... ลำปางหนาวมาก...

ขำ-ขำ-แก้-เครียด

อุบลภัณฑ์

========

โมด : ฮัลโหล …

ชาติ : กูชาตินะ … โมด กูจะเข้ากรุงเทพ มีธุระนิดหน่อย …

โมด : เฮ้ย … จริงดิ มึงจะมาเมื่อไหร่วะ

ชาติ : วันศุกร์ มึงว่างมั้ยเนี่ย

โมด : เฮ้ย … มึงมา กูไม่ว่าง ก็ชาเย็น เต็มที

ชาติ : แหม ชาเย็น สลัด

โมด : สยามแล้วกัน มึงยังจำทางในกรุงเทพได้นะ

ชาติ : ดูถูก เวร สามสี่ปีเอง แม่_จะเปลี่ยนอะไรนักหนา

โมด : เออ เออ สยาม นะโว้ย 5 โมงครึ่ง

ชาติ : เออ … แล้วเจอกัน แค่นี่ล่ะ

โมด : แค่นี้นะ … บาย

(สยามฯ - วันศุกร์ - 5 โมงสิบห้า)

โมด : ฮัลโล มึงอยู่ไหนแล้ว

ชาติ : ยืนรอมึงอยู่ หน้าตึกใหญ่ๆ

โมด : เวร หน้าร้านอะไร เดี๋ยวกูไปหามึงเอง

ชาติ : เออ … อุบลภัณฑ์

โมด : (งง) … มีด้วยเหรอวะ ร้านนี้ สยามนะโว้ย

ชาติ : เออ … ป้ายเหลืองๆ คนเต็มเลย

โมด : นึกไม่ออกจริงๆ ว่ะ … อุบลภัณฑ์ เนี่ยนะ

ชาติ : …

โมด : มึงเห็น แมคฯ แถวนั้นมั้ย

ชาติ : เห็น … กูเดินไปหามึงตรงนั้นแล้วกัน หน้าร้านนะโว้ย

โมด : เออ เออ

(หน้าร้านแมคฯ)

โมด : เฮ้ย … มีด้วยเหรอวะ อุบลภัณฑ์ … กูว่ากูเชี่ยวนะ แถวนี้

ชาติ : (ชี้ให้ดู) โน่น โน่น … แหกตาดู ป้ายเหลืองๆ โน่น

โมด : …

ชาติ : อึ้งสิมึง แหมๆ … เชี่ยวมาก สลัด

โมด : ชาติ …. เอ้ย … "โอปองแปง โว้ย โอปองแปง "(au bon pain)

ชาติ : มึงอ่านไงวะ โอปองแปง … แม่_ อุบลภัณฑ์ ชัดๆ

โมด : …

อิอิ :p