วันนี้ย่างเข้าวันศุกร์ที่ 31 ตุลาคม 2551 เริมนอนไม่หลับ..เพราะฤทธิ์กาแฟดำ..ไม่ใช่แน่แต่เป็นเรื่องภาระงานกับภาระครอบครัว..และงานตามบทบาทหน้าที่..ลูกที่รับคำสั่งก่อนป๋าจะตาย..ให้ดูแลวัดไพรนกยูง ตำบลไพรนกยูง อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท ที่เป็นบ้านเกิด วันที่ 2 พฤศจิกายน 2551 หลวงอาว์(น้องป๋า)  จะนำกฐินจากจังหวัดนครปฐม ไปทอดที่วัดไพรนกยูง..งานที่เร่งรัดทำให้เสร็จ  การประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา  การสอบเพื่อวัดผลการเรียนปริญญาบัณฑิต  รายงาน งานวิจัยที่ต้องส่ง เพื่อรอเกรดการจบการศึกษาภาคเรียนนี้ที่ มหาวิทยาลัยราชภัฎเพชรบุรี ลูกที่ไมได้ๆกลับไปเยี่ยมแม่หลายเดือน..เฝ้ารอดูหน้าหลาน..และลูกชายคนโตที่ต้องแบกภาะมากมายเช่นเราเอง...การตัดสินใจที่ต้องใช้การตรึกตรองรอบคอบรอบด้านว่าไปแล้วต้องสมประโยชน์..อยู่ต้องได้งานและสมเวลาที่ทอดทิ้ง..ครอบครัวดังกล่าว..ลูกที่ต้องไปเรียนพิเศษ..ร่วมเดินทางไปไม่ได้..ค่าใช้จ่ายรายวัน..ค่าใช้จ่ายในสำนักงาน..เงินค่าตอบแทนบุคลากรยังไม่ออก..จะต้องว่างแผนให้เงินออกจากการยืมให้ได้...วันที่ 3 พฤศจิกายน ต้องมาประชุมประจำเดือนที่สำนักงานจังหวัดราชบุรี บ่ายกลับไปประชุมบุคลากรที่ อำเภอ วันที่ 4 - 5 พฤศจิกายน 2551ต้องไปพบแพทย์เยียวยาเรื่องโรคประจำตัว..ไทรอยด์ที่ รพ.ศิริราช..นี่ล้วนต้องอาศัยทักษะการบริหารจัดการทั้งสิ้น..สติปัญญาที่มีอยู่ต้องมีการวางแผน..เรื่องงาน..ส่วนตัว..ครอบครัว..หากจะเดินหน้าเรื่องเดียวมีปัญหาต่อเนื่องต้องใช้การจัดการ..บริหารเวลา..บริหารจิตใจ..บริหารหน้าที่