เด็กสองคนพูดขึ้นพร้อมกันว่า "อ้อ..คุณครูที่มีชื่ออยู่ในเอกสารโครงงานภาษาอังกฤษไง" ...แม้ว่าไม่ได้เป็นตัวจริงเสียงจริงของอาจารย์ขจิตก็ตาม ถึงตรงนี้รู้สึกภาคภูมิใจกับอาจารย์มาก

          ก่อนนอนหรือขณะที่นั่งรถไป กลับจากโรงเรียน  เราจะเตรียมบันทึกเรื่องใหม่  เช่นเดียวกับวันนี้  มีเรื่องขำขัน ชวนหัวเราะคลายเครียดไว้รอตอนที่ 55   และครูที่โรงเรียนก็เชียร์ว่าอยากให้เสนอในบันทึกเร็ว ๆ

          เพื่อนชื่อครูจิ้งหรีด  เป็นผู้คลั่งไคล้อาจารย์ขจิต  ฝอยทอง  เป็นอย่างมาก  เห็นชื่อเห็นเอกสารไม่ได้ต้องถ่ายมาเก็บเป็นปึก ๆ ถ่ายแล้วถ่ายอีก  ทำโครงงานภาษาอังกฤษทีไรเธอบอกว่าหน้าอาจารย์ขจิตลอยมาทุกที  แบบนี้ครูคิมก็เคยรู้สึกค่ะ 

         ระหว่างทางครูจิ้งหรีดได้โทรเข้ามา  เพื่ออยากจะทราบเกี่ยวกับการเดินทางไปร่วมงาน gotoknow  เธอต้องการไปด้วย  เธออยากจะพบ อยากจะเห็นหน้าอาจารย์ขจิตมาก ด้วยความชื่นชมและศรัทธา  แต่เราบอกว่ากลัวและเกรงนะ  เพราะอาจารย์เป็นนักวิชาการและเป็นดอกเตอร์ด้วย 

           ตอนบ่ายกำลังจะกดโทรศัพท์บอกเพื่อนว่าคงไม่ได้ไปแล้ว  เมื่อกดเสร็จยังไม่ได้โทร..ปรากฏสายเรียกซ้อนเข้ามา....เสียงแปลก ๆ ก็คาดเดาว่า..น่าจะเป็นอาจารย์ขจิต  เพราะเห็นแซวกันในบล็อกว่าเสียงอย่างนั้นอย่างนี้  อาจารย์เป็นกันเองมาก  คุยกันเหมือนกับรู้จักกันมาเป็นสิบ ๆ ปี เจตนาก็คืออาจารย์ต้องการชวนด้วยตัวเองให้ไปร่วมงานพบปะในวันที่ 8 พ.ย. 2551 นี้นั่นเอง 

         ขณะที่บันทึกอยู่ตรงนี้เกิดรู้สึกขนลุก  ปลื้มและดีใจ ซาบซึ้งในน้ำใจไมตรีของอาจารย์อย่างมาก  อาจารย์บอกว่า "ถ้าพี่คิมอยากจะจัดค่ายภาษาอังกฤษ  พี่คิมบอกผมนะ  ผมจะไปช่วย ไม่ต้องจ่ายค่าวิทยากร" ตอนเย็นกลับจากโรงเรียนได้โทรไปหาครูจิ้งหรีด  เธอบอกว่า "แบบนี้เรียกว่าอาจารย์ขจิตมีโทรจิต" 

 

            ภาพนี้ อาจารย์ขจิตทำให้วันแรกที่มีบล็อก  นักเรียนที่กอดครูคิมอยู่สองคนชื่อน้องบีกับน้องอันดา ชอบมาก  อยากจะให้ครูคิมสอน  แต่ครูคิมได้บอกน้องทั้งสองคนว่า "ครูคิมทำไม่เป็น อาจารย์ขจิต  ฝอยทองเป็นคนทำให้"..เด็กสองคนพูดขึ้นพร้อมกันว่า "อ้อ..คุณครูที่มีชื่ออยู่ในเอกสารโครงงานภาษาอังกฤษไง"  ...แม้ว่าไม่ได้เป็นตัวจริงเสียงจริงของอาจารย์ขจิตก็ตาม  ถึงตรงนี้รู้สึกภาคภูมิใจกับอาจารย์มาก 

P

         แรก ๆ ไม่ได้มีความมั่นใจว่าจะมาเขียนบันทึกได้  อาจารย์ได้สื่อทางการแสดงความคิดเห็นไปให้  และเอื้ออำนวยบริการโปรแกรมทำภาพ  และพูดสองสามคำ  ให้กำลังใจ ..จนกระท่งถึงวันนี้  ..มีเพื่อนรักมากมายที่ช่วยส่งเสริมสนับสนุนในการ...สร้างคุณค่า..ให้เกิดขึ้นในครั้งนี้  จึงขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง