ความเร็ว 120 กิโลเมตร : ชั่วโมง กับการเก็บภาพรายทาง
เมื่อฉันเก็บเมฆ ขณะที่ลูกสาวทำหน้าที่พลขับ ขับรถด้วยความเร็ว 120 กิโลเมตร : ชั่วโมง 

มาฝากเพื่อนๆ ใน Gotoknow ที่ฉันรำลึกถึงขณะเดินทางไปจังหวัดประจวบฯ

เราออกเดินทางประมาณ 17.20 น.ของวันเสาร์ แวะเติมน้ำมัน 1000 บาท 

น้ำมันเก่าในถังพอมีนิดหน่อย

ฉันถือโอกาส นี้เก็บภาพเมฆที่ปั๊ม..หนึ่งภาพ เป็นการเปิดกล้องค่ะ ใช้มุมสิงห์บรรทุกนี่แหละ เป็นนักแสดง

 

แล้วเราก็เดินทางต่อ โดยP'Pla ทำหน้าที่พลขับ....

ภาพนี้ฝีมือคุณพ่อออยถ่ายภาพเมฆด้านหน้า โดยถ่ายจากในรถทะลุกระจก ออกไป

สีส้มใต้เมฆนั่นคือท้องฟ้า พระอาทิตย์กำลังลับเมฆ

เหมือนทะเลเพลิงเลย

เมฆเคลื่อนตัวลงต่ำ

เราวิ่งไล่ล่าเมฆ

และแล้วฟ้าก็เปลี่ยนสี เล่นเอางง ...เลย

ยังเป็นภาพด้านขวามือพลขับ

ภาพนี้ฝีมือฉันเอง  P'Pla ขับรถเร็วขึ้นต้องบอกให้ลดความเร็ว ยังเห็นลิ้วสายไฟ

ท้องฟ้าเริ่มมืด แต่ใต้เมฆดำยังเห็นแสงอาทิตย์

ฝนเริ่มตกแล้ว นี่ยังเป็นภาพด้านขวาคนขับอยู่นะคะ

เริ่มมองไม่เห็นทาง 

เป็นกลุ่มเมฆดำสลับแทรกด้วยท้องฟ้าสีอมแดง 

ฉันยังสนุกและตื่นเต้นกับการเห็นเมฆมาก  ในขณะที่ฝนเริ่มตกหนัก แต่สองพ่อลูกเริ่มพูดคุยกันเรื่องระมัดระวัง รถหน้า รถข้าง รถซ้าย รถบรรทุก

 การถ่ายรูปจึงยุติลงก่อนกำหนด   เมื่อรถวิ่งผ่านเขาย้อย ประกอบกับพลขับเริ่มบ่นแล้วว่าเครียด

และเราพบว่ากระจกหน้ารถไม่ใส เหมือนมีน้ำมันเคลือบ

เป็นผลมาจากที่เราเอารถไปล้างที่ศูนย์ป้องกันสนิม ที่ศูนย์การค้าแห่งหนึ่งในตัวเมืองมหาชัย

เลยต้องแวะปั๊มก่อนถึงตัวเมืองเพชร เพื่อล้างกระจกหน้ารถ

สภาพอากาศเริ่มไม่ดี แต่ฝนเริ่มหยุดแล้ว

เราตกลงเปลี่ยนพลขับให้ P'Pla ได้พักบ้าง มาเป็นคุณพ่อมือวางอันดับหนึ่งของครอบครัวเราค่ะ 

ก่อนเดินทางต่อไป

และถึงประจวบฯ ถึงประจวบโดยสวัสดิภาพ  เวลา 3 ทุ่มเศษๆ  ไม่มีเมฆที่ปลายฟ้า !!!

แวะทานข้าวต้ม ก่อนเข้าที่พัก