+ อ่านแล้วประทับใจมากค่ะ....

 + ที่สำคัญประเทืองปัญญาด้วยค่ะ...

+ ได้ข้อคิดตั้งหลายอย่าง....สะกิดให้ได้คิด....

+ นึก ๆ ไปแล้วให้ขำค่ะท่านครูบาฯ ...ผู้นำ นักธุรกิจในเมืองไทยระดับต่าง ๆ นี่...นอกจากกินบ้านเมืองตัวเองแล้วไม่พอ...ยังเลยเถิดไปกินบ้านคนอื่นอีก...คิดแต่ได้...ได้...และได้..."จิตสาธารณะ" ไม่มี....ไม่เกิด...

+ สงสัยต้องส่งกลับไปเรียน ร.ร.วัดแบบแต่แรกอีกครั้งค่ะ...เผื่อว่าอะไร ๆ จะได้ดีขึ้น...

+ " 5. ปัญหาชายแดนภาคใต้ ทุ่มงบประมาณลงไปปีละหลายหมื่นล้าน มีนับพันโครงการในหลายร้อยหน่วยงาน วิ่งขึ้นวิ่งลงเสียค่าเครื่องบินไปประชุมในโรงแรมแล้วก็กลับ งบประมาณส่วนใหญ่ละลายไปกับความฟุ่มเฟือยของหน่วยงานบ้องตื้นที่ว่านี้ ถ้าเอาเงินนับแสนล้านที่ทุ่มลงไปมาหารให้กับครัวเรือนชาวใต้ จะตกไปคราวเรือนละเท่าไหร่? ไปถึงชาวใต้กี่เฟื้อง เอางบประมาณเหล่านี้มาสร้างสิ่งอำนวยด้านสาธารณูปโภค เอามาสร้างเครือข่ายการเรียนรู้และพัฒนาดีไหม?"

+ ท่านครูบาฯแม่นยังกะตาเห็นเลยค่ะ...งบมา 100 บาท..ทหารพรานปฎิบัติภารกิจแทบตาย...เซ็นรับ 100 บาทแต่รับจริง 25 บาทนะค่ะ...โอ้...ชีวิต

+ ร.ร.ที่โดนเผา...ผ่านไป 2 ปี เพิ่งได้เริมก่อสร้าง...เด็กเรียนเต๊นท์...โอ้โห..บรรยากาศไม่เอื้อต่อการเรียน...แล้วเด็กจะเอาใจไหนไปเรียนละค่ะ...

+ ปัญหาง่าย ๆ แบบนี้...แปลกผู้ใหญ่มักมองไม่เห้นค่ะ...ไปแก้ไขอะไรกันก็ไม่รู้...ที่ไกลสุดเกินชาวบ้านเข้าใจค่ะ...แถมไม่บอกกล่าวเล่าสู่กันฟังอีกค่ะ...

+ อิ อิ...มาเยี่ยมอ่านทุกบันทึกค่ะ...แต่บันทึกนี้ขอ มาแสดงตนสักที่...มาแบบบ่นยาวเลยค่ะพ่อครูบา...ก็มันโดนใจค่ะ...

+ ท่านตาพ่อครูบาเจ้าขา....มาแจ้งข่าวอีกครั้งค่ะว่า...หลานแอมแปร์คนนี้

ได้ทึกทักเอาว่าท่านตาครูบาฯ เป็นเพื่อนร่วมรุ่นของเจ้าหล่อนค่ะ...ท่านตาไปเยี่ยมดูหน่อยนะค่ะ...

+ ขอบคุณค่ะ