(คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ บรรยายวิชาสืบจากแก๊สน้ำตา)

 

คุณหมอจอมป่วนถามนักเรียนโข่ง

ผมไม่ได้คิดว่าคุณหมอแกล้งกวนหรือป่วนอะไรหรอกนะครับ

เพราะรู้ๆกันอยู่ว่าหมอเป็นคนเอาจริงเอาจัง

อยากได้คำตอบ ..ขอคำอธิบาย

ขอขอบคุณด้วยซ้ำที่ถามมา

ตามข้อกังขาที่ยกมาข้างล่างนี้..

ผมก็มีคำถามในใจมาตลอดนะครับว่า

ประเทศไทยเราก็มีทั้งสถาบันสารพัดสถาบัน   มีผู้เชี่ยวชาญสารพัดเชี่ยวชาญ  มีอาจารย์สารพัดอาจารย์  มีนักเรียนโข่งสารพัดนักเรียนที่จบออกมาไม่รู้กี่รุ่นแล้ว

แต่ทำไมเรื่องความไม่สงบทางใต้  เรื่องเสื้อเหลืองเสื้อแดงในปัจจุบัน  ถึงแก้ไม่ได้สักที ?????????

ไอ้ที่ว่าเชี่ยวชาญ  เชี่ยวชาญจริงไหม ?
ไอ้ที่สอนๆ  เรียนๆกันอยู่น่ะ  เรียนๆสอนๆกันไปทำไม ?
ในเมื่อเห็นๆอยู่ว่ามันแก้ปัญหาอะไรไม่ได้ ?
ไม่ได้แกล้งป่วน  แต่อยากถามนักเรียนโข่งที่รู้จักทั้งสองคนจริงๆ  ลืมไป  ถามลุงเอกด้วย  อิอิ

(จำเลยทั้ง2ยืนเจี๊ยมเจี้ยมข้างอาจารย์ใหญ่)

สิ่งที่คุณหมอจอมป่วนถาม เป็นประโยชน์ต่อนักเรียนโข่งมาก เราต้องการเสียงสะท้อนทุกกรณี อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าคนไทยมองหลักสูตรชั้นสูงต่างๆที่สอนๆกันอย่างเป็นห่วง กังวลว่าวิชาความรู้หรือกระบวนการเหล่านี้แก้ปัญหาได้แค่ไหน สถานการณ์ที่เย๊วๆกันอยู่ไม่เห็นใครแก้ได้ ขออนุญาตตอบดังนี้นะขอรับ

ผมคิดว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมไทย คงจะแก้ไขให้เรียบร้อยในเร็ววันไม่ได้ คนไทยสร้างและสะสมปัญหาความขัดแย้งมากขึ้นทุกปี คงต้องทำไปแก้ไปเหมือนกินข้าวทุกวันนั่นแหละ แม้แต่ลงหลุมไปแล้วยังตามไปเซ่นไหว้กันอีก ตามล้างตามเช็ดอย่างไรก็ไม่สะอาดหมดจดหรอกนะ  เป็นเรื่องที่ต้องอาศัยปัจจัยและกระบวนการสืบเนื่องไม่มีวันจบสิ้น เราใช้สิทธิ์หน้าที่แบบด้อยคุณภาพ รัฐฯยังอ่อนเชิงบูรณาการ แสวงหาอำนาจมาเพื่ออย่างอื่นมากกว่าเพื่อปวงชนชาวไทย การเมืองเป็นอาชีพที่ชุบมือเปิบได้อย่างก้าวกระโดด

นักการเมืองมืออาชีพมีน้อย นักการเมืองมือสมัครเล่นเป็นส่วนใหญ่ เมื่อได้กลุ่มคนดังกล่าวมาใช้อำนาจ บริหารพระเดชพระคุณแบบตามใจฉ้น ภายใต้วัฒนธรรมไทยที่อะไรๆก็หยวนกันไป โกงก็ไม่เป็นไรขอแต่ให้กระจายเศษมาเอื้ออาทรตาดำๆบ้าง ก็เชียร์กันสุดใจขาดดิ้นแล้วละขอรับ ยุทธศาสตร์แบ่งกันกินบ้านกินเมืองนี่โดนใจไทยหลายจำพวก

ไม่มีส.ส.คนไหนต้องการซื้อเสียง

แต่ถ้าไม่ซื้อเสียงก็ไม่ได้เป็นผู้แทนฯ

เลือกตั้ง อบต ผู้แทนครู กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ซื้อเสียงกันเป็นส่วนใหญ่

นักการเมืองพยายามแสวงหาวิธีการที่ไม่ต้องควักกระเป๋าเหมือนกัน

แต่มาจนแต้มตรงที่เงินไม่มา กา ไม่เป็น

ถ้าพิจารณาตรงจุดนี้ เราจะโทษนักการเมืองฝ่ายเดียวก็ไม่ได้

ควรพิจารณาวิถีไทยทั้งหมดทั้งมวลนี่แหละขอรับ

ที่ไม่รับผิดชอบสิทธิหน้าที่  และไม่ทำหน้าที่ของประชาชนเท่าที่ควร

ไม่ลงทุน แต่ต้องการผลลัพธ์ที่งดงาม

ปล่อยให้ประเทศชาติลงทุน ทุกคนพากันกินทุนเดิมของประเทศ

เลือกตั้งที รณรงค์ไม่ซื้อสิทธิ์ขายเสียง

เรารักประชาธิปไตยแบบกระลิ้มกระเลี่ย

รอแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ

แจกใบเลือง ใบแดง ใบเซี่ยงเซียมซี ใบกงเต๊ก ฟ้องร้องกันฝุ่นตระหลบ 

มูลเหตุที่เอ่ยถึงนิดๆหน่อยๆนี้ก็หน้ามืดแล้ว เราไม่สามารถบันดาลได้ ปลุกเสกได้ เป่ากระหม่อมได้ การปฎิวัติก็ยังแก้ไขไม่ได้ เราบังคับให้กล้วยออกผลได้ภายใน1วันไม่ได้ฉันใด การแก้ไขปัญหาเหล่านี้ก็เป็นฉันนั้นแหละพี่น้อง

ปัญหาความขัดแย้งทางความคิด และขัดแย้งผลประโยชน์ซับซ้อนกว่าปลูกกล้วยสักล้านเท่าละมั๊ง เรื่องผิดปกติทางสังคมไม่ใช่เพิ่งเกิด มันสะสมเป็นดินพอกหางหมู โยงกันไปไขว้กันมาจนจับต้นชนปลายไม่ถูก วิชาหน้าที่พลเมืองในประเทศนี้ก็ไม่ค่อยจะสอนในสถาบันการศึกษาเสียด้วย พวกออกแบบหลักสูตรสอบตกวิชาประชาธิปไตย ชาวไร่ชาวนาก็ไม่รู้จะไปเรียนเรื่องประชาธิปไตยกับใคร สื่อต่างๆก็ปิดหูปิดตาประชาชน ให้ดูแต่สื่อที่ต้องการมอมเมา รายการทีวีมีแต่ตลกตอนบ่ายคลายเครียด ละครบวมๆ รัฐบาลทุกยุคสมัยละเลยเรื่องสื่อสาธารณะเพื่อสังคม ละเลยหลักสูตรการเรียนการสอนวิชาหน้าที่พลเมืองทุกระดับชั้น มุ่งสอนแต่วิชาเห็นแก่ตัว ชิงดีชิงเด่น แก่งแย่งกันเอาตัวรอด ปรากฎการทางสังคมจึงถูกแบ่งแยกเป็นก๊วนเป็นพวกมึงพวกกู พวกเราเหลือน้อย

ความขัดแย้งในสังคมบ่มเพาะมานาน เราเอาระบบประชาธิปไตยมาใช้ในลักษณะไม่พร้อม แถมยังไม่มีแผนแม่บทในการพัฒนาสังคมประชาธิปไตย พรรคการเมืองไม่ได้ทำหน้าที่ส่งเสริมและพัฒนาประชาธิปไตยเท่าที่ควร มุ่งสร้างกลุ่มเล่นการเมือง แสดงบทบาทบริหารแบบอีแอบ อำนาจบริหารทำหน้าที่เลยเถิด ล้วงลูกมั่วไปหมด อำนาจนิติบัญญัติอำนาจตุลาการพลอยเสียกระบวนไปด้วย คนที่มีหน้าที่สร้างเสริมประชาธิปไตยนอกจากมือไม่ถึงแล้วหัวใจยังเป็นพลาสติกอีกด้วย ระบบข้าราชการตกเป็นเครื่องมือ เครื่องเล่น เป็นเสี่ยวเอ้อให้นักการเมือง ใครไม่ทำตามใบสั่งก็เตรียมย้ายได้ ผิดถูกเป็นอีกเรื่องหนึ่ง อยากก้าวหน้าต้องวิ่งเต้น บางกรณีบางคนอาจจะต้องเช่าซื้อตำแหน่ง ที่พาดพึงถึงมีจริงในบางส่วน และรู้กันมานานแล้วละลุง

เมื่อระบบการบ้านการเมืองไม่มีประสิทธิภาพ จึงเสื่อมศรัทธาลงไปเรื่อยๆ ตัวเองติดชะงักก็เอาเมียเอาลูกเอาหลานมาเป็นรัฐมนตรี ไม่แน่นะต่อไปอาจจะเอาแม่ยายมาเป็นก็ได้ ไม่มีความไว้เนื้อเชื่อใจในหมู่นักการเมือง บางพรรคใครจะเป็นรมต.ต้องเซ็นต์ชื่อลาออกไว้ล่วงหน้า พอถึงจังหวะชุบมือเปิบจะได้ไม่งอแง..แต่ก็ยังตลกให้เห็นจนได้ใช่ไหมละขอรับ ประมาณว่าทุก2เดือนต้องเข้าเฝ้าเพื่อไปถวายสัตย์ปฎิญาณ..ไม่ต้องตีความกันแล้วว่าระบบการเมืองไทยง่อนแง่นเพียงใด เพียงพอที่เราคนไทยจะอาศัยพึ่งใบบุญ ให้มาหนุนนำความเจริญของรัฐฯและประชาชนได้แค่ไหน? การเมืองที่ไม่ทำเพื่อพลเมืองทั้งปวง มันก็เป็นเช่นนี้แหละพี่น้อง

ระบบบริหารบ้านเมืองบ่มเพาะเชื้อเถื่อนเสียเอง โรคประชาธิปไตยเน่าจึงระบาดเป็นระยะๆ สังคมไทยเป็นหนูลองยา กินยาผิดๆ ดื้อยา แพ้ยาเป็นระยะๆ อกกลัดหนองก็ยังทนทำตาบ๊องแบ๊ว เสียภูมิคุ้มกันด้านสำนึกประชาธิปไตยลงไปเรื่อยๆ เมื่อสังคมไทยผิดปกติ การแก้ปัญหาด้วยวิธีปกติจึงหวังผลยาก ควรจะมีชุดความรู้ใหม่ กุศโลบายใหม่ กระบวนทัศน์ใหม่ สอดคล้องกับวิถีการเมืองที่แหกคอก การเมืองยุคนี้เป็นสายพันธุ์ใหม่ คิดและทำอะไรใหม่ๆแปลกๆบนพื้นฐานความรู้และสังคมที่ผิดแผก เราจึงมองเห็นประชาธิปไตยแบบสลัวๆ สายตาปกติอาจจะมองไม่กระจ่าง ถ้าจะเอ๊กซเรย์ก็ไม่ทราบว่าจะเป็นยังไง จะต้องเอาDNA.มาตรวจรึเปล่า

ถ้าคนไทยเรียนรู้วิธีที่จะช่วยกันทำหน้าที่ดูแลสังคม

มีกระบวนการรับผิดชอบสังคมร่วมกัน

ไม่ดูดาย ไม่ลอยเพสังคม

เราจึงจะเห็นทางออกที่ถูกทำนองคลองธรรม

ในขณะนี้การแก้ไขปัญหาความขัดแย้งในสังคม มีทั้งที่แก้ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ตรงจุดบ้าง ไม่ตรงจุดบ้าง ทำแบบลิงหลอกเจ้าก็มี ทำแบบเอาข้างเข้าถูก็มี  ทำแบบขอไปทีก็มี ทำแบบตาบอดคลำช้างก็มี  ประชาธิปไตยจึงเปราะบาง สร้างเงื่อนไขเถื่อนขึ้นมา ตีความกันตามอำเภอใจ วางกลไกพัวพันยุ่งเหยิง คนที่จะรู้คนที่จะแก้คนที่รับผิดชอบ..บางทีก็เป็นตัวสร้างปัญหาเสียเอง เกิดเป็นประชาธิปไตยแบบไทยๆที่ไม่เหมือนใครในโลก

ในทางปฎิบัติ ถึงจะใช้สิทธิใช้เสียงเลือกผู้แทนไปแล้ว เราก็ควรติดตามดูนักการเมือง เอาสิทธิไปใช้ถูกต้องหรือเปล่า เอาไปเล่นแร่แปรธาตุหรือเปล่า เอาไปแสวงหาประโยชน์เข้ากระเป๋าตัวเองหรือเปล่า เอาสิทธิ์ไปเพิ่มมูลค่าแล้วย้อนมาโกงเราหรือเปล่า เอาสิทธิ์เราไปเลหลังหรือเปล่า ..เรื่องมันยาก ..ยากมาก และยากยิ่งกว่ายากอย่างนี้ละขอรับ ประเทศที่ประชากรไม่รู้ไม่ชี้เรื่องประชาธิปไตย จะสถาปนาประชาธิปไตยฉบับของจริงได้ยาก มีหลักการหรูๆแต่ดูชอบกลในทางปฎิบัติ

คุณภาพการศึกษาในประเทศเป็นเช่นไร

คุณภาพประชาธิปไตยก็เป็นเช่นนั้น

ถ้าตราบใดคนไทยไม่ตระหนกกับปัญหาของประเทศชาติ ไม่เข้าใจว่าเรื่องทั้งหมดทั้งมวลนี้ เป็นหน้าที่ของคนไทยทุกคนที่จะต้องรับผิดชอบร่วมกัน คนไทยควรลุกขึ้นมาถามตัวเองแล้วละครับ นักเรียนโข่งรับผิดชอบแทนไม่ได้หรอก ไปเลือกตั้งก็ใช้สิทธิ์ได้1เสียงเท่ากับท่านนั่นแหละ

เคยฟังเพลง..ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ ไหมครับ

เรื่องนี้ก็เป็นเช่นนั้น

ถาม นักเรียนโข่งเรียนไปทำไม

ตอบ เรียนเพื่อศึกษาหาชุดความรู้ใหม่ๆ

มาช่วยคลี่คลายโจทย์ประหลาดๆแปลกๆใหม่ๆนะสิขอรับ

มันอาจจะไม่สำเร็จในเร็ววันนี้

ช้าไปบ้าง10ปี 100ปี ก็ยังดีใช่ไหมละครับ

เป็นนักเรียนโข่งก็ใช่ว่าจะสนุกสบายนะครับ

จะสอบตกยกชั้นหรือเปล่าก็ไม่รู้ อิ อิ..