แผลนี้..ท่านได้... แต่ใดมา
เดิมผู้เขียนเคยทำงานที่ห้องฉุกเฉินอยู่หลายปีค่ะ.. มีประสบการณ์เกี่ยวกับการเจ็บป่วย..สูญเสีย..ของผู้คนมากมายหลายรูปแบบ..ไม่เคยบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร..เพียงแต่เก็บบันทึกไว้ในความทรงจำ..แต่คนเราเลือกที่จะจดจำ(ยืมคำพูดของใครบางคนมาค่ะ)..บางเรื่องบางราว..บางคน..เท่านั้น..วันนี้ recall ได้..คิดถึงผู้บาดเจ็บรายหนึ่งถูกตีที่ศีรษะมา..เลือดอาบ..การสัมภาษณ์ประวัติ(การเจ็บป่วย) เกิดขึ้น ณ ห้องทำแผล..
พยาบาล: แผลนี้..ท่านได้... แต่ใดมา
ผู้ป่วย: โอ้..แม่ศรีภรรยา...ท่านให้
พยาบาล: ทำชอบ..สิ่งใดนา... วานบอก
ผู้ป่วย: ข้าฯ.มีเมียน้อยไซร้..มันให้รางวัล
เมืองไทย..เมืองนักปราชญ์..เลือดของปราชญ์..อยู่ทุกหน..ในทุกผู้คน..แม้ยามเจ็บป่วย..
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
***เป็นบันทึกเรียกรอยยิ้ม
***ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
หากคนทำงานในการบริการสุขภาพมีหัวใจเป็นปราชญอย่างนี้ ผู้ป่วย ผู้คนรอบข้างมีความสุขนะครับ ผมขออนุญาตเอาไปใช้บ้าง เฉพาะทำนองนะครับ ส่วนที่บอกว่าน้อยแต่มีมากมิขอรับเอาไปเป็นบทเรียนหรอกครับ
เข้าใจบันทึกนะคะน้องเรา
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วต้องยิ้ม ๆ ค่ะ ...
อารมณ์ปราชญ์ทางภาษานี่....ไม่ค่อยเลือกสถานที่และเวลานะคะ แม้ยามเจ็บก็ตาม...^_^...
ทานข้าวเย็นหรือยังค่ะ...
เถอะน่า..ประเดี๋ยวประด๋าว..ก็อร่อยค่ะ..อย่าคิดมากน่า..
ข้าวเก่านะกินตลอดทั้งปีอยู่แล้ว...
เนี่ยพูดเรื่องข้าวนะคะ..
หลับฝันดีนะคะครู
เจริญพร โยมลดา
คนป่วยนายนี้แน่มาก
คิดว่าคราวหน้าคงได้เจออีก
เจริญพร
Q : คำคมนี้ ท่านได้ แต่ใดมา
A : พยาบาล...คุณลดา ท่านให้
Q : ทำชอบ สิ่งใดนา วานบอก
A : เราเปิดบล็อคบ่อยๆ ไซร้ เลยได้ก๊อป มา
มา "ขำ" ค่ะ ^^ ฮ่าๆๆ