ออกจากบ้านพักย่านแจ้งวัฒนะ เวลาเที่ยงครึ่ง ตามเวลาที่น้องๆขับรถมารับเพื่อไปส่งที่สนามบิน ...วันนี้ไม่รีบเร่งมากนักอาจเพราะเป็นวันหยุด แต่ผมก็ปล่อยเวลาเรื่อยเปื่อยในห้องส่วนตัว ทำอะไรช้าๆบ้าง ตามใจตัวเอง หลังจากที่เมื่อวานประชุมและนั่งทำงานสังเคราะห์หนักหน่วงเสร็จตีสอง เป็นเวลาที่ทำสถิตินอนดึกมากที่สุดทั้งๆที่สัญญากับตนเองว่า สี่ทุ่มน่าจะเข้านอนได้...ปกติเวลานอนดึก สมองก็เบลอๆคิดอะไรไม่ค่อยออก หน้าตาก็โทรมมาก ผลเสียของการนอนดึกไม่พึงประสงค์สักเรื่องเดียว ...
กะว่าจะเขียนเรื่อราวการเดินทางมาที่เชียงใหม่ เลยอารัมภบทโปรยนำเรื่องจนเลยเถิด ...สไตล์ผมละครับ
จากดอนเมืองถึงเชียงใหม่ วันฟ้าใส เมฆงาม ไม่ได้นั่งติดริมหน้าต่างเลยอดเอารูปเมฆที่ขาวราวปุยนุ่มมาฝาก ได้แต่ชะเง้อชะแง้แอบมอง ...บางบทบางตอนสะลืมสะลือ หลับลึกเพราะฤทธิ์ของการนอนดึก ได้กาแฟบนเครื่องรสชาติพอจิบได้ พอให้ตาสว่าง Alert ได้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง
ถึงเชียงใหม่ไม่ค่ำมาก มีรถทางรีสอร์ทมารับ ผมได้รับเสียงเล่าอ้างจากพี่ๆว่า รีสอร์ทที่เราจะไปพักในคืนนี้ สวยงาม และทิวทัศน์แบบแนบชิดธรรมชาติ แม้จะไกลไปหน่อย เส้นทางคดเคี้ยวแต่ความสวยงามของเส้นทางทำให้ผมเพลิดเพลิน...มีความสุข

ช่วง Green season ก็แบบนี้หละครับ อากาศดี ป่าเขียวสด ดูทุกอย่างมีชีวิต ชีวา หญ้าผืนเขียวริมทางอยากจะไปนอนเกลือกกลิ้ง รถของเราไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เหมือนคนขับจงใจให้พวกเราชื่นชมความงามของธรรมชาติ ที่เหลือเฟือแบ่งปันโอโซนให้มนุษย์...คนบ้านป่าช่างโชคดีที่ได้มีโอกาสสัมผัสธรรมชาติแบบใกล้ชิด ไร้มลพิษ สุขพอเพียง
Flight เย็นที่มาถึงเชียงใหม่ แสงแดดรำไร ทอประกายที่สนามบิน แต่เรามาถึงรีสอร์ทในเวลาที่แสงหยุดทำงานพอดี กระนั้นภาพรีสอร์ทสวยงามที่แทรกอยู่กลางป่านั้นโดดเด่นมาก น้ำที่ไหลรินจากป่าละเมาะ เลาะเลี้ยวหายไปชายป่าด้านโน้น หลังจากเช็คอินผมเก็บกระเป๋าเข้าที่รีบเดินออกมาเก็บภาพ shot สุดท้ายที่แสงน้อย แต่ก็ต้องรีบถ่าย เก็บไว้ ภาพออกมาไม่สวยมาก แต่อยากให้ชาว gotoknow ได้สัมผัสบรรยากาศตามที่ผมเล่า
ช่วงเวลาสั้นๆที่ผมจะมีโอกาสสัมผัสธรรมชาติที่ร่ำรวยที่นี่ เพียง ๑ คืน และพรุ่งนี้อีกวันเท่านั้น ผมจำเป็นต้องบินกลับกรุงเทพฯ ในวันรุ่งขึ้น เพื่อมาให้ทันประชุมที่เมืองหลวง ภาระกิจครั้งนี้ที่เชียงใหม่ มาเพื่อสังเกตการณ์การทำกระบวนการกลุ่มเพื่อถอดบทเรียน HHC : Humanized health care ของกลุ่มภาคเหนือ (ผมรับผิดชอบภาคใต้)นัยว่า ทางมูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติให้วิทยากรต่างภาคมาเรียนรู้กับบริบทของภาคอื่นๆ ...ต้องขอบคุณ มสช.ที่ให้โอกาสผม แม้ว่าผมจะมีเวลาเพียงหนึ่งวัน
พรุ่งนี้เช้าๆ ผมเตรียมออกเดินชมธรรมชาติยามเช้า และเตรียมกล้องคู่ใจไว้พร้อมสรรพ แสงแรกที่บนดอยหากผมตื่นทันที่จะเก็บบรรยากาศมาฝากได้ ...ผมขอสัญญาว่าจะเก็บมาฝากนะครับ
ดังนั้นบันทึกนี้ผมจึงขอประเดิมด้วยภาพของเย็นวันนี้ก่อนครับ
มีภาพอีกครับ ต้องขออภัยที่แสงน้อย ทำให้ภาพที่ได้ ไม่งามเท่าที่ควรจะเป็น พรุ่งนี้ขอแก้ตัวใหม่นะครับผม
|
รีสอร์ทที่พัก ตระหงานท่ามกลางป่าที่เขียวสด |
มุมพักผ่อน ที่แสนผ่อนคลาย ที่ห้องอาหาร |
| |
|
|
|
|
สวัสดีค่ะ บรรยากาศดี ดูภาพแล้วรู้สึกสดชื่นจังเลย
งานเข้าครับ น้อง ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee ผมมาได้แค่วันเดียว พรุ่งนี้ก็คงกลับไปที่ กทม.เช่นเดิม
ตอนเย็น ลุงเอก โทรมาเรื่อง งานที่ ปปช.(ข้างทำเนียบรัฐบาล) แล้วครับ คิดว่างานนี้ ไม่พลาดครับผม
จะเก็บเอาความประทับใจ และความสวย อ่อนหวานของสาวเหนือเชียงใหม่ไปฝาก
pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]
กล้องผมมันค่อนข้างตรงไปตรงมา แสงน้อย มันก็ปรับไม่ได้ซะงั้น ก็เลยถ่ายเท่าที่พอดูได้ มาให้ดูก่อนนะครับ
ยืนยันบรรยากาศว่าสวยงามจริงๆ สดชื่นครับผม
เบลล์ วิลล่า ที่ปายก็มีครับ สวยแบบ สไตล์คันทรี่
(ไม่ได้ค่าโฆษณานะครับ )
ขอบคุณครับ
พี่สุนันทา
พรุ่งนี้รอชมอีก set นะครับ อรุณสวัสดิ์บนดอยเชียงใหม่ครับ ผม
ขอบคุณครับ
เวลาถ่ายรูปผมยิ้มไปด้วยครับ :)
ผมชอบต้นไม้เขียวๆ ข้างราวบันใดทางเดินจังครับ ทำให้มีความรู้สึกว่าเราได้สัมผัสธรรมชาติอย่างแนบชิด
เวลาดูภาพที่เอกถ่ายมาให้ดู..ก็ต้องอมยิ้มไปด้วยค่ะ
สวยมากๆเลยครับ มุมกล้องสวยด้วยครับ น่าตื่นตา ตื่นใจ เก็บมาอีกเยอะๆนะครับ
ครูต่อ
สวยเท่าบ้านเราไหมค่ะ..ว่าแต่ะเอกมีแพล็นขึ้นดอยบริจาคของให้น้องๆเมื่อไรค่ะ
ว่าแต่พี่เอก
โคมไฟ ที่ด้านหน้าของผม ตอนที่กำลังโพสภาพครับ...ตอนนี้นะครับ
แสงนวลๆ มุมสวยๆ ทำให้บรรยากาศการเขียนบันทึกของผม มีความสุขมากยิ่งขึ้น
มองไปอีกมุมของห้อง ก็สวยไม่แพ้กัน เลยถ่ายมาให้ชมทั้งสองรูปแบบครับผม
โรแมนติกสุดๆเลย เฮ้ออออ น่าอิจฉาครับ
ยินดีต้อนรับสู่นครพิงค์ หัวเมืองใหญ่ฝ่ายเหนือของประเทศไทย ครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร :)
ณ เวลานี้ ฝนตกหนักเหลือเกิน ... เชื่อว่า Belle Villa ก็น่าจะได้รับฝนเช่นกันนะครับ ... อากาศร้อนมาหลายวันแล้วล่ะ คุณเอก ... ตกต้อนรับคุณเอกพอดีเลย ...
ระยะห่างแค่ 20 กิโลเมตร ... ครับ :)
ถูกต้องอย่างที่สุดครับ พี่แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช เวลาอ่านบันทึกของผม ดูรูปที่ผมถ่าย มีข้อแม้ว่าต้องอมยิ้มเล็กๆ ด้วยนะครับ
และคิดถึงผมบ้าง สักนิด...สักนิด ก็ยังดี
ครูต่อ สุรชัย เพชรวงษ์ ครับ
อีกไม่กี่วันผมต้องไปที่กระบี่ คงได้เก็บภาพที่สวยงามไม่แพ้ที่เหนือมาฝากอีก
ครั้งนี้ต้องออกตัวว่า แสงน้อย ทำให้ภาพไม่สดเท่าที่ควร ขอแก้ตัวใหม่นะครับผม
ขอบคุณครับ
น้องครูแอน ครับ
บ้านเราสวยกว่า อิอิ
เรื่องเดินทางไปปาย
gotoknow จิตอาสานั้น ตอนนี้คุยกันอย่างไม่เป็นทางการว่า ต้นเดือน ธค.ครับ น้องแอนหาเป้าหมายให้ด้วยนะครับ เด็กบนดอย และเราอาจร่วมกับชาวบ้านสร้างฝายสักหนึ่งแห่ง ตอนนี้คิดกับพี่หมอรอนไว้บ้าง แต่หากได้สร้างฝายบนดอยก็เป็นเรื่องที่ดีมากๆ
เอาไว้ผมจะประสานอีกทีนะครับ
"สร้างฝายชะลอความชุ่มชื้น หยิบยื่นไออุ่นให้คนบนดอย"
ครูต่อสุรชัย เพชรวงษ์ ครับ
บรรยากาศมันชวนให้โรแมนติค นะครับผม