ดาบสองคมของมีส่วนร่วม

          การมีส่วนร่วม เป็นเรื่องที่ดีครับ  แต่ร่วมมากไปก็ไม่ดี

        เปรียบเสมือนเราจะทานก๋วยเตี๋ยวสักหนึ่งชาม  ต้องมีความพอดีของการใส่เส้น  หมู   ผัก ลูกชิ้น   น้ำ   เครื่องปรุง  ใส่มาอย่างละพอดีๆ ในหนึ่งชาม  ก็เป็นความลงตัวของความอร่อย  แต่ถ้าใส่แต่ละอย่างมามากเกินไป  นอกจากไม่อร่อยแล้วยังทานไม่หมด ต้องเหลือทิ้งอย่างน่าเสียดาย

        ฉันใด ก็ ฉันเพล   การมีส่วนร่วมก็เช่นกันครับ

        แต่ละคนต้องนำความคิดของตัวเองมามีส่วนร่วมในงานนั้น อย่างพอดีๆ  งานจึงจะไปได้สวย  ที่เรียกว่า เกิดประสิทธิผล อย่างมีประสิทธิภาพ

        ผมมีเรื่องจริงของการมีส่วนร่วมที่มากเกินไปมาเล่าให้ฟังครับ

        นั่นคือ การมีส่วนร่วมของนักวิชาการ   ในการประชุมครั้งหนึ่ง  เชิญนักวิชาการมาหลายคน  เพื่อประชุมวางแผนทำงานเรื่องหนึ่ง

        นักวิชาการแต่ละคน ต่างก็แสดงความคิดของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่โดยไม่มีขีดจำกัด   สิบคนก็สิบความคิดละครับ   เอาไปอัดใส่ในเรื่องเดียวกัน

        พอนำไปใช้จริง   เหลือทิ้งไม่เป็นท่า

 

                            ขอบคุณครับ