วันหยุดทีไรเป็นอันว่าอยู่บ้านไม่ติด

อย่างเช่นวันนี้ แม้ฝนจะตกกระหน่ำอย่างไร ใจก็ไม่อยู่ สุดท้ายต้องได้ไป

ตั้งใจว่าจะไป เดินเที่ยว หมู่บ้านนาข่า จังหวัดอุดรธานี ที่รวมของผ้าพื้นเมือง เผื่อว่าจะได้อะไรติดมือไปฝากชาวโก ในวันมิ๊ตติ๊ง

แต่ผิดหวัง ไม่ได้อะไรติดมือมาเลย

แม้แต่ร้านผ้า น้องมัด ที่มีผ้าย้อมคราม ที่เคยเป็นที่ชื่นชอบ วันนี้ก็เปลี่ยนไป

น้องมัดเปลี่ยนดีไซด์ ใช้ผ้าชีฟอง มีตกแต่งร่วมกับผ้าฝ้าย ผ้าไหม ก็สวยดีอยู่หรอก แต่ในใจคิดอยากได้ผ้าพื้นบ้านล้วนๆมากกว่า

แม้ว่าจะฝนตก ยังมีนักท่องเที่ยวมาเดินกันหนาตา รถตู้หลายคันรวมไปถึงรถเก๋งอีกมากจอดเต็มลานวัด

เห็นชาวกรุงเทพ เดาว่าเป็นชาวกรุงเทพ เพราะพูดภาษากลางและแต่งตัวสวยงามแบบไทย เดาต่อว่า คงมาทอดกฐินผ้าป่า

ริมถนนของหมู่บ้านนาข่า เดี๋ยวนี้ตกแต่งสวยงาม มีเก้าอี้ที่นั่งและหลังคาคล้ายๆที่นั่งรอรถเมล์สีสันสวยงามอยู่หลายที่ รวมถึงการจัดแต่งดอกไม้ต้นไม้ไว้อย่างน่ารัก

ร้านขายผ้าไหม แม้ส่วนหนึ่งจะย้ายออกไปตั้งรับลูกค้าที่ริมถนนใหญ่ แต่ดูเหมือนว่าภายในหมู่บ้านก็ยังได้รับความนิยม เป็นความโชคดีของชาวบ้านที่ทุนน้อย

ร้านอาหารที่ได้รับความนิยม คงหนีไม่พ้นร้านส้มตำ

คนสวยเองก็เช่นกัน ไปอุดรที่ไรก็หนีไม่พ้น ร้านอาหารอิสานครัวคุณนิด

วันนี้ไม่กินส้มตำค่ะ เพราะดูราคาแล้ว 60 บาท จำต้องตัดใจ แถวบ้าน 30 บาทก็แพงค้อดๆๆแล้ว

เจอนักการเมืองคนดังด้วย ไม่กล้ามองมาก ยกกล้องขึ้นถ่ายก็มือสั่น ไม่ได้ถ่ายนักการเมืองนะ แต่กลัวเค้าว่า

 

วันนี้ ได้ทานอาหารอร่อยถูกปาก แต่ไม่ได้ของฝากอย่างที่ตั้งใจ คงต้องไปมือเปล่า หวังว่าชาวโกคงต้อนรับเป็นอย่างดี

สาระขันวันนี้ : การพักผ่อนที่ดีที่สุดคือการนอนหลับ

เพราะหลังกลับจากการเดินเที่ยวและนั่งรถก็เพลียๆๆหลับยาวไปหลายชั่วโมง ตื่นมากสดชื่นมากๆๆ