ภายหลังโรงเรียนของฉันจึงเป็นที่รู้จักของคนในสังคมเพราะโรงเรียนถูกเผาเมื่อวันที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๕๐ หรือมีคนรู้จักเพราะอะไรกันแน่

           บ่ายวันนี้ได้ต้อนรับนักศึกษาชั้นปีที่ ๓ มหาวิทยาลัยนเรศวร คณะพัฒนาสังคมจำนวนหนึ่ง ได้ไปขอทราบเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของหมู่บ้านซำรู้ ประวัติของวัด และประวัติของโรงเรียนวิทยสัมพันธ์  เพื่อนำไปรวบรวมเป็นประวัติของท้องถิ่น ความเป็นมาของแต่ละหมู่บ้านในจังหวัดพิษณุโลก

              ฉันเป็นส่วนหนึ่งของสังคมแห่งนั้น  ได้เรียนรู้และศึกษาประวัติความเป็นมาของหมู่บ้านและชุมชนมาบ้าง  เนื่องจากก่อนที่จะย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนนี้  ฉันไม่รู้จักว่าโรงเรียนตั้งอยู่ที่ไหน  ทั้ง ๆ ที่โรงเรียนอยู่ริมเส้นทางหมายเลข 3012 บ้านแยง-ด่านซ้าย เพียงเข้าซอยไปประมาณ 50 เมตร  นอกจากนี้ชื่อโรงเรียนวิทยสัมพันธ์ ฟังดูเหมือนชื่อของโรงเรียนเอกชน  เพราะเวลานั้นโรงเรียนของฉันยังไม่มีชื่อเสียง ก็เป็นได้

             ความสงสัยทำให้อยากรู้ที่มาที่ไปของชื่อโรงเรียน  และชื่อหมู่บ้านซำรู้  หมายความว่าอะไร ภาษาไทยผสมภาษาพื้นถิ่นแน่ ๆ  จึงเกิดโครงงานนักวิจัยน้อยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ ปีการศึกษา ๒๕๔๗ แบ่งกลุ่มออกไปศึกษากลุ่มละ ๑๐  ครอบครัว

            หมู่บ้านนี้ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ.๒๔๙๘  มีครอบครัวของคุณยายแมง วงษ์กลางย้ายถิ่นฐานทำไร่เลื่อนลอยมาจากอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย  เมื่อมาถึงที่ทำกินแห่งนี้พบว่ามีน้ำอุดมสมบูรณ์ตลอดปี เมื่อถึงฤดูฝนน้ำจะไหลแรงมากเซาะเป็นทางจากหุบเขาลงมา ต้นไม้ที่อยู่ริมธารจะไหลลู่ไปตามกระแสน้ำ และรวมตัวกันเป็นน้ำซำ (แอ่งน้ำ) กว้างใหญ่ทำให้มีน้ำใช้ในฤดูแล้ง เรียกที่ทำกินแห่งใหม่นี้ว่า "ซำลู่" (แอ่งน้ำที่มีต้นไม้ลู่ไปตามกระแสน้ำ/คุณยายแมงได้เสียชีวิตลงเมื่อ พ.ศ. ๒๕๕๐ มีอายุได้ ๑๑๑ ปี)

           ภายหลังมีผู้คนอพยพมาอยู่เพิ่มขึ้น จึงได้ตั้งเป็นหมู่บ้าน  ผู้ใหญ่บ้านคนแรกต้องการเปลี่ยนชื่อใหม่ให้มีความหมายมากขึ้นเป็น"หมู่บ้านซำรู้"  พ.ศ. ๒๕๔๖ อิทธิพลของนโบยายกองทุนเงินล้านได้ทำให้หมู่บ้านถูกแบ่งออกเป็น ๒ หมู่คือหมู่บ้านสัมพันธ์ (ตั้งตามชื่อโรงเรียน) ชาวบ้านมีถิ่นฐานเดิมที่มาจาก ๒๒ จังหวัดในภาคต่าง ๆ และอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดพิษณุโลก

          โรงเรียนวิทยสัมพันธ์ เดิมชื่อโรงเรียนวัดซำรู้ ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๕ ครูคนแรกชื่อนายทิวา แสงนภากาศ มีบิดาชื่อนายวิทยา แสงนภากาศ ชาวบ้านเคารพและยกย่องครูจึงพร้อมใจกันเปลี่ยนชื่อโรงเรียนวัดซำรู้เป็นโรงเรียนวิทยสัมพันธ์  ภายหลังโรงเรียนของฉันจึงเป็นที่รู้จักของคนในสังคมเพราะโรงเรียนถูกเผาเมื่อวันที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๕๐  (หรือมีคนรู้จักเพราะอะไรกันแน่)

          ขอขอบคุณน้อง ๆ นักศึกษาคณะพัฒนาสังคม มหาวิทยาลัยนเรศวร พิษณุโลก ที่ทำให้มีเรื่องเล่าลงในบันทึกฉบับนี้  และขอเป็นกำลังใจให้การเก็บรวมรวมข้อมูลความเป็นมาของท้องถิ่น ได้ประสบความสำเร็จ