คู่กัด...ฟัดข้ามบล็อก

แนะนำนักแสดง

เป็น ท่านเจ้าคุณประจักษ์ เป็น คุณชาย เป็น ตี๋

เป็น เจ๊เขี้ยว เป็น หมวย น้องเจ๊เขี้ยว เป็น คุณหญิงอ้อย

เป็น น้องอิ่มแปร้ เป็นลูกสาวคนโต เป็น ลูกสาวคนรอง

เป็นลูกสาวคนที่ สาม เป็น ลูกสาวคนเล็ก เป็นเด็กวัด เป็น แม่เจ๊เขี้ยว เป็น ท้ากสิน(ที่แปลว่าใต้ แต่ไม่เขียนตรงๆครับเดี๋ยวจะหาว่าพาดพิง)

ที่เหลือเป็นชาวบ้านและบุคคลที่น่าเคารพและเกรงใจของกระผมผม อิอิ

และอีกหลายท่านที่มิสามารถนำรูปมาได้เพราะจำต้องฉายด่วนโดยไม่มีรูปของท่านๆ ขออภัยมา ณ ที่นี้(ถ่ายทอดสดจาก พนัสนิคม จ.ชลบุรี เวลา 12.00)

ACTION!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ณ สนามบิน เมือง gtk city

(ใครบางคนเริ่มมองหาใครบางคน)

: คุณท่านคะ เอ่อคุณชายกลับมาคราวนี้ หน้าตาจะเปลี่ยนไปยังไงนะคะ แดงตื่นเต้นเหลือเจ้าค่ะ

: ใจเย็นๆ แดง ชั้นเองก็ตื่นแทบจะดิ้นแล้ว ไม่แค่เต้นหรอก เพราะเจ้าหลานชายคนเดียวที่ฉันส่งเสียไปเรียนต่อถึงเมืองนอกเมืองนา ตั้ง 10 ปีจะกลับมาหน้าตาเป็นเช่นไร (นึกๆๆ)

(10 ปีที่แล้ว )(ป่านนี้เจ้าคุณชายหลานเราคงจะโตขึ้นมากและหล่อเหมือนเรา คิกๆๆๆ)

: คนนั้นใช่ไหมคะ คุณท่าน : ไม่ใช่หรอกนะ แดง ไม่น่าขี้เหร่แบบนั้น

""""""""""""""""""""""""""""""""รอจนเวลาผ่านไป 2 ชั่วยาม"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

ท่านเจ้าคุณประจักษ์คิดว่าหลานชายคงจะแอบไปทำเซอร์ไพรส์ที่บ้านแล้ว

:เรากลับบ้านกันดีกว่านะ แดง ไปบอก สมควรมารับเราซิ : ค่ะ คุณท่าน

เอี๊ยดๆๆๆๆ :มาแล้วครับท่าน :เราแค่นึกทำไมไวนัก เจ้าสมควรนี่

แสนรู้จริงๆ(อย่างนั้นเลยเหรอครับ เจ้านาย) อ้าว!แล้วนี้ไปพาใครมาด้วยเนี่ย เต็มรถชั้นไปหมดเลย แล้วจะนั่งยังไง ไหนจะแดงอีก: ไม่เป็นไรค่ะ ท่าน อิฉันได้ที่นั่งแล้ว(เข้าไปนั่งในรถแล้ว)

:สงสัย ท่านเจ้าคุณต้องเดินทางด้วยตัวเองแล้วครับ (ปิดประตูแล้วขับไปยังคฤหาสน์ โกทูโนว)

:(ยืนงงๆ โบกรถแท๊กซี่ ไม่จอด รถเมล์ไม่จอด รถตุ๊กๆไม่จอด)

ผ่านมา : ไปป่าว ลุง เงอะๆงะเดี๋ยวรถก็ชนหรอก :ไปสิไปพ่อหนุ่ม

ฉันขับเองได้ไหม เดี๋ยวเธอไม่รู้ทาง แล้ว เอ่อ

: อ๋อ ท่านเจ้าคุณปราบ กับพระยาวิชชาน่ะ มีคนทิ้งท่านไว้ที่สนามบิน :ไปๆๆ งั้นเราไปบ้านฉันกัน แหมได้เจอพระยา เจ้าคุณเหมือนกัน ต้องไปด้วยกัน (ขับเอง จนส่งเจ้าคุณทั้งสองเสร็จ ขอเบอร์ MSN ไว้ติดต่อกัน )ถึงแล้ว บ้านฉัน

:โอ้โห ไม่เคย พบไม่เคยเห็น อะไรจะอลังการล้านเจ็ดป่านนี้เนี่ย

:โน่นๆหลังโน้น ต่างหากเล่า พ่อหนุ่ม เงินทองของมีค่า เก็บไว้ใช้ดีกว่า

ไปซื้ออะไรบ้านหลังใหญ่หลังโต

:แอบยิ้มเล็กน้อย ครับท่าน มีโอกาสหน้าคงจะได้พบกัน

:คุณลุงครับ :(ค่อยๆหันตามเสียงเรียก)โห เจ้า!!! ชาย โอ้ หลานฉัน นี่ 10 ปีเจ้าเปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้แล้วหรือเนี่ย ช่างเถอะ เข้าบ้านกันเถอะ

(เดินเข้ามาหาชายหนุ่มสูทขาว) : " หลานรัก กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่"

หันมา (ทำหน้าหล่อมากกกกกกก) เดินเข้าไปไหว้แล้วกอดกับคุณลุง

: "สวัสดีครับคุณลุง ผมมัวแต่ยุ่งเรื่องเรียนแล้วก็ฝึกงานน่ะครับ ก็เลยไม่ได้กลับมาบ้านเลยครับคุณลุง"

: "แกสำเร็จกลับมาเนี่ย...ลุงดีใจมาก จะได้มาช่วยบริหารดูแลกิจการธุรกิจของครอบครัวเราให้มันงอกเงยยิ่งขึ้นไปอีก..."
(หน้าสลด) : "เอ่อ... คือ....ผม ผม.... ผมคงทำไม่ได้หรอกครับคุณลุง"

: "อ้าว ทำไมล่ะ"

: "คือ..... มันไม่ค่อยถนัดน่ะครับ"

: "ฮึ้ยยยยยยยยยยยยย อย่ามาถ่อมตัว ลุงรู้นะ ว่าแกจบปริญญาโทบริหารธุรกิจมา ใช่มั้ย..

: ใช่ครับ

: เกียรตินิยมด้วย ถูกมั้ย

: เอ่อ...มันก็ถูกอ่ะครับ

: แล้วมันมีปัญหาอะไร

: เอ่อ.... ปัญหาก็คือว่า ... วิชาที่ผมจบมาน่ะครับ มันเป็น.... วิชาบริหารธุรกิจก็จริง
แต่ว่า.... มันไม่ใช่ธุรกิจการเงินน่ะครับ ...เอ่อ... มันเป็น ... (เสียงอ่อย) ...ธุรกิจบันเทิงครับ"

: หา...... (ตะโกน) ธุรกิจบันเทิง!!!!!
(ตะคอกใส่หน้า พร้อมกับเอาไม้เท้ากระแทกพื้นโครมๆ)
แล้วไปเรียนมาทำไมฮะไอ้บริหารธุรกิจบันเทิงบ้าบอ เรียนมาแล้วมันจะไปทำมาหากินอะไรได้!!!!!!

: ใจเย็นๆ นะครับคุณลุง มันอาจจะทำมาหากินอะไรไม่ได้ แต่มันก็นำความสุขมาให้กับคนดูนะครับ ...

(ตะโกนขัดขึ้น) :
"พอ พอ พอ หยุดเลย !!!! ไอ้ที่แกพูดมาทั้งหมดเนี่ย รับไม่ได้!
แดง! เอาก๋วยจั๊บไปเก็บ ไม่ต้องกงไม่ต้องกินมันแล้ว"

: "เอาไปเททิ้งให้หมดเลยนะคะ"

: "ใครบอก! เอาไปใส่ตู้เย็นไว้ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าชั้นจะกินเอง ทั้งสองถ้วยนั่นแหละ!"

: "แต่... คุณลุงครับ ผมไม่อยากทำงานเกี่ยวกับการให้กู้เงินแบบนี้ครับ ผมอยากทำธุรกิจบันเทิง ผมอยากให้คนเข้าใจโลก เข้าใจชีวิต แล้วจะได้มีความสุขโดยไม่ต้องทะเยอทะยานอยากได้โน่นอยากได้นี่ ... คุณลุงครับ คนเรามีเงินเยอะมากเท่าไหร่ ตายไปก็เอาไปไม่ได้หรอกนะครับ แค่นี้ เราก็มีเงินเยอะมากพออยู่แล้ว เราน่าจะพอนะครับคุณลุง"

: "พอเพออะไรกันชั้นไม่เข้าใจ!! เงินน่ะ มีเยอะเท่าไหร่มันก็ไม่พอหรอก
ยิ่งมีเงินเยอะมากขึ้นเท่าไหร่เราก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น เอาหละไม่ต้องพูดแล้ว นับจากพรุ่งนี้เป็นต้นไป แกจะต้องมาเรียนรู้การทำธุรกิจของครอบครัวเรา เพราะแกเป็นทายาทผู้ชายเพียงคนเดียวของครอบครัว เข้าใจมั้ย!!"

(เสียงเศร้า ก้มหน้ารับคำ) : "ครับ..... คุณลุง"

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

: (เดินนำขบวนคุณหญิงอ้อยและลูกสาว เข้ามา) : ... อ้าว ชาย มาพอดีเลย นี่ๆๆๆ ลุงอยากแนะนำให้รู้จักกับ คุณหญิงอ้อย.... เจ้าของบริษัท อ้อยกรุ๊ป

: "สวัสดีครับ คุณหญิง"

: "ไฮบอย... ไม่ต้องเรียกเต็มยศอย่างนั้นก็ได้จ้ะ เรียกน้าอ้อยเฉยๆ ก็ได้ ...(หันไปมองลูกสาวตัวเองแล้วหันกลับมามองคุณชาย) อุ๊ย..... ตาหลุด !!! โฮะๆๆ สนใจสาวสวยพวกนี้ใช่มั้ยจ๊ะ สาวๆ พวกนี้เป็นลูกสาวของน้าเองแหละจ้ะ เพิ่งกลับมาจากเมืองนอกเหมือนกัน เอ้า...สาวๆ แนะนำตัวหน่อยเร้ววววว

(คุณหญิงอ้อย) สวยๆ สาวๆ ขาวๆ หมดทั้งสี่
ลูกสาวแม่มีดีกรี...
เพิ่งมาจากนอกพอดี
แม่เหมียวเขาคือพี่ใหญ่
และนี่แม่เหมาคนกลาง
แหมว หมุย มาตอนปลาย
หัวใจยังว่าง อ๊ะ อะ อะ อา!!

(สี่สาวรุกๆๆ คุณชายถอยๆๆ ฮ่าๆๆ)

: หม่ายเนมอีสเหมียวววววว ........ เมี๊ยว (ทำท่าตะกุยหน้าคุณชาย)
: เหมาไอแคนนอทสปีคไทย ...(พูด) สวัสดีค่ะ ดิฉันเหมาไอคัมฟรอม เปอโตริโก้
: แหมว หมุย วีอาร์ ทวิน (จับคุณชายเหวี่ยงหมุนติ้ว) ...สองสาวสองสไตล์

(หมู่) มารวมกับสองเป็นสี่ น่ารักจะตาย...
ดูแล้วก็สวยเข้ากัน อ๊ะ อะ อะ อา.....
: (พูดกับที่ยืนหัวแถว) สวัสดีครับ คุณ...เอ่อ...... (คิดชื่อไม่ออก) คุณ ...อ่า... "เหมียว!"
(สาวๆ ปรบมือดีใจกันใหญ่)

: "หมี หมู หมา???!!?"
(สาวๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด)

: ว๊ายยยยยย ผิดค่ะ เอ้าสาวๆ เริ่มใหม่..

หม่ายเนมอีสเหมียววววว
เหมาไอแคนนอทสปีคไทย (โหนคอลงมา คุณชายร้อง โอ่ยยยย)
แหมว หมุย วีอาร์ ทวิน สองสาวสองสไตล์
มารวมกับสองเป็นสี่ น่ารักจะตาย ดูแล้วก็สวยเท่ากัน อ๊ะ อะ อะ อา....
(คราวนี้คุณหญิงกระโดดรุกท่านเจ้าคุณถอยกรูดๆ มั่ง ฮ่าๆๆ)

: เอ่อ.. ขอโทษด้วยนะครับ

: ไม่เป็นไรจ้ะ... แต่ต้องรู้จักกันเอาไว้นะ เพราะอีกไม่นานเราก็จะต้อง "ดอง" กัน

: ดอง??? (ทำหน้างงน่าเอ็นดู)

: คือยังงี้ ลุงเห็นว่าทุกวันนี้บ้านเมืองมันก็ทันสมัยขึ้นมากแล้ว คนไทยก็ไม่ได้อยู่บ้านเรือนไทยใส่เสื้อคอกระเช้าเหมือนสมัยโบราณ ลุงก็เลยคิดว่าเราควรจะลงทุนพัฒนาที่ดินมรดกของเรา

: คุณลุงจะทำอะไรหรือครับ

: เอ้า...ยุคนี้มันก็ต้องทำตึกแถวขายน่ะซิ

: แด้ดซไร้ต์ ... ใช่แล้วค่ะ ตลาดตึกแถวตอนนี้กำลังบูมมาก ถ้าเราทำตึกแถวขายเราจะต้องได้กำไรแน่นอน จริงมั้ยคะลูก...

: จริงค่า

: อ้ะ (ยื่นสัญญาเช่าที่ให้) นี่...สัญญาเช่าที่ดินของลุงที่บางรื่นสุข เราต้องไปขับไล่ไอ้พวกที่อยู่บนที่ดินของเราออกไปก่อน เราถึงจะไปสร้างตึกแถวได้ แกไปจัดการให้พวกมันออกไปจากที่ดินของเราโดยเร็วที่สุด

: (เปิดสัญญาดู) ... แต่สัญญาเช่านี่มันยังไม่หมดอายุเลยนะครับ

: ก็ใช่นะซิ ปั๊ดโธ่ จะไปยากอะไรเล่า เราก็ให้เงินมันไปอีกคนละนิดคนละหน่อยก็พอแล้วก็ยื่นคำขาดให้พวกมันย้ายออกจากที่ดินของเราภายใน 1 เดือน

: แล้วถ้าเค้าไม่ยอมละครับ

: ถ้าพวกมันไม่ยอม (หยิบสัญญาอีกฉบับขึ้นมา) เราก็เอาสัญญาเงินกู้นี้ไปขู่มัน ไอ้พวกนี้มันกู้เงินลุงทั้งนั้น ใครไม่ยอมย้ายออกไปภายในหนึ่งเดือน เราก็ยื่นำขาดให้คืนเงินเราภายในหนึ่งเดือน ไม่งั้นจะโดนฟ้อง กราวรูด!!!

: แต่ว่าผม...

: ไม่ต้องแต่! เร็วที่สุดเท่าไหร่ยิ่งดี ไปวันนี้เลยก็ยิ่งดี อ่ะ...เอาสัญญานี่ไปด้วย ไปขู่มัน

(ทำหน้าหนักใจ รับกระเป๋าเอกสารสัญญาจากคุณลุงแล้วยกมือไหว้ทั้งคู่) : งั้น... สวัสดีครับคุณลุง คุณหญิง
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

ท่าน้ำ

"ไล้เหลี่ยว...ไล้เหลี่ยวๆ โย่ว (เวลาโย่วจะยกเท้ากับพายขึ้นมาเป็นแร็พ)
ไล้เหลี่ยว ไล้เหลี่ยว
น้องครับ ที่นี่บ้านโกทูโนรึเปล่าครับ

: ไม่ใช่หรอกครับ เฮียต้องลงเรือจ้างอีกซักพัก โน่นไปลงฝั่งขะโน้นแน่ะ

: งั้นรบกวนน้องไปส่งหน่อยได้มั้ยครับ

: ล่ายๆๆ ไปเลยเฮีย ขึ้นเหนือล่องใต้ล่ายทั้งนั้ง มิเต้อตายตัวห้าบาก...ขะ ขะ ขากตัว (น้ำลายกระเด็นโดนหน้าคุณชาย)

: (เอามือเช็ดหน้า) อุ่ย (-__-')..

ทั้งสองคนลงเรือพาย ระหว่างพาย ตี๋ก็ชวนคุณชายคุย

: ว่าแต่เฮียจะไปทำอะไรที่บ้านโกทูโนอะคับ พอลีว่าบ้านอั๊วก็อยู่แถวนั้นเหมืองกังนะ

: เอ่อ คือผม...ผม
: ฮั่นแน่ จะไปหาสาวอะเด้

: เปล่าครับ คือ ผมจะไปวัดน่ะครับ ..น้องครับ อีกไกลรึเปล่าครับ

: ก็ไม่ไกลมากหรอกคับเฮีย พอพ้งส่วงนี้ไปก็เลี้ยวซ้าย แล้วก็เลี้ยวขวา พอผ่างไปแล้วก็เลี้ยวขวา แล้วก็เลี้ยวซ้าย แล้วก็เลี้ยวขวา แล้วก็เลี้ยวซ้ายอีกสองทีก็ถึงเลี้ยว ..

: (ยิ้มแหยๆ) แหม...ไม่ค่อยไกลเลยนะครับ

(ตี๋ร้องเพลงไปยกพายขึ้นป่ายหน้าคุณชายตามจังหวะ คุณชายหงายเงิบเลยทีเดียว ฮ่าๆๆ น่ารัก)

ณ ชุมชนบ้านโกทูโน ตี๋พาคุณชาย มาถึงหน้าวัดบ้านโกทูโน คนกำลังคึกคักๆ เพราะกำลังจะมีการแสดง

: อุ้ย!! เฮีย โชกลีมากเลยที่เฮียมาวันนี้พอลีเค้ามีการซาแลง

: การแสดงหรือครับอะไรครับ ลิเกหรือครับ

: อุ้ย ทุกอย่างเลยเฮีย หา ว่าแต่ว่าเฮียชอบลิเกเหรอฮ้า...

: เปล่าครับ เคยได้ยินแต่ชื่อครับ ก็อยากดูเหมือนกันว่าเป็นยังไงครับ

: อี๋ มาจากไหนเนี่ยฮะ บอกตงๆ เสียชากเกิดคงไทยจริงๆ

: คือผมไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่เด็กก็เลยไม่ค่อยรู้เรื่องน่ะครับ

: เดี๋ยวได้ดูแน่ เพราะพระเอกลิเกที่นี่ ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง แม่ยกเพียบ พวงมาลัยรับแทบไม่หวากไม่ไหวอ่า เดินไปไหนมีแต่คงกี๊ด กี๊ด กี๊ด

: (ทำหน้าตื่นเต้น) ....ขนาดนั้นเลยเหรอครับ

: น้อยไปซีไม่ว่า ตามมาเลยเลี๋ยวอั๊วพาไปลู