โบราณว่า เข้าเมืองอย่าลืมเพื่อน เข้า เถื่อนอย่าลืมพร้า

     เมื่อวันที่ 20-21 กย. ที่ผ่านมา ทาง สสส.(สำนักงานกองทุนสร้างเสริมสุขภาพ)  ได้เชิญ  รองประธานกองทุนสว้สดิการชุมชน เทศบาลตำบลปากพะยูน  นายสวาท สันหีม ไปประชุมเชิงปฎิบัติการ ทบทวนและกลั่นกรองโครงการ   "แก้ไขความขัดแย้งในชุมชน"  ร่วมกับนายกทศบาล

  เมื่อถึงเวลาเดินทาง  อ.  สวาท ติดราชการครู  นายก ยุสุบ ติดเรียน   เวียนหนังสือมาให้ประธานกองทุนสวัสดิการ  เข้าประชุมแทน  ในการประชุมครั้งนี้  ทางสสส.ให้เตรียมเอกสารโครงการพร้อมไฟล์ดิจิตอล และโน๊ตบุ๊กมาด้วย  เพื่อจะได้มีการปรับแก้โครงการให้สะดวก ซึ่ง  ทั้งสองอย่างที่อ้างมาผมไม่พาสักอย่าง

1 ไม่มี

2ไม่เป็น

3ไปคนเดียว

//  เข้าประชุมที่ ริชม่อน รัตนาธิเบศวศ์   ทางผู้จัดแยกกลุ่มโครงการดังนี้

1สิ่งแวดล้อม/ ชุมชนสร้างสุขภาพ

2 อาหารปลอดภัย

3 ศูนย์เรียนรู้/สวัสดิการ

4 การดูแลเด็ก /คนพิการ /ผู้สูงอายุ    /เยาวชน /คนด้อยโอกาส

5สื่อชุมชน

โครงการไขความขัดแย้งอยู่กลุ่มสือ  มีมาหาสาราคาม /น่าน/ยะโสธร  และพัทลุง (หวั่นๆเกรงพลังประชาชนประชาท้ณฑ์)  มีอาจารย์จาก ม.ขอนแก่นเป็นที่ปรึกษาโครงการ  อ. ขณิษฐา  นันทบุตรเป็น วิทยากร  เรื่องการออกแบบโครงการพัฒนาสุขภาวะชุมชน  เป็นตัวอย่าง  โดยให้ทุกคนลืมโครงการที่ตัวเองเสนอ  แล้วมาทำวิเคราะห์ตามอาจารย์บอก   5 ขั้นตอนของการปฎิบัติการ

1. ค้นหาปัญหาและความต้องการทางด้านสุขภาพ

//วิเคราะห์ปัจจัยสาเหตุ

//กำหนดกลุมเป้หมายประชากร

2. แนะนำการกำหนดเป้าหมายโครงการ

//วิเคราะห์ผลลัพท์ที่ต้องการจากโครงการว่า

//อยากเห็นอะไร   /อยากได้อะไร  /อยากทำอะไร

3. ค้นหาทุนทางสังคมในการดูแลสุขภาพ

//วิเคราะห์ทุนทางสังคม

//วิเคราะห์บทบาทหน้าที่ผู้เกี่ยวข้อง

4.กำหนดกิกรรมโครงการสุขภาพชุมชน

//วิเคราะห์ความต้องการดูแลสุขภาพของชุมชนได้

สังเคราะห์รูปแบบกิจกรรม/การบริการ/โครงการที่ตอบสนองความต้องการดูแลสุขภาพ

5.การพัฒนาโครงการ  โดยการทำประวัติองค์กร

อาจารย์บอกว่าเหตุปัจจัยเรื่องสุขภาพ  

ที่เกี่ยวกับคนมี  70  เปอร์เซ็นต์

เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม20 เปอร์เซ็ต์

เกี่ยวกับการบริการสุขภาพ แค่ 10 เปอร์เซ็นต์ เท่านั้นเอง

สอนเสร็จอ. ให้ทุกคน  ทุกโครงการ ทั้งชาวบ้านกับนายก นักถกเถียงกันนับเป็นกุโลบายที่ดี  ที่นายกต้องมานั่งฟังคนเขียนโครงการวิเคราะห์ให้ฟัง   ให้ได้หลุดพ้นจากการพัฒนาทางด้านโครงสร้างพื้นฐานเสียที 

//จังหวัดอื่นโชคดีเขามีคู่ มีพวก

  พัทลุงมาคนเดียวเปลี่ยวใจ ปลีกตัวไปนั่งมองเพื่อนๆเขาร่วมกันทำมาหากิน    นึกถึงคำพูดคนโบราณว่า  "เข้าเมืองอย่าลืมเพื่อน   เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า"  วันนี้ไม่เพื่อน  ไม่มีพร้า  ทำปรือดีหว่าเรา   ตีหน้าเศ้รา   เล่าความโง่  ให้กลุ่มที่เขาแก้เสร็จแล้วฟัง นั่งขอกำลังใจ  น้องๆโคราชาให้มาช่วยอนุเคราะห์  พอได้ส่งอาจารย์ที่ปรึกษา ผ่านไปหนึ่งวัน

  วันที่สองนายกบินมาให้กำลังใจ  ทำให้มีกำลัง  พวกเราทำงานชุมชน ผ่านบทเรียนจากชุมชนมาพอควร  ถ้าส่วนท้องถิ่น  มามีส่วนร่วมทำกิจกรรม ชาวบ้านอย่างเราทำสุดชีวิต   พวกท่านภาคี / หน่วยงาน /นักการเมืองท้องถิ่น   เพียงทำหน้าที่  เยี่ยน  ยก   ยอน ยอ 

(เยี่ยนคือ  ชวน

ยก คือ คัดเลือก สรรหา

ยอน คือ  ให้ความรู้สร้างกระบวนการ

ยอ คือ ยอ ให้กำลังใจ)

ถ้าร่วมทำกันย่างนี้เกิดการเรียนรู้ เกิดความสมัคคี  เกิดองค์ความรู้เมือนที่พ่เฒ่าไดทำมาแล้ว