ผมแปล คำว่า ผู้บริหาร เอาไว้ง่ายๆ ว่า คือ ผู้ที่ทำงานให้สำเร็จโดยคนอื่น หรือ ผู้ที่ใช้ให้คนอื่นทำงาน
ดังนั้น จากประสบการณ์ของผมเอง การเป็นผู้บริหาร ความยากไม่ได้อยู่ที่งาน แต่จะอยู่ที่คนครับ
เรารู้ว่างานนี้ ทำอย่างนี้ แต่ทำอย่างไรจึงจะใช้ให้คนอื่นทำงานให้เราตามที่เราต้องการได้
ตรงนี้ เป็นเรื่องยากครับ เพราะจะต้องใช้ทั้ง “ศาสตร์” และ “ศิลป์” ในการใช้ให้คนทำงานให้เรา
แต่มีผู้บริหารบางคนครับ แทนที่จะใช้ให้คนอื่นทำงาน ตัวเองกลับไปทำงานนั้นเสียเอง ด้วยตนเอง
ทั้ง “คิดเอง ทำเอง แก้ปัญหาเอง”
ขณะที่บุคลากรได้แต่นั่งมองทำตาปริบๆ
ผู้บริหารประเภทนี้ ผมถือว่าไม่ใช่ผู้บริหารที่เก่งครับ เขามีศัพท์ทางการบริหารว่า “ผู้บริหารสันดานเสมียน” คือ ไม่มีสันดานเป็นนักบริหาร
สันดานเสมียน คือ ทำงานเป็นผู้ปฏิบัติงาน โดยไม่ได้ไปบริหารใคร
ผู้บริหารต้องอย่าลืมนะครับว่า มีผู้ปฏิบัติงานอีกหลายคนที่รอรับการสั่งงาน และ ยินดีทำงานตามคำสั่งของผู้บริหาร
เมื่อเขาได้ทำงานที่ได้รับมอบหมาย เขาก็จะเกิดความภาคภูมิใจที่ได้ทำงานและมีส่วนร่วม ถือว่าได้ทั้งพัฒนางานและพัฒนาคนครับ
ผู้บริหารที่แย่งงานลูกน้องทำ ลูกน้องไม่ชอบหรอกครับ เพราะถือว่าไม่ให้เกียรติลูกน้อง และไม่ยอมรับลูกน้อง (ยกเว้นลูกน้องที่ขี้เกียจ เขาก็จะชอบนายประเภทนี้)
ถ้าคนไม่พอจริงๆ ผู้บริหารจึงรับบทเสมียนได้บ้างครับ แต่ถ้ามีคนมากมายรอทำงานอยู่ แล้วไม่ให้เขาทำงานด้วยการไปแย่งงานเขาทำ
เสียครับ
ขอบคุณครับ
อรุณสวัสดิ์ ครับอาจารย์
การที่ผู้บริหารเอางานมาทำเสียเอง ด้วยความไม่ได้ดั่งใจ หรือ ต้องการลดความขัดแย้งบางอย่าง ตามดุลพินิจของท่าน
แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้บริหารหลายคนขาดอย่างเห็นได้ชัดก็คือ Coaching Skill การสอนงานลูกน้อง การสอนงาน กับ การทำงานเอง มันใกล้กันมาก สอนงานไปเพลิน มารู้ตัวอีกที ก็กลายเป็น "ผู้บริหารสันดานเสมียน" ไปซะฉิบ
แต่มีจุดที่น่าสังเกตก็คือ บางครา ผู้บริหารก็ไม่ใด้แจ้งชัดว่า มีความเคลือนไหวในองค์กร และผู้บริหารต้องการหันหัวเรือองค์การไปทางไหน พอสั่งงานลูกน้องก็งง (เพราะไม่ทราบจริงๆ) เลยนั่งทำตาปริบๆ พอเวลากระชั้นชิด ท่านก็เลยคว้ามาทำเสียเอง อันนี้เป็นสิ่งที่ผุ้บริหารต้องทำการทบทวนก่อนทำการ Coaching
เฮ่อ เป็นผู้บริหารเหนือยจะตาย แต่ทำไม มีแต่คนหาทาง หาโอกาสอยากเป็นผู้บริหารกันจัง เป็นแล้วก็ปั่นป่วนไปหมด
บางคนทำงานดีๆ แต่พอไปเป็นผู้บริหารกลับไม่ดีอย่างที่คิด
แบบนี้เขาว่า "เสียคนทำงานดีไปคนหนึี่ง แต่ได้ผู้บริหารที่ไม่เข้าท่ามาแทน"
คุ้มไหมเนี่ย
จริงใจจังเลยครับท่าน คนเล็กแต่ใจกล้าถาม ผู้บริหาร สพฐ มี 1 คน แต่มีรองกี่คนล่ะ ถามว่าเอาไว้เยียวยา อีกกี่เมื่อไหร่จะเกลี่ยไปให้ ร.ร.ที่ขาดแคลนมันสองของชาติถูกเสี่ยงทายมา ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 เพราะเราขาดแคลนไปหมดโดยเฉพาะครูดีๆมีความสามารถไปเป็นรอง สพฐ หมด จึงเกิดกรณีแย่งงานกันทำ พอไม่ได้ก็เป็นแบบนี้ล่ะขอความกรณาอย่าโกธรนะครับที่กล่าว เช่นนี้ สำหรับมุมมองของท่านอาจมีกรณีอื่น เช่น ไม่ๆได้รับความเป็นธรรมอื้นๆ ประกอบ
สวัสดีครับท่าน รอง ผอ.สพท.ตราดที่นับถือ เห็นด้วยกับท่านรองฯ เหนื่อยใจมากๆ ต้องคิดหากลยุทธที่จะทำให้บุคลากรของเราทำงานอย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างไร นี่แหละครับคือผู้บริหาร ท่านรองฯ ดวงตาเห็นธรรมแล้ว เยี่ยมมากครับ มีของดีมาฝากครับ
สวัสดีค่ะ ผู้บริหารขยันมากค่ะ ทำเองทุกอย่างมีเยอะค่ะ
ประทับใจครับ
ท่านมองได้ "ลึก" และ "กว้าง" กว่าผมอีก
ขอบคุณมากครับที่ช่วยขยายมุมมองให้มีความสมบูรณ์ขึ้น
ต่อไปถ้าผมมีโอกาส ก็จะขอหยิบยืมแนวคิดของท่านอาจารย์ไปใช้อย่างแน่นอน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณวุฒิศักดิ์
ขอบคุณครับที่เสนอมุมมองและความรู้สึกที่แสดงออก
ผมเคารพและยอมรับในความคิดเห็นของคุณวุฒิศักดิ์ครับ
แต่บางทีปัญหาบางปัญหามันก็ใหญ่เกินไปสำหรับเราครับ
สำหรับผม ผมจะแก้ปัญหาในส่วนที่ผมรับผิดชอบให้ออกมาตามที่เราต้องการ
เพียงเท่านี้ ก็ถือว่าได้แก้ปัญหา ได้พัฒนาการศึกษา(ในส่วนที่เรารับผิดชอบ) แล้วครับ
ส่วนปัญหาอื่นๆ ที่เราไม่ได้รับผิดชอบ คงต้องมองอย่าง "อุเบกขา" ครับ (อุเบกขา ไม่ใช่ วางเฉยนะครับ แต่มองเพื่อศึกษา)
ขอบคุณครับ
เหนื่อยใจมากๆ ต้องคิดหากลยุทธที่จะทำให้บุคลากรของเราทำงานอย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างไร
ตรงนี้แหละครับ คือ การบริหาร
ขอบคุณท่านมาก รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
ผมก็เห็นมาหลายคนครับ ผู้บริหารสันดานเสมียน แล้วก็บ่นว่าลูกน้องขี้เกียจ
ขอบคุณครับ
Coach นี่ก็เป็นทั้งศาสตร์และศิลป์และศิลป์เลยนะครับ เป็นตัวขับเคลื่อนการบริหารให้เดินไปได้
ผมเองบางครั้งด้วยความใจร้อน ก็สวมบทเสมียนเหมือนกัน
เพราะคิดให้คนอื่นทำงาน ยากกว่าทำงานเองอีก
ขอบคุณป้าแดงมากครับ
ขอบคุณครับ
การที่ผู้บริหารบางท่านมักชอบเข้าไปก้าวก่ายงานเล็กงานน้อยที่แทบไม่เกี่ยวข้องอะไรเลยกับงานบริหารในระดับสูงซึ่งเป็นหน้าที่ของตนเป็นซีอีโอที่ชอบแย่งงานผู้จัดการฝ่ายทำ แต่ที่แย่งมาทำนั้นไม่ได้เป็นเพราะอยากทำงานระดับฝ่าย แต่ทำเพราะต้องการแสดงให้ผู้คนได้เห็นว่าฉันรู้ดีในทุกเรื่องทุกระดับ ซึ่งวันใดก็ตามที่ผู้บริหารรู้สึกพออกพอใจกับความคิดที่ว่าตนเองรอบรู้ทุกเรื่องแล้ว
คนมีฝีมือที่มีความคิดขัดแย้งกับผู้บริหารก็จะลดน้อยถอยลงไป แต่ไม่ใช่ลดลงจากการเปลี่ยนใจหันมาเชื่อถือผู้บริหาร แต่มาจากการละทิ้งองค์กร เพราะอยู่ไปก็ทำอะไรไม่ได้ และถ้าคนเก่งคนใดไปทางไหนไม่ได้แล้ว คนเก่งคนนั้นก็จะเก็บเนื้อเก็บตัว ไม่แสดงความเก่งใดๆ ให้ปรากฏ
มาแสดงความเห็นครับ เพราะที่เขตที่ผมอยู่ ผู้บริหารที่อยู่ในเขตเป็นประเภทนี้ซะส่วนใหญ่
ชอบคุณท่านรองครับ ที่ตั้งหัวข้อนี้ขึ้นมา โดนใจมากครับ
สวัสดีค่ะท่านรองฯ
อุ๊ย...เห็นหัวข้อ..
ชั่งใจอยู่ตั้งนาน..
เหห็นด้วยและเคยเห็นค่ะ..แบบที่ท่านรองฯว่า
ผมเองบางครั้งก็รับบทเสมียนบ้าง แต่จะไม่บ่อยนัก จะใช้ในกรณีเร่งด่วน หรือ กรณีที่มีงานมากกว่าคน จะทำไม่ทัน ก็ช่วยเขาทำ
ผู้บริหารบางคนก็ชอบโชว์ ชอบแสดงความเก่งของตัวเองครับ พอทำไปแล้ว ก็ชื่นชมในความเก่งความสำเร็จของตนเอง เท่านั้นยังไม่พอครับ ยังกลับไปโจมตีว่ามีลูกน้องขี้เกียจ ลูกน้องไม่มีความสามารถ
สวัสดีประเทศไทย
ขอบคุณครับ
เห็นหัวข้อแล้วทำไมต้องชั่งใจอยู่นานด้วยละครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะท่านรองฯ small man~natadee
ที่ชั่งใจ...เพราะเป็นเรื่องของผู้บริหาร เป็นเรื่องของเจ้านายนี่คะ
ตอนโน้น....สมัยที่เรียนสาขาการบริหารฯ
อาจารย์ที่สอนถามว่า..คุณเรียนไปทำไม คุณไม่ได้เป็นผู้บริหาร
แต่ละคนบอกกันว่า "จะไปสอบเป็นผู้บริหาร"
แต่ครูคิมบอกว่า "ต้องการเรียนรู้เพื่อให้มีวิสัยทัศน์ ในการไปเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่ดี และนำประสบการณ์ไปช่วยผู้บริหารทำงาน"
สมใจอยาก....ค่ะ
สวัสดีค่ะท่านรอง ฯ
เคยผ่านการเป็นผู้บริหารมาช่วงหนึ่ง คนที่บ้านก็เป็นผู้บริหาร แต่ไม่เห็นด้วยกับความคิดที่ว่า... ผมแปล คำว่า ผู้บริหาร เอาไว้ง่ายๆ ว่า คือ ผู้ที่ทำงานให้สำเร็จโดยคนอื่น หรือ ผู้ที่ใช้ให้คนอื่นทำงาน...ซึ่งในสถานการณ์ของการปฏิบัติจริง ๆ มันจะไม่ใช่เช่นนั้นทั้งหมด...และเราก็ไม่ควรมองว่าผู้บริหารที่ไม่สามารถทำตามความคิดของเราเป็นผู้บริหารที่ไม่ดีหรือไม่เก่งไปเสียทั้งหมดเช่นกัน...ครูวรางค์ภรณ์มีความคิดเห็นว่าผู้บริหารที่ดีคือผู้ที่สามารถบริหารจัดการงานที่เกี่ยวข้องได้สำเร็จ บังเกิดผลดี โดยไม่เกี่ยงวิธีจัดการ....ขออนุญาตมองต่างมุมนะคะ
ถูกต้องแล้วครับ ที่เป็นเรื่องของผู้บริหาร ต้องคิดให้รอบคอบ ต้องยับยั้งชั่งใจให้ดี เพราะเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน
ผู้บริหาร กับ ครูผู้สอน อาจมีมุมมองที่ต่างกัน ดังนั้นการเรียนรู้กัน จึงเป็นเรื่องที่ดีครับ
ไปเรียนสาขาการบริหาร ก็ถือว่าเป็นการเปิดมุมมองใหม่ๆครับ
ขอบคุณครับ