายเป็นลูกสาวด้านขวาเป็นคนรู้ใจลึกซึ้ง
ภาพนี้ถึงไม่เห็นด้านหน้า แต่เห็นวิธีกอดด้านหลัง
ภาพที่ 3 ชื่อถ่ายยกกำลัง2
คุณพ่อก้มถ่าย คุณลูกยืนให้ถ่าย
ลีลาต้องสอดรับกัน ไม่งั้นกดชัตเตอร์ไม่ลง
ถามว่า..ใครได้รับความสุขมากกว่ากัน ระหว่างพ่อลูกคู่นี้
ภาพที่ 4 ชื่อหาจุดพอดี
คนเรา จุดพอดี จุดพอใจ อาจจะไม่ตรงกัน
วิถีการเรียนก็เช่นกัน ถ้ามีอิสระในการเรียนให้รู้
เราจึงพลิกดูหลายแง่มุม เจอจุดพอดีก็ถ่าย ยังไม่ได้ก็โกยอ้าว
ภาพที่ 5 ชื่อปรากฎการ
บางคนตีตั๋วนั่ง บางคนตีตั๋วนอน
บางคนอาจจะไม่ทราบว่าบนเครื่องบินมีบริการนี้ด้วย
ถ้าเราไม่รู้ เราก็จะแค่..นั่งๆนอนๆ ..ต่างกันไหมกับนอนๆนั่งๆ
ภาพที่ 6 ชื่อเงาบนภาพขาว
บางทีภาพสวยดูนานๆก็จืด
ถ้ามีเงาธรรมชาติทาบบ้างก็อาจจะหายเลี่ยนได้
ภาพนี้สะท้อนถึงงานที่ประดิษฐ์ประดอยมาก รั้ววัดยังสวยปานนี้
ต้องมองเบาๆดูค่อยๆทนุถนอม เดี๋ยวปลายกนกหัก โดนด่าแหลก..
ภาพที่ 7 ชื่อที่ไหนก็เรียนรู้ได้
ณ.จุดหนึ่งจุดใด ความรู้เราจะไม่เท่าเทียมกัน
แต่จะถ้อยทีกันได้ถ้าเอาความรู้แต่ละฝ่ายมาแลกรู้กัน
ภาพที่ 8 ชื่อพระขี่ม้า
หนังคาวบอย ในเรื่องจะมีพระเอกขี่ม้าขาว
แต่ที่เจียงฮายมีพระจริงๆขี่ม้าด้วยลีลามาดมั่น
ภาพที่ 9 ชื่อใกล้ไกลก็สวยได้
ขึ้นอยู่กับเราสนใจจะมองจุดไหน
มองใกล้ มองไกล มองรวม ย่อมได้ทั้งนั้น
ภาพที่ 10 ชื่อตุ๊น้อย
ดูดั่งเณรน้อยเจ้าปัญญา
รูปที่ 11 ความใกล้ชิด
เจ้าหลานแห่งชาติ วาดภาพใส่เสื้อแจกมาแลกยิ้ม
เจ้าจิกับเจ้าฮายเรียนวิชาเสริมสร้างความพึงพอใจและสันติสุข
ภาพที่12 ชื่อสัญญลักษณ์ที่ลอยได้
เราจุดโคมกันสนุก
เป็นบรรณาการจากเจ้าภาพ
ไม่ต้องรอให้พระจันทร์ยิ้ม เราหาก็เรื่องยิ้มกันได้
ภาพสุดท้าย คนสวยหนาว
ภาพพิเศษ ยิ้มหลุดโลก
อ.ภูคาเล่าเรื่องเอาหนวดมากวดฟองนมบนกาแฟ
เรื่องแค่นี้แหละหัวเราะกระเจิง ดูภาพที่มาของฮาสะบัด
แวะมาอ่านและมาดูภาพที่มีความหมายค่ะ
ขอบคุณค่ะ
มีความสุขเสมอๆนะคะ
gotoknow...จัดการความรู้ยามเช้าตรู่..ขอบคุณครูบาสุทธินันท์
สวัสดียามเช้าค่ะ บรรยากาศอบอุ่นและมีความสุขค่ะ รอชมภาพอีกค่ะ
ชอบภาพนี้ครับพ่อ
ไม่ธรรมาดา
อิอิ
สวัสดีครับ
ขอเรียนเชิญอาจารย์แป๋วเป็นประธานคณะกรรมการตัดสิน
มาแอบดู ชมภาพจากพี่ชายค่ะ
คิดถึงค่ะ
เลือก 3 ภาพนี้ ตามเกณฑ์ ที่ว่า "บอกความเป็น เฮ'6 " ค่ะ
แต่ภาพส่วนนี้บอกเรื่องราวได้ดีค่ะ ... ตกลงชอบทุกภาพค่ะ....อิอิ
ตามมาโหวดให้อีกภาพครับ
ไม่ธรรมดาจริงๆ
อิอ
สวัสดีเจ๊า
ชอบภาพเณรน้อยขี่ม้าเจ๊า ทำให้นึกถึงครูหลังม้าบ้านเฮาเจ๊า
ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงเน้อเจ๊า
ได้เทคนิคการถ่ายภาพจากเฮฮาแต่ละครั้งค่ะพ่อขา รักษาสุขภาพนะคะ
เฮฯ หก มีตากล้อง 12 ท่าน ส่งรูป *หกพันเก้าร้อยพันรูป* มารวมกัน (ไม่รวมการปล่อยโคมยี่เป็งรอบสอง ไฟเย็น ดอยตุง วงน้ำชารอบสอง และการร่ำลา)
รูปที่ตากล้องแต่ละท่านเลือกแล้ว คลิกดูได้จากตรงนี้ครับ
เรียนครูบาสุทธินันท์
ครูตาของอนุญาตเอางานเขียนของท่านอาจารย์ขึ้นแพลนเน๊ต ครูตาจะได้เข้ามาอ่านได้ละดวกค่ะ