นึกเท่าไหร่ ๆ ก็ไม่สามารถหาคำบรรยายความรู้สึกดี ๆ ที่ได้รับในวันนี้ได้หมด ได้ครอบคลุมเท่าที่ใจต้องการค่ะ

      

 

  

           ครูปูเพิ่งกลับถึงบ้านค่ะ  ด้วยสมองและจิตใจที่เบิกบานเต็มที่ สวนทางกับลูกกะตาที่แสนจะริบหรี่  กะจะเขียนรายงานกิจกรรมต่าง ๆ จากงาน พบปะชาวบล็อก gotoknow ที่ลุงเอกเป็นเจ้าภาพ  จัดขึ้นที่สโมสรพล ปตอ. ในวันนี้ 

          แต่นึกเท่าไหร่ ๆ ก็ไม่สามารถหาคำบรรยายความรู้สึกดี ๆ ที่ได้รับในวันนี้ได้หมด  ได้สาสม  เท่าที่ใจต้องการค่ะ

          เลยเลือกที่จะไม่บรรยาย  แต่ชวนเพื่อน ๆ ไปสัมผัสบรรยากาศจากภาพกันเลยดีกว่าค่ะ

       

 

ถึงจะเป็นป้ายรถเมล์น้องครูโย่งกับพี่ครูปู ก็ บ่ ยั่น

  

 

ในแท๊กซี่ พี่ครูปู น้องครูมิม น้องกล้วยแขก ก็ บ่ เว้น

 

กับดาราคนโปรด (อาจารย์ไร้กรอบ)แรก ๆ ก็แก้เขินด้วยการขอถ่ายรูปหมู่

 

พอตายใจก็ขอถ่ายเดี่ยว

 

ปลอดคน ก็ขอลายเซ็น เหอ.. เหอ..

 

ดูเจ้าน้องโย่งเค้าทำ อาจารย์ไร้กรอบนะนั่น

 

 

รวมพลคนหน้าตาดี (พี่ครูปูกลัวน้องพอลล่าหกกะล้มอ่ะ อิอิ)

 

รวมพลคนหน้าตาดี๊ ดี

หลวงพี่ติ๊ก(ฮา)  คนชอบวิ่ง(ป่วน)  ป้าจุ๋ม(คุณป้าแห่งชาติ)

ท่านอัยการชาวเกาะ(สะตอแหล่) คุณทิพยวัลย์ ปิ่นภิบาล

ลุงเอก (สุดหล่อโต้โผใหญ่)  พ่อครูฯ (ผู้หน้าบานและเอาแต่

อมยิ้มแก้มแทบปริตลอดงาน) อาจารย์ Handy (เสียงหวานเสน่ห์)

พี่บ่าวนายช่างใหญ่ (เสียงหล่อแต่หัวเราะสะใจ)

 

ควงไมล์สไตล์ฮา พาสาระเข้าสมอง

(เสื้อสีม่วง คือพี่หมอเจ๊ค่ะ)

 

แบ่งไมค์กันไม่ลงตัวจึงต้องมาเป่ายิ๊งฉุบกันก่อน

พ่อครู คิดจะออกค้อน

อาจารย์ Handy คิดจะออกกรรไกร

คุณหมอคนชอบวิ่ง+ป่วน คิดจะออกกระดาษ

ป้าจุ๋มคอยจังหวะที่ทุกคนเผลอ กะจะวิ่งไปฉวยไมค์ก่อนเลย อิอิ

 

กลุ่มเด็กอัจฉริยะจากบางลี่ ผู้มอบบทเรียนที่แสนประทับใจให้กับพวกเรา

 

ครูผู้พิสูจน์ให้เห็นว่าครูต้นแบบที่แท้ ต้องเป็นอย่างไร

 

เดี๋ยวจะหาว่าทางใต้ ไม่มีคุณแซว เอ๊ย อีแซว ^_^

 

และแล้วความฝันของท่านอาจารย์ Handy ก็เป็นจริง

 

งานนี้ได้ฟังพี่ซูซาน ร้องเพลงโตยนา..ซิ่บอกไห่

 

ว.00 เปลี่ยน

 

 

ครอบครัว gotoknow

 

ครอบครัวตัวจริงเสียงจริง ยิ้มจริง น่ายกย่องชื่นชมจริง

 

 

สัญญาค่ะ  ซักวันหนึ่งหนูจะโต (เอิ๊กซ์!)

  กอดซึมซับภูมิปัญญา เหอ..เหอ..  

 

 น้องสาวคนนี้ หอบใจมาให้กอดจากกำแพงเพชรเชียวค่ะ

 

ป้าจุ๋มกะป้าแดงแสดงให้ดูว่ากอดของคนสวยแซ่เฮต้องเป็นงี๊

รวมมิตรกอด

 

พี่สุนันทาดิ่งมาด้วยใจจากเพชรบุรี เสร็จแล้วก็ต้องวิ่งไปดูแลคุณพ่อที่สระบุรี

พวกเราทุกคน ขอให้คุณพ่อของพี่แข็งแรงไว ๆ นะคะ

ขอบคุณสำหรับอะลัวและฝอยทองกรอบที่หมดภายในพริบตาค่ะ (^__^)

 

 

Ko6

และกอดดดดด...

Ko3

กอด อ.ธวัชชัย และน้องมะปรางเปรี้ยวเขี้ยวเสน่ห์

กอดใครก็ไม่อุ่นเท่ากอดท่านอัยการชาวเกาะ

คุณ tiya มาด้วยใจ มาม่ะ มาให้กอด ซะดี ๆ ^_^ 

 

แล้วก็กอดดดดดด... น้าอึ่งอ๊อบกะพี่โอ๋จนแบน!

 

 

มิตรภาพที่เกลื่อนกลาด ดาษดื่นนั้น ช่างหอมหวาน และงดงาม

 

 

 

แถมกอดแบบใจแนบใจกับพี่รุ่ง

 

 

 

ลองกอดกับใครแบบนี้ดูนะคะ

แล้วจะนอนไม่หลับเหมือนครูปูค่ะ

(^_____^)