กระจกเงามีไว้ดูภาพตัวเอง กระจกสังคม/ประเทศเราจะดูได้จากสังคมในยุคนั้นๆ
ผมมีข้อสังเกตเล็กน้อย ในการเดินทางไปศึกษาดูงานประเทศเพื่อนบ้าน ..ไม่ได้มีทฤษฎีอะไรมากำหนดกรอบการพิจารณาความเป็นอยู่เป็นไประหว่างไทยกับลาวหรอกนะครับ คิดตามประสาบ้องตื้นว่า เรากับลาวแทบจะเป็นทองแผ่นเดียวกัน ไม่ว่าจะมองย้อนไปถึงไหนๆ หรือมองย้อนหน้าถอยหลัง ก็เห็นแต่จุดเด่นเช่น
ยังพอฟังภาษากันรู้เรื่อง
จารีตประเพณีวัฒนธรรมมาจากรากเดียวกัน
ชาติพันธุ์นั้นเอาDNA.ไปตรวจดูเถอะ ทางอีสานดั่งหักเหมือนกันกับลาวรึเปล่า
ศิลปะบันเทิงร้องลำทำเพลงเป่าแคแล๊นแตร๋ถ่ายทอดถึงกัน
ตามตะเข็บชายแดนดูทีวีช่องสัญญาณประเทศไทย
เขตแดนติดต่อกันยาว
ธุรกิจท่องเที่ยว มีทัวร์ไปมาระหว่างกัน
ปัจจุบันสร้างถนน สะพานมาตรฐาน เป็นเส้นทางผ่านเชื่อมต่อไปครึ่งโลก
ประชาชนไปมาหาสู่กัน หลายครัวเรือนเป็นญาติ มี2สัญชาติ
อยู่ภายใต้ร่มเงาศาสนาเดียวกัน สมัยก่อนพระธุดงค์เดินข้ามฟากไปมาหาสู่กัน
เมื่อเร็วนี้ๆไทยลาวยังชวนกันดูไฟพระยานาคพุ่งขึ้นจากลำน้ำโขงด้วยกัน
ที่พิเศษสุดประเทศไทยได้พระบารมีสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯเสด็จไปสัมพันธไมตรีกับประเทศเพื่อนบ้านสม่ำเสมอ ไปสืบค้นดูเถอะประเทศที่มีเขตแดนติดกับเรา มีโครงการพระราชทานช่วยเหลือประเทศลาว กัมพูชา ได้รับพระราชทานจัดตั้งวิทยาลัยไว้หลายแห่ง
(เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือเชื่อมร้อยความคิดความรู้มนุษยชาติ)
แต่ความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างประเทศง่อนแง่นเต็มที ก่อนหน้านั้นพี่น้องไทยในกัมพูชาถูกจุดไฟไล่กระเจิง ต้องเอาเครื่องบินทหารไปขนกลับแทบไม่ทัน เร็วๆนี้ก็โดนขู่ให้ถอนทหาร นักรบกล้าเหยียบกับระเบิด ถูกยิงบาดเจ็บกันระนาว ในทางการเมืองเราปีนเกลียวกับเขาเพราะอะไร
ทำไมเขาหันไปจับมือสนิทชิดเชื้อกับประเทศเวียตนามมากกว่าประเทศเรา
ทำไมเขาอี๋อ๋อทำมาหากินด้วยกันอย่างชื่นมื่น
ใครไปทำอะไร ช่องว่างระหว่างประเทศถึงบานเบิก
ถ้าจะแก้ตัวว่ามีกรณีพิพาทเรื่องเขาพระวิหาร ที่ลาวละพิพาทเรื่องอะไร ทำไมถึงตีสนิทกันไม่ได้ เป็นเพราะท่าทีของนักการเมืองไทย ไม่ได้เชื่อมสัมพันธไมตรีเพื่อประโยชน์ของชาติ ส่วนมากมักจะไปทำมาหากินเพื่อผลประโยชน์ส่วนตนใช่หรือเปล่าไม่รู้นะ ไปตั้งบ่อน ไปตัดไม้ทำลายป่า ไปลงทุนแบบตีหัวเข้าบ้าน เรื่องตั้งบ่อนมันยิ่งตบหน้าตัวเอง เขาประกาศว่าบ่อนในประเทศมีไว้ให้มนุษย์เฉพาะสัญชาติไทยไปเล่นฝ่ายเดียว แน่จริง..ทำไมไม่ตั้งบ่อนในไทยยันหน้าตรงกันข้าม แล้วประกาศว่าให้เล่นเฉพาะคนต่างชาติ ดูสิว่า..ประเทศไหนจะมีน้ำยาบริหารกิเลศได้มากกว่ากัน ความเหมาะสมที่กล่าวถึงข้างบน ไม่ได้ช่วยให้ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศได้คะแนน สถานการณ์เป็นไปอย่างลับๆล่อๆ ที่ผ่านมาใครไปแสดงอะไรไว้เขาถึงไม่ไว้ใจ ประวัติศาสตร์ตอนไหนแสดงพฤติกรรมอะไรไว้ และในระยะต่อมานักการเมืองไทยแสดงอะไรไว้อีก..
ข้อฉุกคิด
1. ชายแดน ควรจะเป็นพื้นที่พิเศษสงวนไว้สำหรับสะท้อนภาพพจน์ของประเทศ สิ่งที่เกิดที่มีในบริเวณรอบชายแดนควรจะเจริญหูเจริญตา เป็นที่แสดงนิทรรศการความงดงามทางวัฒนธรรม ความปกติสุข มีกลิ่นอายสันติสุขและสันติภาพ
2. ประเทศใดที่ตั้งกองกำลัง มีรั้วลวดหนาม มีกับระเบิด มีบ่อน มีอบายมุข สินค้าเถื่อน ผลประโยชน์เถื่อน โรคร้าย โรคเอดส์ ยาเสพติด อาชญากร มือปืน ผู้ร้ายข้ามแดน แรงงานเถื่อน อำนาจมืด แสดงว่ายังเจ็บป่วยเรื่องสัมพันธภาพระหว่างกัน
3. เรามีแผนแม่บทในการบริหารเขตพื้นที่ชายแดนอย่างไร มีวิธีบรรเทาความหวาดระแวงระหว่างกันแล้วหรือยัง ลดความสูญเสียทรัพย์สิน ลดอันตรายชีวิตทหาร ปรับงบประมาณป้องกันประเทศเปลี่ยนมาเป็นการสร้างสันติสุขสันติภาพได้ไหม ถ้าไม่ได้เพราะอะไร
4. ผู้นำเราหลายคนคุยว่าสนิทกับผู้นำประเทศเพื่อนบ้าน ถามว่าสนิทแบบไหน ไปคุย ไปคิด ไปตกลงทำอะไรกัน เจรจาเพื่อผลประโยชน์ส่วนตนหรือเพื่อส่วนรวม ไปลงทุนการค้าที่ไม่ต้องประจานตัวเองได้ไหม นอกจากเปิดบ่อนแล้ว ยังโง่จนทำมาหากินอย่างอื่นไม่เป็นหรือไร
5. ปัญหาชายแดนภาคใต้ ทุ่มงบประมาณลงไปปีละหลายหมื่นล้าน มีนับพันโครงการในหลายร้อยหน่วยงาน วิ่งขึ้นวิ่งลงเสียค่าเครื่องบินไปประชุมในโรงแรมแล้วก็กลับ งบประมาณส่วนใหญ่ละลายไปกับความฟุ่มเฟือยของหน่วยงานบ้องตื้นที่ว่านี้ ถ้าเอาเงินนับแสนล้านที่ทุ่มลงไปมาหารให้กับครัวเรือนชาวใต้ จะตกไปคราวเรือนละเท่าไหร่? ไปถึงชาวใต้กี่เฟื้อง เอางบประมาณเหล่านี้มาสร้างสิ่งอำนวยด้านสาธารณูปโภค เอามาสร้างเครือข่ายการเรียนรู้และพัฒนาดีไหม?
6. ถามคนใต้สักคำว่าสิว่าเขาคิดเรื่องอนาคตตัวเองอย่างไร อยากเห็น อยากทำอะไร แล้วสนับสนุนแนวคิดของพี่น้องชาวใต้ วางความสุจริตใจ พิสูจน์ความจริงใจให้ได้ ถ้าขืนแลใต้แบบเล่ห์เหลี่ยม นึกว่าหรือว่าคนใต้ไม่รู้ คนใต้ไม่กระจอก และไม่มีโจรกระจอกแน่นอน ถ้าบ้าความคิดเฉพาะฝ่ายตน ไม่ดูตาม้าตาเรือ เชื่อหรือว่าใต้จะสงบ ถ้าไม่เป็นมวยก็ควรถอยออกมาเป็นผู้อำนวยสันติสุข ค่อยๆปล่อยว่างให้คนใต้เขาเรียนรู้และค้นหาตัวเอง
7. นอกจากไม่รู้โจทย์แล้ว คำตอบยิ่งเลื่อนลอยไปใหญ่ ตอบตัวเองได้แล้วยังว่าจะใช้ยุทธศาสตร์อะไรภาคใต้จึงจะเกิดสันติสุข เราได้แสดงฝีมือมาหลายยุทธการแล้ว พลิกตำราสู้ก็ช้ากว่าเขา2ก้าวเสมอ ถูกสอนมวยมาเป็นระยะๆ ยังจะดันทุรังทำสิ่งที่ไม่รู้ว่าคำตอบคืออะไร เป้าหมายจะสำเร็จอย่างไร สถานการณ์จะคลี่คลายอย่างไร? สิ่งที่เผชิญอยู่นี้ท้าทายวิชาความรู้ที่เรามีอยู่ยิ่งนัก เรากำลังเป็นลูกไก่ในกำมือหรือเปล่า..
สงครามในตำรา กำลังประลองกับ สงครามนอกตำรา
8. เรื่องมิติทางสังคม ถ้าไม่มีใจไปวัด ไม่ทำด้วยใจ เข้าไม่ถึงใจ ปากกับใจไม่ตรงกัน ไม่มีแผนสร้างความไว้วางใจ ไม่มีแผนเชื่อมโยงใจ ไม่มียุทธศาสตร์ปลดล็อคในหัวใจ ก็คงคาราคาซังกันอยู่อย่างนี้ เพราะยังไม่มีชุดความรู้ที่ว่าด้วยสันติวิธีคลี่คลายใจภาคใต้..ตราบใดที่คนใต้ไม่ยอมให้กอด ยาก ยาก มากนะขอรับ
ไปประเทศลาวคราวนี้ ได้เห็นคน เห็นวิถีชีวิต เห็นวัฒนธรรมประเพณี เห็นความหลากหลายทางทรัพยากรธรรมชาติ เห็นการปรับเปลี่ยนเข้าลู่ความเจริญและเทคโนโลยี ได้รู้เห็นวิธีคิดเชิงกฎหมาย กฎกติกาสาธารณะ ของเขามีบรรทัดฐานที่ดีมาก ประชากรในประเทศลาว-เขมรรวมกันอาจจะเท่ากับประชากรภาคอีสาน แต่มีพื้นที่เพาะปลูกที่สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติยังดี ประเทศลาวยังสามารถสร้างเขื่อนผลิตไฟฟ้าได้อีกนับ100แห่ง ไปร่วมทุนทำอุตสาหกรรมที่ดูดีมีประโยชน์ จะไม่ดีกว่าการตั้งบ่อนการพนันทำลายคนในชาติตัวเองหรือ พวกโกงแล้วรวย เอาความร่ำรวยมาสร้างอบายมุขเสริมกิเลศเถื่อนให้หนักข้อเข้าไปอีก
ไกด์ลาวเล่าให้ฟังเรื่องคุกขี้ไก่ กฎหมายลาวศักดิ์สิทธิ์นัก ใครโดนจับเข้าตารางเข็ดขี้แก่ขี้อ่อน ถ้าทำความผิดซ้ำ2ก็เพิ่มโทษหนักเข้าไปอีก..มาตรการทางกฎหมายคนของเขาจึงได้การยอมรับ 5ทุ่มครึ่งสถานบันเทิงทุกแห่งปิดสนิท ไม่มีหรอกที่จะมาต่อล้อต่อเถียงขอขยายโลกีย์ นอกจากคุกขี้ไก่แล้ว วิถีชีวิตความเป็นอยู่เขาก็น่าสนใจ อยากเห็นเศรษฐกิจพอเพียงของจริงต้องมาดูที่ลาว คนลาวกินข้าวนอกบ้านน้อยมาก ถึงเวลากลับบ้านหุงต้มข้าวหม้อแกงหม้อโจ้น้ำพริกกันอร่อยเหาะ การแต่งกายก็ประหยัด ยังนุ่งผ้าซิ้นทอเองในประเทศรักษาเอกลักษณ์ไม่บ้าแฟชั่นฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือย ตัวเลขรายรับ-รายได้ของประเทศสมดุล ไม่อวดรวยเอาหน้าแต่ข้างหลังหนี้บานทะโร่ หนี้สินครัวเรือนลาวเป็นปกติตามศักยภาพแห่งความพอเพียง
(วัฒนธรรมคือหมายเหตุของมนุษยชาติ)
ประเทศเราพัฒนาให้ดูเจริญรุดหน้า แต่หารู้ไม่ว่าท่ามกลางความเจริญนั้นได้ทิ้งมลภาวะทางสังคมอะไรไว้บ้าง ตะบึงไปโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ ความเจริญที่ทำลายฐานความชอบธรรมทางสังคมจะไปได้กี่น้ำ สุดท้ายประเทศนี้ก็จะเป็นตัวอย่างการพัฒนาแบบบ้องตื่นให้ ลาว เขมร ญวน มาเล หัวเราะ
เศรษฐกิจโลกพังทลายคราวนี้
ผมยังนึกไม่ออกว่าจะงัดความโง่ตัวเองมาทำอะไรได้
ใครที่โง่แบบพอเพียงจึงน่าอิจฉายิ่งนัก

(ประวัติศาสตร์ คือผลงานวิจัยภาพรวมภาคสังคมแห่งยุคสมัย)
สวัสดีครับพ่อครูบา
บันทึกมีไว้ให้อ่าน ไม่ได้มีไว้ให้ยอ นะโย่ง
+ อ่านแล้วประทับใจมากค่ะ....
+ ที่สำคัญประเทืองปัญญาด้วยค่ะ...
+ ได้ข้อคิดตั้งหลายอย่าง....สะกิดให้ได้คิด....
+ นึก ๆ ไปแล้วให้ขำค่ะท่านครูบาฯ ...ผู้นำ นักธุรกิจในเมืองไทยระดับต่าง ๆ นี่...นอกจากกินบ้านเมืองตัวเองแล้วไม่พอ...ยังเลยเถิดไปกินบ้านคนอื่นอีก...คิดแต่ได้...ได้...และได้..."จิตสาธารณะ" ไม่มี....ไม่เกิด...
+ สงสัยต้องส่งกลับไปเรียน ร.ร.วัดแบบแต่แรกอีกครั้งค่ะ...เผื่อว่าอะไร ๆ จะได้ดีขึ้น...
+ " 5. ปัญหาชายแดนภาคใต้ ทุ่มงบประมาณลงไปปีละหลายหมื่นล้าน มีนับพันโครงการในหลายร้อยหน่วยงาน วิ่งขึ้นวิ่งลงเสียค่าเครื่องบินไปประชุมในโรงแรมแล้วก็กลับ งบประมาณส่วนใหญ่ละลายไปกับความฟุ่มเฟือยของหน่วยงานบ้องตื้นที่ว่านี้ ถ้าเอาเงินนับแสนล้านที่ทุ่มลงไปมาหารให้กับครัวเรือนชาวใต้ จะตกไปคราวเรือนละเท่าไหร่? ไปถึงชาวใต้กี่เฟื้อง เอางบประมาณเหล่านี้มาสร้างสิ่งอำนวยด้านสาธารณูปโภค เอามาสร้างเครือข่ายการเรียนรู้และพัฒนาดีไหม?"
+ ท่านครูบาฯแม่นยังกะตาเห็นเลยค่ะ...งบมา 100 บาท..ทหารพรานปฎิบัติภารกิจแทบตาย...เซ็นรับ 100 บาทแต่รับจริง 25 บาทนะค่ะ...โอ้...ชีวิต
+ ร.ร.ที่โดนเผา...ผ่านไป 2 ปี เพิ่งได้เริมก่อสร้าง...เด็กเรียนเต๊นท์...โอ้โห..บรรยากาศไม่เอื้อต่อการเรียน...แล้วเด็กจะเอาใจไหนไปเรียนละค่ะ...
+ ปัญหาง่าย ๆ แบบนี้...แปลกผู้ใหญ่มักมองไม่เห้นค่ะ...ไปแก้ไขอะไรกันก็ไม่รู้...ที่ไกลสุดเกินชาวบ้านเข้าใจค่ะ...แถมไม่บอกกล่าวเล่าสู่กันฟังอีกค่ะ...
+ อิ อิ...มาเยี่ยมอ่านทุกบันทึกค่ะ...แต่บันทึกนี้ขอ มาแสดงตนสักที่...มาแบบบ่นยาวเลยค่ะพ่อครูบา...ก็มันโดนใจค่ะ...
+ ท่านตาพ่อครูบาเจ้าขา....มาแจ้งข่าวอีกครั้งค่ะว่า...หลานแอมแปร์คนนี้
ได้ทึกทักเอาว่าท่านตาครูบาฯ เป็นเพื่อนร่วมรุ่นของเจ้าหล่อนค่ะ...ท่านตาไปเยี่ยมดูหน่อยนะค่ะ...
+ ขอบคุณค่ะ
ซำบายดีครับ พ่อครูฯ
มาอ่านค่ะ
ไม่ยอก็ได้ว่า บันทึกได้ซะใจ
แต่จะบอกว่า เห็นด้วย
คนทำงานในมหาวิทยาลัยอย่าง อ.แหวว คิดว่า งานแลกเปลี่ยนเรียนรู้น่าจะสำคัญที่สุด ถ้าเอาความรู้เป็นตัวตั้งในทุกเรื่องที่กำลังจะมีปัญหา หรือมีปัญหาแล้ว ทางออกของปัญหาย่อมต้องเกิดขึ้นได้
งานที่ทำลงไปนั้น ต้องทราบให้ได้ว่า ทำไมต้องทำ หรือทำเพื่อใคร
เราไปปากเซเพื่ออะไรคะ เพื่อใครคะ
ลืมไปที่จะเอารูปมาให้ครูบาฯ ค่ะ
อีกรูปที่เราเดินคุยกัน ที่ตาดฟาน
และครูบาฯ ก็สอน อ.แหวว ถ่ายรูปต้นไม้
ขอบคุณค่ะ
มุมมองอีกมุมมองหนึ่งของต้นไม้
อนุโมทนาสาธุกับโยมพ่อครูบา
เห็นด้วยตามเรื่องราวที่บอกกล่าว
ธรรมรักษา..
เข้ามา เยี่ยมอ่าน เขียนได้สะใจดีคะ เข้าตากรรมการ เห็นด้วย และอ่านแล้วได้ความคิดมากมายเลย ตาสว่างขึ้น แต่ก็ช่วยไม่ได้ที่เป็น